Skemmtilegir dagar

Í Leifsstöð

Hæ öll sömul.
Mig langaði bara að kasta aðeins á ykkur kveðju héðan frá heimili Óla og fjölskyldu hér í Danaveldi. Ferðin hingað gekk mjög vel og ekki var það að sjá á ferðafélögum okkar Erlings að þeim leiddist neitt. Við lentum á Kastrup í gær í mikilli rigningu sem varð til þess að við breyttum aðeins áætlun, tókum sem sagt bílaleigubílinn á flugvellinum og fengum miklu flottari bíl en við vorum búin að panta og það fyrir sama verð.

Þegar við vorum komin yfir á Sjáland fór nú að stytta upp og á Jótlandi var hætt að rigna. Það skríkti í stelpunum yfir öllu sem á vegi okkar varð og það var reglulega gaman að hjá okkur í þessari flottu Volvobifreið sem við vorum á.

Við erum hér í góðu yfirlæti hjá Óla, Anette og krökkunum. Auðvitað var farið í verslunarleiðangur í mollið í dag og skemmtu þær systur sér alveg konunglega. Svo fórum við auðvitað í Antik búðina “okkar” hér rétt utan við Stövring en ég held að við kíkjum alltaf þangað þegar við erum hér. Enda sagði konan við mig, mér finnst ég kannast við þig :o) Við erum að leita að gamalli antikklukku líkt og þessari sem prýðir stofuna í “Húsinu við ána”. Það voru til tvær klukkur þarna, önnur þó fallegri en hin enda eftir frægan klukkusmið. Þar sem hún var nýkomin þá vissi konan ekki alveg hvort hún væri í lagi og það á sem sagt að athuga það í kvöld og klukkan tíu í fyrramálið verðum við þarna og könnum ástandið á klukkunni og ef okkur líst vel á þá komum við heim með aðra klukku sem fer þá í sumarbústaðinn okkar, Föðurland. Gaman að því.

Notalegheit í stofunni

Á morgun ætlum við líka að keyra yfir á ströndina og skoða danskar sveitir í fylgd gestgafa okkar og hver veit nema við förum líka í Tröllaskóginn og athugum hvort tröllin séu heima.

Í dag var 17 stiga hiti hér norður á Jótlandi og gaman að taka svona forskot á sumarið.
Ég held að veðurspáin sé góð, á mánudag þá keyrum við til Kaupmannahafnar og verðum þar fram á fimmtudag. Þar á að bralla margt skemmtilegt saman, skoða söfn, fara í Tívolíið og bara setjast niður á bekki og skoða mannlífið.

Lífið leikur við okkur og ég vona svo sannarlega að þið lesendur mínir eigið góða daga líka. Þangað til næst........

Töffari

Þeir voru flottir vinirnir sem stöðvuðu vélfáka sína hér fyrir utan “Húsið við ána” sl sunnudag. Þar voru á ferð Kiddi bróðir minn, Kalli frændi minn og svo hann Ámundi vinur þeirra. Bílar sem óku framhjá hægðu mjög á sér eða hreinlega stöðvuðu bíla sína til að sjá þá betur.

Erling hefur lengi langað að fá sér mótorhjól og eftir þessa heimsókn var ekki aftur snúið. Honum versnað mótorhjólaveikin fram eftir degi og um kvöldið var hann orðinn mjög lasinn og hann vildi ekki einu sinni batna. Á mánudagsmorgni hófst svo leitin að bifhjólakennara hér á Selfossi og í stuttu máli sagt þá byrjar hann að læra á hjólið eftir rúmlega viku. Kennarinn er nefnilega erlendis og getur ekki byrjað fyrr.

Ég hlakka til að fara að krúsa með honum um landið, fara í sveitina og jafnvel til höfuðborgarinnar. Ég sé okkur alveg fyrir mér á fallegum sunnudegi, klæða okkur í gallana, setja hjálmana á höfuðin og þeysa af stað. Það verður samt að bera þá virðingu fyrir svona gripum að aka á löglegum hraða og vera ekki með neina stæla og ég veit alveg að Erling gerir það. Annars myndi ég ekki hvetja hann til að gera þetta.

Núna er degi farið að halla hér á herragarðinum. Ég sit ein inni á skrifstofu, Hrund er frammi í eldhúsi að undirbúa sig fyrir fyrsta prófið sem verður á morgun og Erling er enn í höfuðborginni, hann er að vinna fyrir Hildi systur sína og Jóa.

Útum gluggann á skrifstofunni blasir við vinkona mín og nágranni, Ölfusáin, og það er reglulega friðsælt að líta út og fylgjast með henni. Ég sé líka yfir á hólmann, sé álftaparið sem við fylgjumst með en kerla liggur sem fastast á hreiðrinu sínu og karlinn vakir yfir henni eins og sannur herramaður. Þau heita Nína og Geiri og við erum búin að setja byggingakíki útí glugga til að sjá þau betur. Alveg magnað. Þarna er líka gæsaparið Litla Gunna og Litli Jón og við fylgjumst líka með þeim

Fyrir löngu síðan, á erfiðum tíma í lífi mínu gaf Drottinn okkur Erling fyrirheiti, orð sem við myndum eiga eftir að upplifa, og ég sé í dag hvernig það hefur ræst fullkomlega í lífi okkar.

“Því sjá, veturinn er liðinn, rigningarnar um garð gengnar, _ á enda.
Blómin eru farin að sjást á jörðinni, tíminn til að sniðla vínviðinn er kominn, og kurr turtildúfunnar heyrist í landi voru.” Ljóðaljóðin 2:11-12

Ég þarf ekki nema líta út um gluggann og sjá allan gróðurinn í kringum mig og á næturnar vakna ég stundum við fuglasönginn sem berst yfir ána úr hólmanum og inn um gluggann okkar. Er hægt að biðja um meira?

Njótið lífsins vinir mínir og verið dugleg að gera allt þetta skemmtilega sem ykkur langar til en finnst þið ekki hafa tíma. Forgangsraðið í rétta röð........Þangað til næst.

Hvunndagurinn

Aldrei hefði mér dottið í hug að það væri gaman að hengja upp þvott, hvað þá að þessi hversdagslega athöfn gæti veitt mér einhverja sælutilfinningu. Það var samt í dag þegar ég stóð úti í garðinum okkar og hengdi upp handklæðin að ég fann fyrir þessari notalegu tilfinningu fara um mig. Hárið á mér flaksaði í takt við rokið, ég fann hitann frá sólinni umlykja mig og útundan mér sá ég vinkonu mína og nágranna, Ölfusána, renna framhjá, óvenjuvatnsmikla og gárótta. Farfuglarnir eru komnir og leika sér á ánni, hreiðurgerð í vændum hjá þeim. Ég hef oft sagt það áður og endurtek það enn að það eru forréttindi að búa á svona stað.

Ég tók daginn mjög snemma svona miðað við að það er laugardagur og ég er vön að fara frekar seint á fætur um helgar. Ég vissi að Erling ætlaði að fara snemma á fætur enda var hann að fara að vinna þessi elska og mig langaði mjög að eiga smá tíma með honum þennan fallega morgunn. Ég var búin að biðja hann að vekja mig áður en hann færi en þegar ég vaknaði kl hálf átta var hann farinn framúr og ég heyrði í honum fá sér kaffi á neðri hæð hússins. Ég fór niður og spurði hann afhverju hann hafði ekki vakið mig. Þá hafði hann komið upp til þess en tímdi svo ekki að vekja mig því ég svaf svo vært sagði hann, ekkert smá krúttlegt að heyra. Við fengum okkur svo hafragraut saman og lásum blöðin í rólegheitunum og svo var það kaffibollinn ómissandi. Rúmlega átta þá kvaddi hann og fór uppá Laugarvatn þar sem hann var að fara að vinna en ég lauk við að lesa blöðin. Um níuleytið gerði ég svo það sem ég geri næstum aldrei, fór aftur uppí og sofnaði eins og skot og svaf til ellefu enda er það miklu nær mínum venjulega fótaferðatíma um helgar.

Ég er núna búin að þrífa húsið vel og vandlega og ætla að fara að elda kvöldmat handa okkur enda á ég von á að Erling komi heim um sjöleytið. Hrund er að fara til Reykjavíkur með Elvu vinkonu sinni og gistir í bænum hjá einhverri systur sinni.
Hrund verður ánægðari og ánægðari hér á Selfossi og stundum kemur Elva austur og gistir þá hjá henni og þá er sko vakað fram undir morgun, þ.e. þær vinkonurnar.

Í kvöld fáum við svo góða gesti og á morgun koma allar stelpurnar okkar með sitt fólk og pabbi og mamma koma líka og við ætlum að grilla saman í hádeginu, það verður gaman.

Já lífið er svo sannarlega skemmtilegt og frábært. Eftir tæplega 3 vikur leggjum við land undir flugvél og förum ásamt Hrund og Örnu til Danmerkur og þar ætlum við að gera mjög margt skemmtilegt, fara til Óla og Anette, Tívolí, Strikið, Ráðhústorgið og mfl.
Sumarfríið er orðið nokkuð ákveðið og ég segi ykkur betur frá því seinna hvað stendur til en það er svo sannarlega spennandi.

Hafið það gott vinir og njótið daganna, þangað til næst..........

Gleðilegt sumar

Flottir molar

Það kom í ljós á páskadag að dætur mínar höfðu skilið vísbendingar mínar varðandi konfektið og mér var færður fallegur kassi með mjög flottum konfektmolum í.
Þær höfðu farið í Konfektbúðina og sagt konunni hvað væri mitt uppáhald og saman settu þær girnilega mola í kassa og fallegur borði settur utan um þetta allt. Mér fannst svo mikið varið í þetta, þær eru alger yndigull þessar fjórar stóru stelpur sem ég á.
Páskadagurinn var mjög skemmtilegur eins og við var að búast nema kannski helst að Erling fann enn mikið til í “holunni” en Petra frænka kom aftur og sótti hann og fór með hann útá stofu og setti deyfiefni í og honum leið miklu betur eftir það.

Ég var búin að taka frí á þriðjudegi eftir páska og ætlaði svo sannarlega að njóta þess að lengja þessa fríhelgi aðeins. Hins vegar gerðist það á páskadag að ég var að beygja mig niður og bara festist í bakinu, fékk í fyrsta sinn það sem kallast þursabit. Mér finnst samt miklu flottara nafnið sem hún Kata mágkona mín fann þegar hún var að vorkenna mér við Tedda að hafa fengið svo slæmt hrossabit í bakið, hahahahaha.

“Frídeginum” eyddi ég sem sagt í góðum félagsskap vinkvenna minna í Desperate housewife og það kom sér vel að vera með sjónvarp í herberginu því ég fór varla fram úr rúmi fyrstu dagana.

Pabbi minn átti afmæli á annan í páskum, varð 68 ára gamall og af skiljanlegum ástæðum gat ég ekki sett neitt inn á síðuna mína þann dag um hann. Pabbi er einstakur og mér þykir mjög vænt um hann. Hann hefur reynst mér og mínu fólki afskaplega vel enda er hann með eindæmum greiðvikinn maður og ber mikla umhyggju fyrir sínu fólki. Eftir að við fluttum á Selfoss hefur hann ósjaldan hringt og athugað með hvort við höfum ekki örugglega komist heil á höldnu á milli staða og hann fylgdist líka vel með okkur þegar Ölfusá flæddi yfir bakka sína í miklu flóði í desember sl. Ég vil nota þetta tækifæri og óska honum til hamingju með daginn um daginn. Pabbi minn, ég elska þig mikið.

Í dag er svo sumardagurinn fyrsti og sumarið heilsaði okkur með frosti en það á víst að boða gott ef vetur og sumar frýs saman. Við Erling ásamt Hrund og Örnu fórum aðeins á Föðurlandið á Fitinni í dag, kominn timi til að sýna stelpunum notalega kofann okkar enda höfðu þær ekki komið þangað síðan um verslunarmannahelgi. Við erum sem sagt búin að hafa það virkilega notalegt í dag.

Á morgun ætla ég að taka mér frídag enda er ég ekki enn búin að ljúka við að horfa á alla þættina sem ég á um vinkonur mínar við Bláregnsslóð. Þær eru skemmtilegar.
Við Erling eigum svo von á góðum gestum annað kvöld og helgin verður viðburðarrík að venju.

Gleðilegt sumar......þangað til næst

Notalegir dagar

Það var miðvikudagur, mikil törn var að baki í vinnunni en ég var loksins búin að færa bókhaldið og gera virðisaukaskýrslur fyrir þau 43 fyrirtæki sem eru mínir viðskiptavinir í vinnunni og ég var búin að reikna öll þau laun sem reikna áttti fyrir páska. Ég slökkti á tölvunni, kvaddi vinnufélagana og fór út í bíl til Erlings sem var kominn að sækja mig. Framundan var 6 daga frí og mikið hlakkaði ég til.

Auðvitað svaf ég til hádegis á skírdag og naut þess svo sannarlega enda enginn sem rak mig á fætur og þar sem ég er vön að vakna kl 5:45 þá var svo notalegt að sofa eins lengi og ég vildi. Niðri var Erling að lesa blöðin, hann var löngu kominn á fætur, því miður fyrir hann þá getur hann ekki sofið svona lengi. Eftir hádegi þá fór hann að skipta um gólfefni í forstofunni og á gestasalerninu og ég fór í Bónus að gera páskainnkaupin. Það var gott fyrir geðheilsu okkar hjónanna að ég fór bara ein, þvílík var örtröðin.

Seinni partinn, þegar gólfin voru orðin svaka fín og ísskápurinn fullur af vörum úr Bónus, fórum við í sveitina okkar. Þar beið kofinn okkar eftir okkur svo notalegur og fínn.
Það er svo notalegt að eiga svona afhvarf frá öllum skarkalanum. Harpa vinkona Hrundar var í heimsókn hér heima og ætlaði að gista og það var mjög gaman hjá þeim. Föstudeginum langa eyddum við Erling svo í góðum félagsskap á Fitinni en keyrðum svo heim á herragarðinn um kvöldmatarleytið.

Erling lætur fara vel um sig í kofanum okkar

Það voru dregnir 3 endajaxlar úr Erling fyrir rúmri viku og það hefur ekki gróið vel á einum stað og því höfum við bara tekið það rólega í dag hér í Húsinu við ána. Erling hefur þurft að taka verkjatöflur á þriggja tíma fresti síðan á miðvikudag og það segir mér bara að hann finnur mikið til því hann tekur ekki töflur nema þurfa þess virkilega. Petra frænka mín er tannlæknir hér á Selfossi og frétti af líðan Erlings og hún hringdi í okkur í dag og bauð honum að fara með hann út á stofu og setja deyfiefni í holuna sem hún og gerði þessi elska. Hún kom bara hingað og sótti kappann, býr reyndar í næstu götu við okkur, og svo gaf hún honum sterkar verkjatöflur þannig að þetta ætti að fara að láta undan.

Á morgun verður svo fjölmennt hér hjá okkur. Hrund og Arna koma í kvöld og á morgun koma Eygló og Bjössi og Íris og Karlott ásamt litlu yndigullunum sínum. Við hlökkum til að eyða páskadegi með stelpunum okkar og þeirra fólki enda eru þau það dýrmætasta sem við eigum. Ég afþakkaði páskaegg þar sem ég er ekkert yfir mig hrifin af þeim en svo kom ég því svona pent til skila að mér þætti miklu betra að fá nokkra alvöru konfektmola til að eiga með kaffinu og þá er ég ekki að tala um Nóa konfekt. Það kemur svo bara í ljós á morgun hvort einhver hafi skilið vísbendinguna mína.

Guð gefi ykkur yndislega páskahátið og munum að án krossfestingarinnar og upprisunnar þá væri kristindómurinn einskis virði. Þangað til næst.....

Vorið kíkti aðeins.....

.......á okkur hér á Selfossi um daginn, bara svona rétt til að minna okkur á hversu stutt er þangað til það kemur alkomið með allri sinni fegurð. Síðan fór það aftur heim til sín og Vetur konungur sýnir okkur mátt sinn og megin þessa dagana. Kannski hann hafi farið í fýlu útí vorið fyrir að koma svona fyrirvaralaust í heimsókn á þessum tíma.

Það er sunnudagsmorgunn, ég sit ein hér niðri í fallegu stofunni minni og úti geisar bylur, allt er hvítt úti og Kári hamast sem mest hann má. Erling fór til Reykjavíkur að sækja Hrundina okkar. Hún var á bíl í bænum, var að gæta litlu gullanna hennar Örnu í gærkvöldi meðan Arna fór á árshátið. Hins vegar vildum við ekki að Hrund keyrði ein yfir heiðina í þessu veðri og því fór pabbinn að sækja yngsta gullið okkar sem vildi ólm komast heim á herragarðinn okkar, enda var hún nýbúin að breyta herberginu sínu svo nýi tveggja manna sófinn hennar kæmist inn í herbergið og því auðvitað um að gera að vera heima og njóta þess.

Við Erling vorum að hamast hér í allan gærdag að fegra heimilið, tæmdum skrifstofuna og svo málaði Erling það herbergi. Þetta er allt að koma og hugsandi um það hversu mikið við erum búin að gera þessa níu mánuði sem við höfum búið hér þá uni ég mjög glöð við mitt þótt ýmislegt sé eftir að gera. Ég veit líka að Erling heldur áfram þangað til við erum búin með það sem við ætlum að gera að þessu sinni.

Í gærkvöldi ókum við svo til höfðuborgarinnar, tilefnið var leikhúsferð í Borgarleikhúsið. Við fórum með nokkrum sysktinum mínum og þeirra mökum og sáum verkið “Viltu finna milljón”. Þetta var skemmtileg komidía og mér finnst það alltaf mjög skemmtileg tilbreyting í lífinu sjálfu að bregða mér í leikhús. Sjaldan höfum við ekið leiðina til borgarinnar í eins mikilli hálku og þá og þó var hálkan enn verri á heimleiðinni. Mér leist hreinlega ekki á blikuna en Erling er mjög öruggur bílstjóri. Það var líka blindbylur á heiðinni í ofanaálag. Þriðji bíll á undan okkur var nýleg jeppabifreið og bílstjórinn var ung stúlka. Á hringtorginu við bílasöluna á Selfossi missti stúlkan stjórn á bílnum og hafnaði á ljósastaur sem gekk vel inn í mitt grillið að framan og stórskemmdi bílinn en sem betur fer slasaðist enginn.

Það er notalegt að vera inni í hlýju húsinu þegar maður á ekkert erindi út og ég verð fegin þegar þau feðgin koma heim aftur. Eldri dætur okkar ætluðu jafnvel að kíkja í heimsókn í dag ásamt sínu fólki og eins og það er gaman þegar þau koma þá held ég að við ráðleggjum þeim að leggja ekki í ferðalög yfir holt og hæðir í dag.

Vona að þið lesendur mínir eigið góðan og skemmtilegan dag og munið að það er stuttu í vorið með allri sinni fegurð. Lífið er skemmtilegt með öllum sínum blæbrigðum.

Ég er farin fram í eldhús að búa til heitt súkkulaði handa feðginunum mínum. Það er gaman að gleðja þau, þau eru bæði svo frábær.
Þangað til næst........................

Hún átti afmælisdag, hún mamma mín

Ég og mamma mín erum vinkonur og það er mér mjög dýrmætt. Það er gott að eiga mömmu sem maður getur komið til hvenær sem er, bankað á dyrnar og ætt inn áður en nokkur kemur til dyra. Svo var það fyrir tveimur dögum að hún fyllti enn eitt árið þessi elska og þótt það trúi því ekki nokkur maður þá er hún orðin 67 ára gömul. Það er samt þannig með hana mömmu að hún yngist upp með hverju árinu og hún er bara alger skvísa og yndisleg. Í einu lagi sem ég heyri oft um jólin er söngvarinn að syngja um mömmu sína og sú mamma kann allt og getur allt og ég vil taka undir með honum og segja það sama um mömmu mína. Ég held að það sé ekkert sem hún getur ekki gert ef hún ætlar sér það og það á jafnt við um hvort það þarf að sauma föt, mála veggi, baka brúðartertu, prjóna hrikalega flottar dúkkur og þannig mætti lengi telja.

Elsku mamma mín, ég vil bara nota tækifærið og senda þér síðbúna afmæliskveðju.
Ég elska þig og er stolt af að vera dóttir þín.

"Amma ég ætla að gleðja þig"

Ég slökkti á tölvunni í vinnunni kl þrjú á föstudaginn, fór í Smáralind til að ná í afmælisgjafir handa miðdætrum mínum og síðan var ekið til Hafnarfjarðar, beina leið á leikskólann sem Petra Rut og Katrín Tara eru á. Þegar ég kom inn á deildina hennar Petru Rutar þá stökk hún til mín og sagði öllum að núna væri hún að fara heim með ömmu og fengi að sofa hjá henni. Það hafði staðið til alla vikuna að hún og Katrín Tara fengju að koma heim með okkur Erling þennan föstudag og gista eina nótt. Þegar við svo gengum yfir á deildina hennar Katrínar Töru, framhjá fullt af börnum þá sönglaði Petra Rut, viljið þið sjá, þetta er hún amma mín og svo var það endurtekið þangað til við komum til KT. Amman hafði nú lúmskt gaman af þessu:o)

Við komum aðeins við hjá afmælisbörnum dagsins og hittum þar Erling, Hrund og Theu og áttum smá stund saman áður en við Erling keyrðum af stað austur. Katrín Tara var fljót að sofna en Petra Rut söng og spjallaði alla leiðina.

Þegar ég var búin að hátta þær og Petra Rut var komin undir sæng í gestaherberginu og ég var inni hjá Katrínu Töru sem svaf í barnarúmi í okkar herbergi, þá kallar PR á mig og segir, amma ég ætla að gleðja þig. Ég fór til hennar og þá sagði hún; amma, ég elska þig rosalega mikið, alveg svona......(fitjaði upp á nefið).....29 hringi. Svona til útskýringar á hringjunum þá er það hennar mælikvarði að það að elska mikið sé “allan hringinn”, þið skiljið þegar maður réttir út hendurnar eins langt og þær ná til að útskýra hversu mikið maður elskar þá er meira ef það maður myndi ná allan hringinn kringum mann. Þannig að fyrst hún elskaði mig 29 hringi þá var það ekkert smá mikið. Ekkert smá sætt og eins og hún sagði þá gladdi þetta mig mikið.

Karlott kom svo um hádegið í gær og sótti þær svo þær gætu farið með upp á flugvöll að sækja Írisi sem var búin að vera í námsferð í Brussel með lagadeildinni í HR.
Teddi og Kata kíktu svo við eftir hádegið og seinni partinn komu Gylfi og Christina og við áttum skemmtilegt spjall með báðum þessum vinahjónum okkar.

Við elduðum síðbúinn kvöldmat fyrir okkur þrjú sem búum hér í “Húsinu við ána” og áttum svo skemmtileg kvöld saman þar sem við spjölluðum um allt mögulegt. Mér finnst svo dýrmætt þetta samfélag við stelpurnar mínar og það að Hrund skyldi hafa gaman af að eyða laugardagskvöldi heima með foreldrum sínum gladdi okkur foreldranaå mikið.
Kl 23:20 (fengum tímasetningu á mbl) fórum við út í garð og sáum tunglmyrkvann í algeru hámarki því það var akkúrat heiðskýrt smá gat í kringum hann á þeim tíma. Ekkert smá flott að sjá tunglið svona rauðbrúnt á litinn. Þetta er sjaldgæf sjón, gerðist síðast held ég árið 1973.

Í dag ökum við svo til borgarinnar, ætlum að hittast heima hjá Eygló og Bjössa, við og stelpurnar í tilefni afmælanna þeirra Eyglóar og Örnu á föstudaginn. Hlakka mikið til því fjölskyldan manns og sannir vinir er það dýrmætasta sem við eigum ásamt góðri heilsu.
Förum vel með okkur og ræktum samfélagið við þá sem eru manni kærastir.

Vona að þið lesendur mínir eigið frábæra daga, þangað til næst.........

Þær eiga afmæli í dag......

Í dag eru 26 ár síðan dætur mínar, Eygló og Arna, litu dagsins ljós. Þær fæddust með fjögurra mínútna millibili og voru nákvæmlega jafn stórar og hafa síðan alltaf verið mjög samrýmdar og góðar vinkonur.

Eygló og Arna hafa alltaf verið miklir gleðigjafar, yfirleitt alltaf í góðu skapi og geta hlegið saman að atburðum og ýmsu sem engum öðrum finnst fyndið. Þær hafa staðið sig vel í lífsins ólgusjó, staðið af sér storma og siglt inn á lygnan sjó eftir þá.

Ég er afskaplega stolt af þessum stelpum mínum og er ánægð með að fá að vera vinkona þeirra. Ég bið Guð að vaka yfir hverju ykkar spori og veita ykkur það sem hjarta ykkar þráir. Innilega til hamingju með daginn gullin mín, vona að dagurinn verði frábærlega skemmtilegur og við sjáumst sem allra fyrst. Elska ykkur meira en orð fá lýst.......

Góð helgi að baki

Þessi helgi var alveg skipulögð eins mikið og hægt var en svo sannast það að allt getur breyst.

Ég ætlaði að byrja helgina á að fara í saumaklúbb á föstudagskvöldinu og Erling, Hrund og Arna voru búin að plana leikhúsferð sama kvöld. Vegna veikinda var saumaklúbbnum frestað og þá spurðu dætur mínar mig hvort ég ætlaði ekki bara með þeim í leikhúsið en ég kaus að fara heim og sagði þeim að ég ætlaði að vera dugleg um kvöldið enda síðbúið þorrablót framundan á herragarðinum á laugardagskvöldinu.
Ég sagði þeim bara ekki hvað það var sem ég ætlaði að vera dugleg við, hahahahaha
Ég sem sagt náði að horfa á 5 þætti af Desperate housewifes alein heima í rólegheitunum og þar með hafði ég staðið við það að vera mjög dugleg. Þetta eru mjög skemmtilegir þættir.

Þorrablótið tókst mjög vel, við vorum systkinin mín ásamt okkar frábæru mökum og foreldrum og þar sem við erum svo skemmtileg var auðvitað mjög gaman hjá okkur.
Svo þegar allir voru að farnir að huga að heimferð þá buðu Teddi og Kata okkur að koma og sjá nýja húsið þeirra sem þau fengu afhent hér á Selfossi sama dag. Það var gaman og þetta er mjög fínt hús.

Seinni partinn í gær fórum við svo og hjálpuðum þeim að bera inn úr flutningabílnum og það var eins og það væru maurar útum allt svo margir komu og hjálpuðu til og þetta gekk fljótt og vel. Teddi, Kata og börn, til hamingju með nýja húsið ykkar “Húsið á sléttunni” eins og ég veit að þið kallið það.

Nú er komið fram í miðja vinnuviku, njótið hennar vinir, þangað til næst.......

Saltkjöt og baunir – “útall”

Jæja kæru þolinmóðu lesendur mínir sem enn kíkið við hjá mér,

vil byrja á að segja ykkur að fréttir af bloggandláti mínu eru stórlega ýktar. Ég er á lífi hérna í Húsinu við ána. Tíminn bara æðir áfram og allt í einu er kominn mánuður frá síðustu færslu fyrir utan afmælisfærslunnar hennar Söru Ísoldar. Það hefur verið í mörgu að snúast og svo er ég mjög upptekin af því að fylgjast með nágranna mínum, Ölfusánni, sem rennur ljúf og róleg fyrir utan eldhúsgluggann minn.

Við Erling sjáum mun á birtunni á hverjum morgni sem ekið er til Reykjavíkur og það er bara gaman að því. Ég er samt búin að upplifa það að sjá tvö stjörnuhröp síðan við fluttum en þótt ótrúlegt sé þá hafði ég aldrei á ævinni séð það fyrr.

Í gærkvöldi fórum við í skemmtilegt matarboð til Írisar og Karlotts og litlu yndigullanna þeirra. Á boðstólum var hinn hefðbundni sprengidagsmatur, saltkjöt, kartöflur og hvít sósa. Mjög gott. Engar baunir voru þó enda erum við ekki vön þeim. Titill færslunnar minnar í dag vísar til hennar Katrínar Töru en það er svo gaman að henni. Ef einhver segir snöggt, saltkjöt og baunir þá svarar hún enn sneggra, hátt og snjallt, “útall”.

Petra Rut vildi endilega sýna mér eitthvað nýtt í herberginu sínu en fyrst varð ég að loka augunum, lofa að kíkja ekki og hún leiddi mig ofur varlega úr stofunni inn til sín og þá mátti ég opna augun. Viti menn, það voru komnar tvær nýjar hillur hjá þeim systrum og nýjar gardínur fyrir gluggana sem Íris var búin að sauma. Það var stolt lítil, stór dama sem sýndi mér þetta. Kvöldið var notalegt og gaman að vera svona saman.

Klukkan var farin að halla í ellefu þegar við ókum úr Hafnarfirðinum heim á Selfoss. Þar var Hrund komin heim á undan okkur, hafði farið heim á Volvonum því lærdómurinn beið hennar. Hún er mjög samviskusöm og gengur mjög vel í skólanum þar sem hún er líka mjög vel liðin, bæði af kennurum og nemendum.

Nú er hins vegar kominn tími til að fara upp, stilla vekjaraklukkuna á 5:45, lesa aðeins um hana Önnu frá Suðurey, merkileg saga um hversdagshetju, og skoða svo augnlokin að innan.

Hafið það gott vinir mínir, þangað til næst..........

Sara Ísold afmælisprinsessa

Hún fæddist fyrir þremur árum síðan prinsessan sem á afmæli í dag. Hún er þriðja barnabarnið okkar Erlings og heitir Sara Ísold. Já það er loksins komið að því að hún eigi afmæli en hún er búin að bíða lengi eftir því. Ég spurði hana um daginn hvað hana langaði að fá í afmælisgjöf og hún svaraði án umhugsunar; “Grænan sleikjó” Langar þig ekki í eitthvað fleira spurði amman. Hún hugsaði sig þá smástund um og sagði svo íbyggin á svip: “Kannski líka bleikan...” Það er ekki erfitt að gera henni til hæfis.
Sara Ísold er mjög dugleg þriggja ára stelpa, talar mikið og er með óvenju mikinn orðaforða miðað við aldur. Hún er mikil afastelpa og finnst gaman að koma á “Kelfossi” eins og hún segir.

Elsku Sara Ísold mín, innilega til hamingju með daginn. Ég bið Guð að blessa framtíð þína og vaka yfir hverju þínu spori. Ég elska þig litla yndigull og hlakka til veislunnar þinnar.

Lífið sjálft

Ég vaknaði við að einhver kom inní herbergið og það skrjáfaði í einhverju sem var lagt á náttborðið mitt. Ég opnaði annað augað og sá Erling fara út aftur og ég stoppaði hann og sagði honum að ég væri vöknuð. Hann kom þá og beygði sig yfir mig, kyssti mig og óskaði mér til hamingju með daginn.

Ég er auðvitað að lýsa því þegar ég vaknaði á afmælisdaginn minn sl sunnudag og það var afmælisgjöfin mín sem skrjáfaði svona í.
Þegar ég kom niður hálftíma seinna þá var hann búinn að leggja á borð nýbakað brauð og alls kyns álegg og kaffi. Ég opnaði pakkann frá honum og það var .....IPOD nano 4gb sem mig var búið að langa svo lengi í. Seinna um daginn komu svo dætur mínar og þeirra fólk ásamt vinum og vandamönnum sem komu til að fagna deginum með mér. Ég hef stundum ætlað að fullorðnast að þessu leyti og hætta að þykja svona gaman að eiga afmæli en ég er hætt við það. Erling sagði líka við mig að ef ég reyndi það þá væri ég bara að leika eitthvað sem ekki væri og maður má alveg halda í þetta barnalega í sér. Ég er bara svona.

Ég mun seint hætta að dásama fallega landið mitt og þegar ég ók til Reykjavíkur í dag, yfir Hellisheiði þá fylltist hugur minn lotningu yfir fegurðinni, allt var svo hvítt og hreint, sólin glampaði á fjöllin og snjórinn glitraði bókstaflega. Ég er oft spurð að því hvernig mér finnist að keyra svona á milli og hvort ég sé ekki þreytt á því. Í sannleika sagt þá finnst mér þetta ekkert tiltökumál, ég er ekki oft ein á ferð og þegar það gerist þá set ég bara skemmtilega tónlist á og læt hugann reika. Það er gott fyrir alla að vera stundum einir og þá fæðast oft ýmsar hugmyndir eða lausnir á vanda sem hefur verið að hrella mann.

Í dag var ég að hugsa um fjölskylduna mína bæði kjarnafjölskylduna mína og stórfjölskylduna. Ég er svo lánsöm að við erum öll náin hvert öðru og við stöndum saman þegar eitthvað blæs á móti. Það er ekki sjálfsagt eða sjálfgefið heldur er það ávöxtur af uppeldi og þeirri vinnu sem hver og einn leggur í fjölskylduna sína. Það gleður mig meira en orð geta lýst að stelpurnar mínar eru allar bestu vinkonur og svo fæ ég að vera vinkona þeirra líka.

Núna er degi farið að halla, það er komið laugardagskvöld og ég sit uppi í sjónvarpsholinu með tölvuna í fanginu og skrifa þessa færslu. Við vorum að enda við að horfa á fyrsta hlutann í Söngvakeppninni og lagið sem ég kaus komst áfram. Það heitir Húsin hafa augu og hinn stórskemmtilegi söngvari Matthías úr Pöpunum söng það. Þetta var eina skemmtilega lagið í kvöld að mínum smekk.

Erling er farinn niður að grilla kvöldmatinn, við ákváðum í gær að hafa kósíkvöld þar sem við erum bara tvö heima. Þá eldum við eitthvað gott, kveikjum á kertum, leggjum fallega á borð, opnum góða rauðvínsflösku og kvöldið er fullkomið. Kostar ekki mikið en er bara frábærlega skemmtilegt. Jæja nú kallar hann, best að fara til hans, þangað til næst......hafið það frábært

Hrund er 18 ára í dag, hún lengi lifi.....

Í dag eru 18 ár síðan yngsta dóttir mín fæddist, opnaði annað augað, sá föður sinn, leist vel á hann og lokaði augunum aftur, hefur sennilega séð að hún var komin í öruggar hendur. Það er skrýtin tilfinning þegar öll börnin manns eru orðin fullorðin og sjálfráða.
Lögum samkvæmt getur Hrundin mín gert það sem henni sýnist og við foreldrar hennar höfum ekkert með það að segja. Sem betur fer eigum við Erling það gott samband við hana og systur hennar að það er engu að kvíða. Hrund er yndisleg stúlka og hefur verið okkur til mikils sóma hvar og hvenær sem er. Hún hefur alltaf verið ákveðin og vitað hvað hún vill, hún má ekkert aumt sjá og hefur oft verið skólasystkinum sínum til hjálpar þegar aðrir hafa snúist gegn þeim. Hrund er ein af þeim sem eru fæddir leiðtogar og því hefur það reynst henni auðvelt að fá félaga sína til að láta af leiðinlegri breytni sinni gagnvart þeim sem eru minni máttar. Hún er líka samkvæm sjálfri sér og lætur verkin sín frekar tala en orð en samt er henni aldrei orðavant, það má segja að frá því hún var altalandi, aðeins eins og hálfs árs gömul, þá hefur hún varla stoppað.

Hrund er á öðru ári við Kvennaskólann og unir hag sínum afar vel enda segir hún að Kvennó sé langbesti skólinn, á því sé enginn vafi. Ég verð að monta mig aðeins af einu jólakorti sem kom á heimilið og var stílað á hana. “Ég vona að þetta kort hitti þig glaða og fríska í jólaleyfinu. Tilefni kortsins er fyrirmyndar skólasókn þín og reglusemi í samskiptum þínum við skólann á nýliðinni haustönn. Þetta vil ég fyrir skólans hönd þakka og óska þér og fjölskyldu þinni gleðilegra jóla. Við erum sannfærð um að framkoma af þessu tagi er mikilvæg undirstaða velfarnaðar í námi og starfi og horfum björtum augum til samstarfsins á komandi ári.”
Undir þetta skrifar svo skólameistari skólans.
Hrund ákvað í byrjun annar að gera allt sem í hennar valdi stæði til að fá 100% skólamætingu án vottorða og henni tókst það.

Elsku Hrund mín, ég óska þér innilega til hamingju með 18 ára afmælisdaginn þinn og bið Guð að blessa þig í leik og starfi um ókomin ár.

Svo komu áramót

Á fimmtudegi fyrir áramót hringdi Arna í okkur og sagði okkur að Davíð myndi ekki geta komið suður með litlu stelpurnar á laugardeginum eins og áætlað var en hún átti að hafa þær yfir áramótin. Þórey Erla hafði veikst deginum áður og var komin í rannsókn á spítalanum fyrir norðan. Um kvöldið kom í ljós að það þurfti að leggja hana inn á barnadeild því hún var með smitandi bakteríusýkingu í lungum og með eyrnabólgu. Hún þurfti að fá lyf og næringu í æð og var látin vera í einangrun vegna smithættunnar.

Daginn eftir kom svo í ljós að hún yrði á spítala allavega fram á nýársdag. Nú voru góð ráð dýr því Doris átti að vinna alla hátíðina og Davíð yrði auðvitað með Þórey Erlu á sjúkrahúsinu og því þyrfti helst að koma Daníu Rut og Söru Ísold til mömmu sinnar.

Til að gera langa sögu stutta þá töluðum við Doris saman og það varð úr að við afarnir og ömmurnar keyrðum á móti hvort öðru á laugardegi og við mættumst á Blönduósi og þar tókum við Erling við litlu gullunum og fórum með þær til Örnu sem vissi ekkert af þessu ráðabruggi okkar. Þórey Erla útskrifaðist af spítalanum 2. janúar og Davíð flaug með hana suður og hún er núna hjá mömmu sinni og þær allar mæðgurnar eru alsælar.

Sama kvöld og við fórum norður fórum við svo á tónleika í Laugardalshöllinni með Sálinni og Gospelkór Reykjavíkur en Íris er einmitt meðlimur í þeim kór. Tónleikarnir voru frábærir og ég var mjög stolt af stóru stelpunni minni en hún er mjög lífleg og skemmtileg á tónleikum.

Í fyrsta sinn í mörg ár vorum við heima hjá okkur allt gamlárskvöld. Við erum vön að hitta fólkið mitt heima hjá Ellu Gittu og Katli strax eftir áramótaskaupið en að þessu sinni þá tilkynntum við fjarveru okkar. Við ætluðum að eyða kvöldinu heima í “Húsinu við ána”. Það er auðvitað alltaf gaman að hitta fólkið sitt og ég er reyndar mjög ánægð með hvað við systkinin erum dugleg að hittast en ég naut þess virkilega vel að vera bara heima þetta kvöld með dætrunum öllum, tengdasonum og auðvitað litlu hjartabræðurunum mínum. Þær voru að vísu bara fjórar þar sem Þórey Erla var enn á spítalanum fyrir norðan.

Við erum ekki alveg eins vanaföst með matarhefðir á gamlárskvöld og breytum stundum til og það gerðum við að þessu sinni. Erling bjó til þessa líka snilldar humarsúpu í forrétt og við matarborðið voru hafðar upp háværar kröfur um að þetta væri nú þegar orðin hefð. Lögfræðineminn í hópnum sagði okkur að venja þyrfti að vera viðhöfð í 10 til 15 ár til að kallast hefð og lögfræðingurinn tók undir með henni en okkur var alveg sama :o)
Síðan grillaði Erling lambafille með fiturönd og það verður að segjast eins og er að maturinn var alger snilld. Heimabúinn karamellufromage og heimatilbúinn ís setti svo punktinn yfir iið.

Við horfðum saman á skaupið og svo rétt fyrir miðnætti fórum við niður að ánni og horfðum á flugeldana speglast í henni. Alveg mögnuð sjón.

Rúmlega tólf datt svo Sara Ísold illa niður af stól, lenti á bakinu og hnakkanum, missti andann og var mjög undarleg, eins og hún væri að detta út og svaraði okkur engu. Við hringdum og fengum að tala við lækni hér á Selfossi og þótt Erling væri búinn að hita bílinn til að fara með hana þá vildi læknirinn láta sjúkrabíl sækja hana. Ömmunni fannst þeir nú heldur of lengi á leiðinni en það voru samt bara nokkrar mínútur. Þegar þeir komu og lýstu í augun á henni og sögðu svo: “Við skulum fara með hana út í bíl eins og skot”, þá er ekki laust við að mér hafi brugðið all nokkuð.

Þetta fór þó allt mjög vel, hún hafði fengið heilahristing og fengið áfall og þess vegna talaði hún ekki og mér fannst mjög heimilislegt að sjá þegar sjúkrabíllinn stoppaði aftur fyrir utan húsið okkar seinna um nóttina og þá voru þeir bara að skutla þeim Erling, Örnu og Söru Ísold aftur heim og við áttum bara að vekja hana yfir nóttina. Hún vaknaði svo á nýársdagsmorgun hress og spræk. Það er víst óhætt að segja að hann sé hollur sá sem hlífir.

Ég þakka Guði fyrir varðveislu hans yfir öllu mínu fólki og bið ykkur lesendum mínum Guðs blessunar á nýju ári. Þið ykkar sem hafið áhuga á að lesa um helstu viðburði liðins árs, bendi ég á síðuna hans Erlings en þar hefur hann að venju skrifað áramótapistil www.erlingm.blogspot.com

Þangað til næst.....

Svona liðu jólin.....

Aðfangadagur rann upp ljúfur og góður líkt og áður. Ég svaf svona næstum til hádegis enda var Sveinka á ferð þegar langt var liðið nætur eftir erilsaman en skemmtilegan Þorláksmessudag.

Við hjónin, ásamt yngri dætrum okkar, snæddum saman okkar mjög svo hefðbundna hádegisverð þessa dags, reyktur og grafinn lax, nýbökuð smábrauð, egg, síld og mandarínur. Í pottinum kraumaði reykt nautatunga sem Erling keypti og þetta var allt svo notalegt og ljúft, alveg samkvæmt vananum.

Dagurinn leið svo yfir eldamennsku og undirbúning áður en hátíðin sjálf gekk í garð. Kvöldið var skemmtilegt og við nutum þess öll í botn. Eygló og Bjössi komu til okkar og eyddu kvöldinu með okkur. Allir fengu flottar gjafir og það var þreytt en ánægt fólk sem gekk til hvílu að kvöldi aðfangadags, reyndar var komið fram á jólanótt.

Á jóladag fórum við til messu í Selfosskirkju og síðan komu þau öll til okkar, Íris og Karlott með litlu gullin sín og einnig Eygló og Bjössi. Arna var hjá okkur yfir jólin en litlu krúttin hennar eyddu jólunum með pabba sínum og foreldrum hans í sveitinni fyrir norðan.

Á annan í jólum var svo afmælisboð heima hjá Tedda og það hefur alltaf verið eins og jólaboð, Kata mágkona mín töfrar alltaf fram frábærar veitingar og það var ljúft að spjalla við vini sína og vandamenn. Kvöldinu eyddum við svo hér í góðu yfirlæti í “Húsinu við ána”.

Við Erling erum búin að vera í fríi milli jóla og nýárs en Arna og Hrund fóru í bæinn því þær eru að vinna en svo koma þær heim á laugardagskvöld og þá verða með í för litlu stelpurnar hennar Örnu og við ætlum að hafa smá litlu jólin á gamlárskvöld fyrir þær mæðgur og þá fær Arna allavega að fylgjast með þeim taka upp nokkra pakka. Mikið hlakka ég til þess.

Í fyrrakvöld kláruðum við jólakveðjuna frá okkur þetta árið og svo vöktum við fram á nótt meðan við vorum að prenta hana út og kveðjan fór í póst í gær. Okkur fannst mjög gaman að þessu enda hefur árið verið okkur svo viðburðarríkt og gott að full ástæða var til að sleppa hefðbundnum jólakortum og segja ykkur svolítið meira frá árinu en rúmast fyrir á litlu korti.

Í gær fórum við austur í Fljótshlíð, kíktum á fjallakofann okkar á Föðurlandi og þar var allt í stakasta lagi, alltaf jafn notalegt að koma þangað, setjast í sófann umvafinn teppi meðan gasofninn hitar upp fyrir okkur og fylgjast með kertalogunum leika listir sínar á veggjunum. Frábært athvarf. Við heimsóttum síðan vini okkar sem þar búa, gott að eiga góða vini. Á heimleiðinni, klukkan að ganga ellefu, segi ég við Erling að mig langi nú bara í steik en því miður var búið að loka búðum. Við komum hingað á herragarðinn rétt fyrir ellefu og Erling fer eitthvað að vesenast. Og viti menn, þremur korterum seinna er mér boðið til málsverðar, tveggja manna miðnæturpartí. Grillaður humar, lambalundir ásamt meðlæti. Hann Erling minn er alveg meiriháttar og svona stundir sem við eigum saman hjónin skreyta lífið miklu meira en hægt er að segja frá í nokkrum orðum.

Hafið það um áramótin og farið varlega með flugeldana,
þangað til næst.....

Aðfangadagur jóla er einmitt í dag.......

Það er allt að verða hljótt hér í Húsinu við ána. Klukkan er farin að ganga tvö eftir miðnætti, Þorláksmessa að baki og framundan er aðfangadagur jóla.

Ég breytti útaf vananum og fór úr húsi í dag en það hef ég ekki gert á Þorláksmessu í mörg ár. Hef verið í fríi þennan dag eins lengi og ég man eftir og verið búin að kaupa allt inn og bara notið þess að vera heima og undirbúa heimilið undir hátíðina.

Við Erling fórum sem sagt í bæjarferð í dag, hann fór að hitta Hlyn bróður sinn yfir kæstri skötu og ég fór og keypti síðustu jólagjöfina. Við hjónakornin hittumst svo þegar þessu var lokið og buðum okkur í kaffi til mömmu og pabba áður en við keyrðum yfir heiðina á leið heim á herragarðinn okkar. Alltaf jafngott að koma við hjá þeim og þau voru hress eins og vanalega.

Vinir okkar Gylfi og Christina komu svo við áðan og við áttum notalegt samfélag með þeim yfir rjúkandi súkkulaði með þeyttum rjóma ásamt ýmsu öðru meðlæti sem tilheyrir þessum árstíma.
Við Christina ákváðum að gera þetta að hefð.

Um tíuleytið komu síðan Hrund og Arna heim, örþreyttar eftir daginn en við skreyttum samt jólatréð áðan og borðstofuborðið en mér finnst það algerlega nauðsynlegt að það sé tilbúið þegar ég kem niður að morgni aðfangadags og þótt heimilisfólkið hér væri þreytt þá var það samt látið eftir mér.

Erling er búinn að skreyta stóra jólatréð hér fyrir utan og setti í það um 700 perur svo það er mjög flott.

Við erum sem sagt tilbúin í jólin, á morgun verður bara notalegur dagur, mikil afslöppun og eina sem þarf að huga að er matseldin og Erling sér um það og ég held honum bara félagsskap á meðan og færi honum kaffi annað slagið. Eygló og Bjössi koma svo seinnipartinn og halda jólin með okkur og ég er mjög ánægð með það. Helst vildi ég hafa allar stelpurnar mínar og þeirra fólk en ég skil líka vel þegar þær vilja fara að halda sín eigin jól og skapa sínar hefðir fyrir sig og börnin sín. Mér finnst reyndar mjög gaman að sjá hversu mikið af okkar hefðum halda áfram hjá þeim og nefni ég þar t.d. hinn sérstaka hrísgrjónagraut sem hún tengdamóðir mín gerði alltaf og við höfum hann alltaf og nú er Íris farin að gera hann líka og þannig helst þetta kynslóð eftir kynslóð. Bara gaman.

Jæja, hér á þessum bæ er Sveinki enn á kreiki á nóttunni fyrir jólin, þótt hér búi bara fullorðin börn, það væri samt kannski réttara að tala um Sveinku í okkar tilfelli og ég held að það sé best að fara að athuga með hana.

Jólakveðjan okkar fer í póst milli jóla og nýárs en ég vil óska lesendum mínum gleðilegra jóla og bið þess að friður Guðs og gleði umvefji ykkur ríkulega þessa jólahátið.

Hvað langar þig að fá í jólagjöf?

Ég kom við í foreldrahúsum einn daginn í liðinni viku. Það er alltaf jafn notalegt að kíkja við hjá mömmu og pabba eftir vinnu, fá sér kaffisopa í góðum félagsskap og heyra fréttir af fjölskyldunni og segja frá því sem á daga manns hefur drifið síðan síðast.
Auðvitað voru jólin rædd og allt tilstandið í kringum þau og misjafnt hversu langt hver og einn var kominn við undirbúning þessarar hátíðar okkar, hátíð ljóss og friðar.

“Hvað viltu svo fá í jólagjöf” spurði ég mömmu og hafa eflaust mjög margir fengið þessa spurningu sl vikur. “Mig skortir ekkert, á allt sem mig langar í og þarfnast” sagði þessi flotta mamma mín. “En mig langar í geit í jólagjöf” sagði hún svo. Einhverra hluta vegna þurfti þessi ósk hennar nánari útskýringar við. Jú það er nefnilega þannig að það er hægt að kaupa geitur og gefa fjölskyldum sem búa í svokölluðum þróunarlöndum og sú gjöf getur algerlega skipt sköpum fyrir viðkomandi fjölskyldu. Geitin framfleytir fjölskyldunni. Svo er líka hægt að kaupa vatnsbrunna og eins og þeir segja hjá Hjálparstofnun kirkjunnar þá gefur vatnið von.

Við Íslendingar, sem búum við allsnægtir, eigum erfitt með að setja okkur í þær kringumstæður þar sem geit og vatn getur skipt fólk ÖLLU máli. Við fáum vatnið, hreint og tært, beint úr krananum og kaupum mjólk, kjöt og aðrar nýlenduvörur bara í Bónus.
Einfalt, ekki satt, hvernig getur geit skipt svo miklu máli eða vatnsbrunnur?

Ég hef hugsað um þessi orð móður minnar, ég er líka í þeirra aðstöðu að eiga allt sem mig langar í, skortir ekki neitt og það sama gildir um flesta sem ég þekki og samt erum við að reyna að finna upp eitthvað sniðugt til að gefa hvert öðru í jólagjöf, já ég sagði, við reynum að finna eitthvað....

Hvað langar þig lesandi góður að fá í jólagjöf þetta árið?

Strákur eða stelpa?????

Hvað það verður veit nú enginn en ólíkt því sem er í jólalaginu fræga þá er ekki mikill vandi að spá fyrir um þetta þar sem hingað til hafa einungis komið litlar prinsessur í heiminn í fjölskyldunni okkar Erlings og bara gaman að þeim litlu yndigullum.
Petra Rut og Katrín Tara eru að verða stóru systur og það verður rétt eftir miðjan maí sem það kemur í ljós hvort tíundi afkomandi okkar verður karlkyns eða kvenkyns. Elsku Íris og Karlott, innilega til hamingju og ég bið Guð að allt gangi vel á meðgöngunni.

Annars er allt gott af okkur að frétta, jólin eru alveg að koma og ég hlakka ekkert smá til, það verður gaman að halda jólin í fyrsta sinn í “Húsinu við ána”. Erling er að leggja lokahönd á það sem verður klárað af eldhúsinnréttingunni fyrir jólin og þá get ég farið að hengja upp jólagardínur og setja jólaljós út í glugga. Það verður síðan verkefni nýs árs að ljúka við það sem ekki hafðist að klára fyrir jólin. Mér finnst það ekkert mál og mun halda frábær og gleðileg jól þótt ekki sé allt tilbúið.

Við komum heim frá Köben í gærkvöldi eftir frábæra ferð. Eins og ykkur lesendum mínum er kunnugt þá var þetta vinnustaðaferð með vinnunni minni og svo bauð Örn, eigandi stofunnar, okkur á Reef and Beef veitingastaðinn sem ég sagði ykkur frá um daginn og maturinn var algerlega ómótstæðilegur. Ég fékk mér strútakjöt og það var mjög sérstakt og mjög gott. Erling fékk nautakjöt sem var framleitt í Ástralíu eftir sömu aðferð og japanska nautakjötið sem hefur verið talað um og fær svo sérstaka meðferð, t.d nudd einu sinni á dag svo kjötið verði mýkra. Það eru aðeins fjórir búgarðar í allri Ástralíu sem hafa fengið leyfi til að nota þessa aðferð og þetta kjöt kom frá einum þeirra. Það er ekki nokkur leið að lýsa bragðinu með orðum en kannski orð eins og meiriháttar, besta sem ég hef smakkað eða eitthvað í þá áttina segi kannski smá. Vinnufélagar mínir fengu sér ýmist krókódíl, kengúru, strút eða nautakjöt en þau voru í skýjunum yfir matnum eins og við.

Við fórum í búðir, settumst á bekk á Ráðhústorginu og skoðuðum mannlífið, fórum tvisvar á Baresso kaffihúsið sem er komið í uppáhald hjá okkur, sváfum út, borðuðum mikið af góðum mat, fórum í jólatívolíð og skemmtum okkur frábærlega vel. Í gær enduðum svo ferðina á að fara í gönguferð um slóðir Íslendinga í Kaupmannahöfn undir öruggri leiðsögn Guðlaugs Arasonar, mæli með gönguferðunum hans ef þið eruð í kóngsins Köben á þeim tíma sem hann er með þær.

Jæja vinir, nú ætla ég inn í stofu og fá mér kaffi og konfekt með Erling. Hér með tek ég undir með konunni sem skrifaði í nýjustu Vikuna, “Til hvers að stressa sig við það á aðventunni að komast í kjólinn fyrir jólin. Þeir sem umgangast mann á jólunum hafa hvort sem er séð mann eins og maður er núna og elska mann hvort sem aukakílóin eru eða ekki.” Höfum það kósí með kertaljós, rauðvín og osta, eða kaffi og konfekt og njótum þess að vera til. Og eins og Ella systir segir í blogginu sínu “Borðum jólasmákökurnar núna því við höfum hvort sem er ekki lyst á þeim yfir sjálf jólin” Það má svo bara snúa sér að grænmetinu á nýja árinu.

Þangað til næst............

Katrín Tara afmælisbarn

Hún er mjög fjörug og skemmtileg, uppátektarsöm með afbrigðum og lætur hafa fyrir sér, ákveðin og veit svo sannarlega hvað hún vill en brosið hennar.......blikið í augunum......ískrið í henni þegar henni þóknast að koma og knúsa ömmu sína, algerlega ómótstæðileg lítil dama sem á afmæli í dag.

Já það eru tvö ár síðan hún leit dagsins ljós, snemma morgun 3.desember fengum við Erling símhringingu sem við vorum búin að bíða eftir, Íris var í símanum og sagði okkur að þau Karlott væru búin að eignast dóttur og hún héti Katrín Tara. Petra Rut hafði gist hjá okkur um nóttina og þegar hún fékk fréttirnar þá sagði hún bara, nú á ég líka litla systur eins og Danía Rut.

Á föstudaginn var þá fékk ég að sækja þær systur á leikskólann og taka þátt í foreldrakaffi þar sem Íris og Karlott voru upptekin í vinnu og prófi. Fyrst fór ég til Petru Rutar og drakk með henni og hún sýndi mér myndir og fleira. Svo fórum við saman á deildina hennar Katrínar Töru og það var svo gaman þegar hún sá mig. Hún hentist niður af stólnum, hljóp í fangið á mér en vildi svo fara strax aftur. Þá rauk hún að hjólaborði sem á var kakó og fullt af bollum, tók eitt óhreint glas, enda hvað skiptir það máli, rétti mér og benti á kakókönnuna. Ég átti sem sagt að drekka með henni, ég reyndar skipti um glas svo lítið bar á og við Petra Rut fengum okkur aftur kakó.
Þetta var svo gaman..........mikil forréttindi að eiga þessar litlu skottur.

Elsku Katrín Tara mín, innilega til hamingju með afmælisdaginn þinn, ég bið Guð að vaka yfir hverju þínu spori. Þú ert alger Guðs gjöf inn í líf okkar eins og systir þín og litlu frænkurnar þínar. Ég elska þig meira en orð fá lýst og hlakka til að koma í afmælisveisluna þína.