Katrín Tara afmælisstelpa

Hún er ljóshærð með blá augu, mjög fjörug og skemmtileg, ákveðin og veit svo sannarlega hvað hún vill en brosið hennar....blikið í augunum...hún er bara yndisleg.

Hún Katrín Tara, ein af ömmustelpunum mínum og vinkona mín, algerlega ómótstæðileg lítil (stór) dama er loksins orðin sex ára en hún hefur beðið eftir því síðan á síðasta afmælisdeginum sínum. Hún vissi auðvitað að þegar maður er sex ára þá byrjar skólinn og það er sko gaman. Henni gengur vel í skólanum, fær góðan vitnisburð og er dugleg í því sem hún á að gera. Katrín Tara æfir fimleika og vill alltaf sýna okkur afa sínum hvað hún getur og það er sko ekki lítið. Hún er mjög góð í að teikna og lita og er alltaf að gleðja okkur með fallegum teikningum.

Ég og hún eigum okkur spes kveðju. Þegar hún var yngri þá vildi hún aldrei kyssa bless og þar sem ég er algerlega á móti því að þvinga börn til að kyssa fullorðan þá fundum við upp okkar eigin kveðju og höfum haldið því við. Þegar þau fjölskyldan eru að fara frá okkur eða við frá þeim þá labbar hún í burtu, snýr sér svo við og ég sendi henni fingurkoss sem hún svo grípur og skellir á kinnina á sér og svo fæ ég einn tilbaka. Þvílíka krúttið.

Elsku Katrín Tara mín, við afi óskum þér til hamingju með afmælisdaginn þinn, við biðjum Guð að vaka yfir hverju þínu spori. Þú ert alger Guðs gjöf inní líf okkar eins og systkini þín og frænkurnar þínar. Við elskum þig meira en orð fá lýst og hlökkum til að koma í veisluna þína.

Tilvera okkar er undarlegt ferðalag.....

"Erla mín, þetta er Binna", sagði röddin í símanum við mig í gærmorgun. "Hæ" svaraði ég, "hvað segirðu" vitandi að ég myndi hitta hana og fleiri skólasystur mínar um kvöldið í fimmtugsafmæli einnar af okkur. "Kibba var að hringja í mig og ungi maðurinn sem dó í Noregi er náfrændi hennar og ég tók að mér að láta ykkur vita að það verður auðvitað ekkert afmæli í kvöld".
Við spjölluðum smástund og eftir að hafa kvatt hana og lagt á þá var ég þungt hugsi. Hugur minn var allur hjá Kibbu og fólkinu hennar og ég veit að þau eru samheldin og Kibba nýbúin að vera í Noregi í heimsókn hjá þeim. Það er svo stutt á milli gleði og sorgar og við erum ekki viðbúin því að eitthvað hendi okkur eða okkar fólk. Og hugsanir mínar héldu áfram. Hvernig kem ég fram við fólk, hvernig met ég það sem ég á, nýti ég tímann til að njóta þess að eiga vini og fjölskyldu og þannig get ég haldið áfram.

Í dag erum við Íslendingar að ganga í gegnum erfiða tíma, erfiðleika sem okkur datt ekki í hug fyrir örfáum árum að myndi yfir okkur ganga. Erfiðleika sem fæst okkar hafa til unnið heldur erum við að gjalda fyrir gerðir örfárra manna sem með græðgi og yfirgangi hafa sett íslenskt efnahagskerfi á hliðina. Ég ætla ekki að gera lítið úr þessum erfiðleikum því þeir eru vissulega miklir. Ég veit þó að núna sem aldrei fyrr er það nauðsynlegt fyrir okkur að horfa á allt það jákvæða sem við eigum í mannauð okkar Íslendinga því við erum hörkudugleg þjóð og eigum eftir að sigla uppúr þessum erfiðleikum og standa betur að vígi en áður. En við verðum að standa saman, efla fjölskyldugildin, efla vináttuna og samstöðuna og vera jákvæð.
Á þessum tímum er það okkur líka nauðsyn að fara í naflaskoðun og skoða hvað er dýrmætast og þess virði að halda áfram.

Í gær tók ég ákvörðun.
Ég vil keppa að því að njóta hversdagsins, njóta litlu óvæntu stundanna, njóta stóru skipulögðu stundanna og bara að njóta þeirra forréttinda sem mér voru gefin í fjórum frábærum dætrum, þremur yndislegum tengdasonum og ömmugullunum mínum sjö og þessi tvö sem enn eru bumbubúar. Að ég tali ekki um manninn minn sem er besti vinur minn og sálufélagi. Svo á ég yndislega foreldra sem vilja allt fyrir mig og mitt fólk gera, ég elska þau.

Ég ætla að vera duglegri að segja fólkinu mínu hvað ég elska þau, segja stelpunum mínum hvað ég er stolt af þeim og því sem þær eru að fást við hverju sinni. Ég ætla að vera meira til staðar, leiðbeina og hvetja áfram því ég er svo þakklát fyrir að eiga fjölskyldu. Ég er þakklát fyrir óhreint leirtau í vaskinum og óhrein föt í þvottakörfunni því það merkir að það er líf á heimilinu.
Ég nýt þess að eiga litla Kofann okkar í sveitinni og þar er allt sem þarf þótt fermetrarnir séu ekki margir enda fátt notalegra eða rómatískara en logarnir sem loga í kamínunni.

Ég ætla að nota flottu bollana mína hvenær sem ég vil, ég á ekki neitt spari ilmvatn því ég vil bara nota það besta alltaf. Ég ætla vera duglegri að heimsækja fólkið mitt og vini, droppa inn smástund án þess að gera boð á undan mér svo varið ykkur bara þið sem lesið. Heimsóknir hafa alltof mikið dottið niður því við erum jú "öll svo upptekin". Í stuttu máli sagt, ekki geyma eitthvað þangað til betra tækifæri gefst því ég get ekki verið viss um að það komi.
Ég hef einsett mér að njóta hverrar einustu mínútu í lífinu því lífið sjálft er stórkostleg gjöf sem okkur er gefin TIL AÐ NJÓTA.

Hann á afmæli hann Erling

Ég sá hann fyrst fyrir 34 árum, renglulegan strák með sítt og krullað hár. Ég spurðist fyrir um það hver hann væri og var sagt að þetta væri hann Erling úr Kotinu. Það var eitthvað sérstakt við hann og mig langaði að kynnast honum betur. Síðan þá höfum við gengið saman gegnum lífið, hann er besti vinur minn og sálufélagi og sá einasti eini sem þekkir mig betur en ég sjálf og er mjög næmur á allt sem mér viðkemur. Það þýðir heldur ekkert að segja honum annað en satt þegar hann spyr um líðan mína og hann er óþreytandi að gleðja mig á allan mögulega hátt.

Afkomendahópurinn stækkar stöðugt, dæturnar eru fjórar, tengdasynirnir þrír, barnabörnin eru sjö og tvö á leiðinni. Það er því óhætt að segja að hann sé umvafinn aðdáendum því dætur okkar og barnabörn elska hann enda hefur hann reynst þeim sá sterki og stöðugi klettur sem börn þurfa að eiga að. Krakkarnir okkar eru og verða alltaf börnin okkar þótt þau séu orðin fullorðin og ekki leiðist honum að dekra barnabörnin sem spyrja alltaf fyrst um hann þegar þau mæta á svæðið:o)

Erling á tvö stór áhugamál sem hann sinnir mjög vel. Annars vegar er það veiðidellan enda skylda hvers manns að draga björg í bú, ekki satt......og svo er það mótorhjóladellan og ekki hægt að segja að frúnni leiðist mikið að vera hnakkaskraut aftan á hjá honum.

Í dag fagnar flotti maðurinn minn afmælinu sínu í 51. sinn. Síða krullaða hárið hefur að vísu löngu sagt skilið við hann og vangarnir eru orðnir eilítið silfraðir, barnabörnin okkar halda því reyndar fram að afi þeirra sé ekki með hár :o) en þessi sjarmör nær ennþá að heilla ömmu þeirra algerlega upp úr skónum. Ég er ákaflega stolt af honum, elska hann meira en hægt er að lýsa í fáum orðum og bið Guð að leyfa okkur að eldast saman svo við getum gengið saman inní sólarlagið, tvær krumpaðar sveskjur hönd í hönd.....

Þórey Erla 5 ára afmælisskvísa

Þar sem ég er sjö barna amma þá er ekki skrýtið að það séu oft amælisskrif á síðunni minni. Það er mér samt alltaf mikil og sönn ánægja að segja ykkur frá afmælum þessara yndigulla sem skreyta lífið okkar Erlings meira en hægt er að segja í fáum orðum.

Í dag fagnar hún Þórey Erla fimm ára afmælinu sínu og hún er sko búin að bíða eftir því, vildi auðvitað helst drífa sig í að verða sex ára og byrja í skóla eins og eldri systur hennar. Svo vill hún líka flýta sér að verða nógu gömul til að geta farið í flugvél með systrum sínum að heimsækja ömmu og afa á Akureyri. Þórey Erla er mjög geðgóð en veit samt alveg hvað hún vill og svo hefur hún ekkert fyrir því að vefja okkur afa sínum um fingur sér. Brosið hennar og stóru augun þegar hún kemur og smellir á mann kossi er algerlega ómótstæðilegt. Við erum góðar vinkonur og það er gaman þegar hún hringir og spyr hvort þau megi koma í heimsókn hingað á Selfoss. Hún er reyndar meiri afastelpa en ömmustelpa og ef hún hittir mig eina þá spyr hún alltaf um afa sinn áður en hún heilsar þetta litla yndigull. Hún er alger Guðs gjöf inní líf okkar.

Elsku Þórey Erla okkar, við afi þinn óskum þér innilega til hamingju með daginn þinn, veit að þú verður dekruð í dag og við hlökkum til að koma í veisluna þína. Við elskum þig marga marga hringi, allan hringinn....

Erla Rakel afmælisprinsessa

Það var einmitt um þetta leyti fyrir tveimur árum að við amman og afinn sátum spennt í límsófanum okkar og biðum frétta úr Reykjavík. Eygló og Bjössi voru búin að eyða nóttinni á Fæðingardeildinni því von var á fyrsta barninu þeirra. Mikið vorum við nú ánægð loksins þegar nýbakaðir foreldrarnir hringdu og tilkynntu okkur fæðingu fullkominnar dóttur. Það var svo afar stolt amma sem fékk að vita að litla yndigullið hafði fengið nafnið hennar að viðbættu öðru fallegu nafni og heitir Erla Rakel. Litla daman hefur vaxið og dafnað vel og er mikill sólargeisli og Guðs gjöf í lífi okkar allra. Hún er nýbyrjuð í leikskóla og orðaforðinn hefur aukist ekkert smá og það er svo gaman að þessu litla skotti. Ég kom til þeirra fyrir nokkrum dögum og vissi að það var búið að breyta herberginu hennar og þegar ég spurði hana hvort hún ætlaði ekki að sýna mér nýja herbergið sitt þá hljóp hún af stað og skransaði svo í dyrunum þannig að hún rétt náði beygjunni til að fara inn og sýndi mér herbergið afar stolt enda flott herbergi.

Elsku Erla Rakel, við afi þinn óskum þér innilega til hamingju með tveggja ára afmælið þitt og hlökkum mikið til að koma í veisluna þína. Láttu nú dekra þig í allan dag. Við elskum þig marga hringi.

Karlott 35 ára

Í dag er merkisdagur í fjölskyldunni minni því hann Karlott tengdasonur okkar Erlings, maðurinn hennar Írisar, á afmæli og núna í 35. sinn. Karlott er einstaklega ljúfur og góður drengur og hvers manns hugljúfi. Hann starfar við heimaþjónustuna í Hafnarfirði og einnig við liðveislu og þá fer hann með fatlaða einstaklinga út og gerir eitthvað skemmtilegt með þeim og ég veit að skjólstæðingar hans eru mjög ánægðir með hann.

Íris og Karlott eiga 3 yndisleg börn saman og eru einstaklega samhent um allt er viðkemur heimilishaldi og barnauppeldi. Svo er ég búin að fá leyfi til að opinbera það að fjórða barnið þeirra mun koma í heiminn í mars nk. Bara yndislegt. Börn hænast að Karlott og ég hef ósjaldan séð fleiri en hans börn trítla við hlið hans í leit að spennandi ævintýrum úti í náttúrunni þegar við stórfjölskyldan erum samankomin, annað hvort í Kofanum eða í einhverju ferðalaginu.

Karlott er haldinn mikilli veiðibakteríu og ég hef grun um að hann hafi ekki áhuga á að læknast af þeirri bakteríu.

Elsku Karlott, við Erling óskum þér innilega til hamingju með daginn þinn, við erum afar ánægð með þig og stolt af þér og við vitum að Íris og börnin munu dekra þig í dag. Sjáumst svo vonandi sem fyrst.

Íris afmælisstelpa

Þótt það séu komin 32 ár síðan þá man ég enn sælutilfinninguna þegar ég fékk hana Írisi í fangið eftir langa og erfiða nótt. Hún var það fallegasta sem ég hafði nokkurn tímann séð enda fyrsta barnið okkar Erlings og eins og mamma mín sagði þegar hún kom að sjá hana þá var eins gott að ég var með eyru til að stoppa brosið áður en höfuðið mitt klofnaði í tvennt.

Íris hefur alla tíð verið mikill gleðigjafi inní líf okkar foreldranna, dugleg, ákveðin og vissi strax hvað hún vildi og hvað hún vildi ekki. Löggu og bófaleikir heilluðu meira en barbí og hún lét engan ráðast á minni máttar án þess að skerast í leikinn og hikaði ekki við slagsmál ef því var að skipta til að hjálpa einhverjum. Það kom því ekki á óvart þegar hún ákvað að leggja stund á lögfræðinám og í sumar þegar hún brautskráðist frá Háskólanum í Reykjavík með meistarapróf í lögfræðinni þá sagði yngri dóttir hennar, 5 ára, við mig mjög stolt: "amma, hún mamma mín er orðinn löggufræðingur". Eldri daman, 7 ára, var samt fljót að leiðrétta systir sína enda skyldi rétt farið með starfsheiti mömmunnar. Íris starfar núna sem lögfræðingur hjá Ríkisskattstjóra og líkar það afar vel.

Íris er mikil ungamamma og ásamt Karlott, manninum sínum, halda þau fast utanum fjölskyldugildin og eru duglega að leggja inn skemmtilegar minningar í minningabanka barnanna.

Elsku Írisin okkar, við pabbi þinn óskum þér innilega til hamingju með daginn þinn, við vitum að fólkið þitt mun dekra þig á allan hátt enda ertu svo lánsöm að elska og vera elskuð og þar á meðal eum við foreldrar þínir sem elskum þig án skilyrða marga hringi, allan hringinn :o)

Þú ert einn af augasteinunum okkar....

Petra Rut afmælisprinsessa

Það var fyrir átta árum að við vorum öll saman komin heima hjá okkur Erling í Hamraberginu og það var svo sem ekkert nýtt. Pizza var á boðstólum en eitthvað var Íris samt lystarlaus á matinn og það virtist frekar versna en hitt. Skýringin kom svo fljótlega og þau Karlott fóru sem sagt ekki heim til sín þetta kvöld heldur skruppu niður á Eiríksgötu og í dag fagnar eldri skvísan þeirra, hún Petra Rut átta ára amælinu sínu.

Hún er mjög dugleg stelpa og veit alveg hvað hún vill og eins og mamma hennar þá fæddist hún nánast fullorðin. Hún er líka búin að ákveða að verða bæði mamma og lögfræðingur eins og mamma sín. Segið svo að daman viti ekki hvað hún vill. Uppáhalds liturinn hennar er fjólublár og hún var því ekkert smá ánægð þegar hún fékk að velja sér nýja skólatösku og auðvitað var hún fjólublá. Hún er mikil vinkona okkar afa síns og ömmu og það er svo gaman þegar hún hringir og spyr hvort þau megi koma í heimsókn.

Elsku Petra Rut mín, við afi þinn óskum þér innilega til hamngju með daginn þinn. Vona að þér fari að líða betur í fætinum og að þú verðir dekruð í allan dag. Þú ert alger Guðs gjöf inn í líf okkar og yndigull og við elskum þig marga hringi. Hlökkum svo til að koma í afmælið þitt en bara ein spurning, hvað langar þig að fá í afmælisgjöf?

Hvað er svo glatt sem góðra vina fundur...

Þegar við Erling bókuðum flugið okkar hingað til Stövring snemma í vor, óraði okkur ekki fyrir hvað þetta yrði kærkomið frí. Við vorum ekki búin að opna ísbúðina þá en 11. ágúst var valinn brottfarardagur og allt í einu var hann runninn upp. Við vorum bæði frekar þreytt eftir margra vikna vinnulotu en hlökkuðum mikið til. Hrund tók við stjórnartaumum á Íslandus ísbar og við stigum upp í bílinn og ókum upp á flugvöll með viðkomu á Landspítalnum til að láta kíkja á eyrað á Erling en það var ekki alveg eins og það átti að vera og ekki gott að fara í flug þannig. Þat hittum við lækni sem gat hjálpað honum og við héldum áfram för.

Ég man eftir að hafa spennt beltin þegar við komum út í vél og um tveim tímum seinna vaknaði ég við að Erling spurði hvort ég vildi eitthvað að drekka :o) Ferðin gekk vel og í Kaupmannahöfn tóku Bitten og Arne á móti okkur á flugvellinum og við eyddum tæpum tveimur sólarhringum á heimili þeirra áður en við lögðum land undir flugvél og flugum norður á bóginn til Álaborgar til bræðra minna sem þar búa. Hér höfum við notið mikilla gestrisni Óla og Anette, á laugardag fórum við í tvítugsafmæli Birgis Steins frænda míns og í gær vorum við í kaffiboði og mat hjá Tedda og Kötu og hittum þar Elne vinkonu þeirra, sem sagt afar notalegt samkvæmi langt fram á kvöld og þá var Óli búinn að bætast við hópinn okkar. Það var glatt á hjalla og mikið skrafað og skemmt sér yfir góðum veitingum og svo kaffi og koníak að heldra manna sið.

Í dag var svo stefnan tekin á búðirnar því þrátt fyrir hátt gengi dönsku krónunnar þá er mjög margt ódýrara hér í Danaveldi heldur en heima enda var endað á því að fara í Fötex og kaupa eina ferðatösku. Reyndar var það ákveðið heima á Fróni að endurnýja töskubirgðir heimilisins.
Dagurinn var góður, hittum Tedda og Kötu í miðbænum og fórum á kaffihús með þeim og fengum okkur reglulega gott ískaffi og spjölluðum saman um allt milli himins og jarðar.

Nú sit ég hér í stofunni, hlusta á Óla og Erling spjalla saman við hliðina á mér og frammi heyri ég í Anette og mömmu hennar spjalla saman en mamma hennar Anette er flutt hingað til þeirra, fárveik af krabbameini. Það hefur verið áhugavert að eiga samfélag við hana en á sama hátt skrýtið vitandi að hún er deyjandi en samt er hún svo æðrulaus og brosmild.

Fyrir mér eru fjölskylduböndin svo mikilvæg og nauðsynlegt að rækta þau og að fylgjast með hversu vel Óli og Anette annast gömlu konuna og sýna henni svo mikla umhyggju að það er til fyrirmyndar. Börnunum er einnig mjög umhugað um ömmu sína og leggja sig fram um að uppfylla þarfir hennar.

Ég finn mig á þeim stað að vera forréttindamanneskja því ég á fjölskyldu sem ég elska meira en lífð sjálft og ég veita að þau elska mig og vilja eiga samfélag við mig og ég veit að þegar við Erling komum heim bíða krakkarnir okkar eftir að koma og hitta okkur og ég veit að það er ekki sjálfgefið að eiga vináttu þeirra.

Ég er bara svo þakklát fyrir að fá að vera eins og ég er.....njótið daganna vinir mínir því þeir eru góðir...

Lífið og tilveran

Það er alger kyrrð hér í Kofanum á Föðurlandi, aðeins tifið í gömlu klukkunni sem heyrist og það er sérlega notalegt hljóð. Ég sit hér ein í sófanum með tölvuna í fanginu og pikka inn þessar línur hér á blogginu. Erling skrapp að veiða enda er frí til þess að gera það sem er skemmtilegt.
Það er ekki laust við að þetta sumar hafi verið með allt öðru sniði en vanalega hjá okkur hjónakornum því þetta er í fyrsta sinn í margar vikur sem við erum hér í Kofanum lengur en dagpart. Eftir stranga vinnutörn sl vikur ákváðum við að taka okkur "helgarfrí" í miðri viku strax eftir verslunarmannahelgina og vinda þreytuna úr okkur. Eins og flest ykkar vita þá hentum við okkur út í djúpu laugina, fórum alveg útúr þægindarammanum og opnuðum Íslandus ísbar, sem er í senn flottasta ísbúð Suðurlands ásamt minjagripaverslun og internet kaffi. Við höfum fengið feikna góðar viðtökur og erum alsæl með hvernig þetta gengur allt saman. Starfsfólkið er frábært og við höfum verið þarna mjög mikið sjálf en nú var kominn tími til að sinna okkur sjálfum aðeins. Hrund tók við stjórnartaumum á búðinni og sinnir því vel svo við getum verið róleg hér og notið lífsins.
Þar sem ég vinn með svo skemmtilegu fólki á bókhaldsstofunni þá tímdi ég ekki að hætta alveg og mun vera þar einn dag í viku.
Það er orðið langt síðan ég hef sett inn pistil hér á bloggið en ég er komin á þá skoðun að bloggið megi ekki gleymast þrátt fyrir stutt innskot á fésbókina. Skemmtilegir pistlar og þankagangur er ómissandi í tilveruna og þá kemur bloggið sterkt inn.

Mér finnst gaman að fylgjast með því að kreppan er smátt og smátt að lina tök sín á þjóðarbúinu enda höfum við Íslendingar alla burði til að koma sterk útúr þessum hremmingum. Landið er gott og gjöfult og við megum vera þakklát fyrir þau forréttindi að fá að búa hér og vera Íslendingar. Ég heyrði fyrr í sumar orðatiltækið "að ef grasið er grænna hinum megin er þá ekki kominn tími til að vökva hjá sér".....þetta eru mikil sannindi og því miður virðast of margir uppteknir við að hugsa um kreppuna og sitja kannski "með vatnsslönguna í hönd" og armæðast yfir ástandinu en það eina sem þarf kannski er að skrúfa frá krananum og byrja að vökva. Með öðrum orðum, horfa á tækifærin sem eru svo oft allt í kringum okkur en við sjáum þau ekki því við horfum svo mikið á "óveðursskýin". Við megum samt aldrei gleyma því að það birtir upp um síðir.

Annars er bara allt gott af okkur að frétta, við Erling erum blessuð af barnaláni og við erum nýbúin að fá þær fréttir að áttunda barnabarnið okkar mun fæðast um miðjan febrúar og ég gleðst svo sannarlega yfir því. Börn eru Guðs gjöf og blessun. Erling er að fara að byrja lokaönnina sína í Háskólanum og hún mun vera notuð í að skrifa mastersritgerð því hann er búinn með öll fög og hefur fengið mjög góðar einkunnir enda flottur maður þar á ferð og ég er afar stolt af honum og þakklát fyrir að leiðir okkar skyldu liggja saman fyrir 34 árum síðan og við höfum orðið þeirra gæfu aðnjótandi að ganga saman hönd í hönd og ekki fengið leið hvort á öðru heldur þvert á móti finnst okkur við ferlega skemmtileg :o)

Svona tími eins og í Kofanum núna notum við til að rækta garðinn okkar og hlúa að honum svo fegurstu rósirnar nái að vaxa þar.

Ég er kát, þakklát og elska lífið.....njótið daganna vinir því þeir eru góðir....

Danía Rut afmælisstelpa

Í dag eru liðin 8 ár frá því að ég fékk ömmutitilinn í fyrsta sinn. Við vorum að koma úr ferðalagi hringinn í kringum Ísland og komin til Akureyrar og vorum frekar spennt því samkvæmt dagatalinu átti barnið að vera fætt. Það var svo aðfaranótt 24. júlí sem skvísan kom í heiminn og við Erling þar með orðin amma og afi.

Danía Rut er 8 ára í dag og hún hefur alla tíð verið mikill gleðigjafi í lífi okkar og þrátt fyrir veikindi í byrjun þá er hún við hestaheilsu í dag, afar hress og skemmtileg stelpa. Danía Rut greindist einhverf þegar hún var 5 ára og en þar sem hún er ekki með neina þroskaröskun gengur hún í venjulegan skóla en fær aðstoð á skólatíma.

Hún er mjög duglega stelpa, elskar dýr og sérstaklega kisur og helst vildi hún fá kött í afmælisgjöf þrátt fyrir að amma hennar í sveitinni geymir fyrir hana kisuna Prins Mjá þar sem mamma hennar er með ofnæmi fyrir kisum. "Ég er að safna þeim" sagði hún aðspurð þegar henni var bent á þá staðreynd. Danía Rut elskar að dansa og hefur sýnt hæfileika á því sviði og hana langar að læra að dansa. Þegar haldið var uppá afmælið hennar fyrir stuttu þá var hún búin að æfa dans sem hún sýndi okkur, bara gaman af því.

Elsku Danía Rut mín, innilega til hamingju með daginn þinn, veit að pabbi þinn ásamt afa þínum og ömmu í sveitinni munu dekra við þig á allan hátt. Við afi þinn elskum þig meira en hægt er að segja með orðum gullið okkar.

Afmælisdagur

Eins og lesendur mínir vita þá er ég svo heppin að tilheyra stórri fjölskyldu og í minni nánustu fjölskyldu þá er ég ættmóðir margra og því eru oft afmælisskrif á síðunni minni og svo er einmitt í dag.

Einn af þremur tengdasonum mínum, hann Bjössi hennar Eyglóar á afmæli í dag, er orðinn 36 ára kappinn. Hann er vélfræðingur að mennt og starfar við sitt fag á verkstæði í Garðabæ og er vel liðinn þar sem og af öðrum sem þekkja hann. Bjössi hefur gaman af að veiða og ég veit að hann fékk fluguhnýtingar sett í afmælisgjöf og ætlar að fara að hnýta sjálfur flugurnar sínar. Allir tengdasynir mínir eru góðir vinir og ég er mjög þakklát fyrir það. Eygló og Bjössi er mjög samhent og njóta lífsins í botn ásamt Erlu Rakel, litlu prinsessunni þeirra.

Elsku Bjössi minn, við Erling sendum þér innilegar hamingjuóskir í tilefni dagsins, hlökkum til að kíkja á þig fljótlega og við biðjum þér og fjölskyldunni allri ríkulegrar Guðs blessunar.

Prinsinn 3ja ára

Ég er þeirrar skoðunar að allir dagar sem við fáum úthlutað séu merkisdagar en þó eru auðvitað sumir dagar miklu merkilegri en aðrir. Í dag er einn af þeim dögum. Við Erling erum svo lánsöm að vera umkringd barnabörnum og í dag er prinsinn í hópnum orðinn þriggja ára gamall. Erling Elí fæddist á fallegum sunnudegi fyrir þremur árum og varð strax einn af augasteinunum okkar afa síns og ömmu. Þessi litli yndis drengur er flottur og duglegur strákur, alger prakkari og grallaraspói sem bræðir alla sem eru kringum hann en hann er sérstaklega hændur að Erling afa sínum og í hvert sinn sem ég kem ein í heimsókn til þeirra er ég varla komin inn þegar hann spyr um afa sinn og bara gaman af því.

Erling Elí nýtur þess að hafa allar þessar stelpur í kringum sig því hann er enn sem komið er eini strákurinn í barnaskaranum okkar Erlings. Stóru systur hans eru þolinmóðar við hann og leyfa honum oftast að vera með sér.

Elsku Erling Elí minn, við afi þinn sendum þér bestu hamingjuóskir með daginn þinn og við hlökkum til ða koma í veisluna þína. Þú ert alger Guðs blessun í líf okkar og við erum Guði þakklát fyrir þig. Láttu alla dekra við þig sem aldrei fyrr. Við elskum þig milljón hringi og aðeins fleiri líka litli stóri strákurinn okkar.

Hann á afmæli í dag......

Eins og ég hef margsagt ykkur lesendur mínir þá er ég orðin ættmóðir margra og því eru oft afmælisdagar hjá mínu fólki og í dag er einmitt einn slíkur. Þar sem ég var í Kofanum um helgina þá kemur þessi afmælispistill óvenju seint inn.

Einn af þremur tengdasonum mínum fyllir árið í dag en það er hann Hafþór hennar Örnu og hann er 34 ára í dag. Það var seint síðastliðið haust sem Arna kynnti hann fyrir okkur Erling og okkur leist strax vel á hann. Hann var fljótur að vinna sér hylli þriggja dætra hennar Örnu og þær eru ánægðar með ráðahag móður sinnar. Hafþór er Eyjapeyi en hann er fæddur og uppalinn í Vestmannaeyjum en er nýfluttur til Reykjavíkur. Hann er rólegur en ákveðinn, er vélfræðingur að mennt og vinnur í vélsmiðju í Hafnarfirði auk þess að eiga og reka hljóð- og tækjaleigu í Vestmannaeyjum í samvinnu við félaga sinn.

Elsku Hafþór, um leið og ég óska þér innilega til hamingju með daginn vil ég þakka þér samveruna í dag, gaman að fá ykkur í heimsókn á eldfjallaslóðir við Föðurland.

Pabbinn minn....

Ég er svo heppin að tilheyra stórri fjölskyldu og fyrir það er ég Guði þakklát. Því fylgir auðvitað að afmælisdagar eru margir og mér finnst alltaf mikil ástæða til að fagna hverjum og einum þeirra því lífið sjálft er gjöf sem okkur er gefin. Í dag er það ættfaðirinn hann pabbi minn sem fagnar afmælisdegi sínum og núna í 71. sinn.Hann pabbi er alveg frábær og sérlega umhyggjusamur um okkur öll, vill alltaf vita þegar við erum á ferðinni og ósjaldan hefur hann hringt og athugað með mig og mitt fólk, hvort við séum örugglega komin heim í hús þegar veður eru válynd á heiðum eða þegar slys hafa gerst á þeirri leið sem við ökum til og frá vinnu þá hringir hann og athugar hvar við erum stödd.

Við erum kannski ekki alltaf á sömu skoðun og sem dæmi þá skyldi hann ekkert í vitleysunni í okkur Erling að vera að þvælast þetta upp á jökul þegar hægt var að sjá gosið miklu betur í sjónvarpinu. Ég var reyndar mjög fegin að hann vissi ekki af bylnum sem við lentum í fyrr en daginn eftir. Hins vegar þykir mér mjög vænt um þessa umhyggju hans.

Pabbi var lengst af bílstjóri á Hreyfli, var formaður félagsins í langan tíma hann vann allt af miklum heilindum fyrir félagið og var t.d sá sem lagði mikla áherslu á að tölvuvæða bílana og kom þeirri hugmynd í framkvæmd. Hann spilar alltaf brige með félögum sínum og það eru ófá verðlaunin sem hann hefur komið með heim eftir spilakvöld, hins vegar veit ég varla muninn á spaða og ás.Afkomendur hans og tengdabörn eru eitthvað í kringum 50 og því er bæði þröngt á þingi en endalaust gaman þegar við komum öll saman í litla ömmuhúsinu hans og mömmu. Litlu langafabörnin hans kalla hann Langa að eigin ósk og að mér læðist sá grunur að hann sé bara nokkuð stoltur af okkur öllum.

Elsku pabbinn minn, innilega til hamingju með daginn þinn, hlakka til veislunnar sem við efnum til eftir viku svona í tilefni dagsins
Elska þig endalaust
Erlan þín

Hún mamma mín.......

Elsku besta og yndislega mamman mín á afmæli í dag.

Hvaðan kemur hún mamma þín eiginlega”, var ég spurð að um daginn. “Hún kemur frá himnum enda alger engill” svaraði ég. Já, það hlýtur bara að vera því það fylgir henni svo sérstakur andi og mikill friður og ró sagði þá spyrjandinn við mig. “Henni er svo annt um alla og er ekki bara að hugsa um sitt fólk heldur virðist hún hafa tíma fyrir alla”

Já hún mamma mín er svo sannarlega einstök kona og þótt hún sé nú langt frá því að vera fyrirferðamikil þá hefur hún breitt bak og það eru ófáir sem koma til hennar með ólíklegustu vandamál sín og hún hefur alltaf tíma fyrir alla. Í dag fagnar hún nýjum tug, er orðin 70 ára gömul þótt það sé erfitt að trúa því vegna þess að hún er svo ungleg og mikil skvísa.
Við erum miklar vinkonur og hún er alltaf til staðar fyrir mig og mitt fólk ásamt okkur öllum stórfjölskyldunni. Þegar mamma var rúmlega fertug, sex barna móðir með sitt barnaskólapróf, þá ákvað hún að láta drauminn rætast og fara í nám. Hún byrjaði í Námsflokkunum og hélt svo ótrauð áfram og útskrifaðist sem hjúkrunarfræðingur 46 ára gömul. Það voru stoltir krakkar sem mættu við úskriftina hennar og hún er þeim hvatning sem langar að læra en halda að þeir séu of gamlir til þess.

Elsku mamma mín, um leið og ég óska þér innilega til hamingju með daginn þá vil ég segja þér að ég er Guði svo þakklát fyrir að hafa valið þig til að vera mamma mín, ég er svo stolt af þér og elska þig milljón grilljón. Vona að afmælisdagurinn verði þér góður og frábær og ég hlakka til að hitta þig á eftir.

Afmælisskvísur

Í dag fagna Eygló og Arna, tvíburadætur mínar, 29 ára afmælinu sínu. Þær munu samt ekki vera hrifnar af mér að tala um þær sem tvíbura, þær elska að vera tvíburar en það má ekki tala um þær sem slíkar og ég er alveg sammála þeim en stundum leyfum við þeim að heyra að þær séu líffræðilega nákvæmlega eins og það var Íris systir þeirra sem einu sinni fann þetta fína orð og það er óspart notað til að stríða þeim. Auðvitað eru þær ekki alveg eins en þær eru ótrúlega samrýmdar og það er einhver óskiljanlegur þráður á milli þeirra. Þeim dreymir jafnvel sömu drauma sömu nótt og stundum kaupa þær alveg eins gjafir handa hvor annarri án samráðs. Ég held að bara eineggja tvíburar geti skilið þessi tengsl sem eru þarna á milli.

Það var skrýtin tilfinning að vita að það væru tvö börn á leiðinni en mjög spennandi og þær hafa alla tíð verið yndi mín og stolt ásamt hinum systrum sínum. Þær hafa það alveg beint frá mér að elska að eiga afmæli og löngu áður en dagurinn rennur upp er búið að skipuleggja hann og skrifa niður afmælisgjafaóskalista. Ég vona að þær haldi þessu áfram alltaf, leyfi afmælisbarninu í sér alltaf að njóta sín í botn.

Ég er svo lánsöm að eiga vináttu þessara frábæru stelpna og ég er óendanlega stolt af þeim. Þær vinna báðar á leikskóla, ekki þó þeim sama og þeim líkar mjög vel að vinna með börnum enda eru þær báðar mömmur sjálfar.
Elsku stelpurnar mínar, ég óska ykkur innilega til hamingju með afmælisdaginn ykkar. Vona að hann verði ykkur góður og ánægjulegur. Elska ykkur meira en orð fá lýst og er stolt af ykkur.

Sara Ísold afmælisprinsessa

Í dag eru sex ár síðan þriðja barnabarn okkar Erling leit dagsins ljós norður á Akureyri. Við höfðum fylgst með framgangi fæðingarinnar alla nóttina í gegnum símtöl frá Örnu og svo var það snemma á sunnudagsmorgni sem við fengum símtalið um að dóttir væri fædd og allt í lagi með þær mæðgur.
Já hún Sara Ísold, lítil, stór vinkona mín er sex ára í dag og er búin að bíða lengi eftir þessum degi því þá byrjar hún í skóla:o) Sara Ísold er mjög dugleg stelpa og ákveðin, löngu búin að læra stafina og getur lesið mjög margt. Hún er kát og skemmtileg en ef henni mislíkar eitthvað þá hikar hún ekki við að láta okkur vita af því. Brosið hennar heillar mann algerlega og blikið í augunum er oft ómótstæðilegt.
Afmælisveislan hennar var haldin hér í Húsinu við ána í gær og skemmti hún sér konunglega og virkilega naut athyglinnar. Hún var með búningaþema og fannst gaman þegar við amman og afinn klæddum okkur upp í egypsku búningana sem við eigum. Hennar helsta áhugamál eru hestar og svo er barbie að komast nokkuð nálægt því að vera líka í uppáhaldi.
Elsku Sara Ísold mín, innilega til hamingju með afmælisdaginn þinn, þú ert alger Guðs gjöf inní líf okkar og ég elska þig meira en orð fá lýst. Ég er viss um að þú verður dekruð í dag í tilefni dagsins og njóttu þess í botn.

Afmælisskvísa

Það er alveg með ólíkindum að í dag séu liðin 21 ár frá því að yngsta barnið mitt fæddist en engu að síður er það staðreynd. Það var sunnudagurinn 8. janúar og klukkan alveg að verða fjögur að degi til þegar daman fæddist. Hún opnaði annað augað, sá föður sinn, leist vel á hann og lokaði augunum aftur, hefur sennilega séð að hún var komin í öruggar hendur.

Síðan hefur hún margoft sýnt og sannað hvað í henni býr. Hún er yndisleg stelpa og hefur verið okkur til mikils sóma hvar og hvenær sem er. Hún hefur alltaf verið ákveðin og vitað hvað hún vill, hún má ekkert aumt sjá og hefur oft komið skólasystkinum sínum til hjálpar þegar aðrir hafa snúist gegn þeim. Hrund er ein af þeim sem eru fæddir leiðtogar og því hefur það reynst henni auðvelt að fá félaga sína til að láta af leiðinlegri breytni sinni gagnvart þeim sem eru minni máttar. Hún er líka samkvæm sjálfri sér og lætur verkin sín frekar tala en orð en samt er henni aldrei orðavant, það má segja að frá því hún var altalandi, aðeins eins og hálfs árs gömul, þá hefur hún varla stoppað.

Hrund kláraði stúdentinn sl vor og hana hefur alltaf langað prufa að búa erlendis og í haust lét hún verða af því og fór til Þýskalands sem aupair og gætir þar tveggja barna. Hún unir hag sínum vel en var samt fljót að komast að því að útlöndin verða fljótt hversdagsleg. Hún ætlar að koma heim í vor og vinna á sambýlinu sem hún hefur unnið á undanfarin sumur og stefnir svo á háskólann í haust. Ég hlakka svo mikið til þegar hún kemur aftur heim.

Elsku Hrundin mín, ég óska þér innilega til hamingju með afmælisdaginn þinn og vona að hann verði alveg hrikalega skemmtilegur. Ég elska þig meira en hægt er að segja með orðum og er afar stolt af þér. Guð blessi þig og veiti þér það sem hjarta þitt þráir.

Og svo komu jólin....

„Jólin hér, jólin þar, jólin þau eru alls staðar“ stendur í einhverju jólalagi og svo sannarlega hafa jólin verið hér í jólahúsinu mínu við ána. Jólin, þessi yndislegi tími þar sem friður og hátíðleiki svífur yfir, jólin þegar allt skartar sínu fegursta og besta. Áin rennur tignarlega framhjá glugganum mínum og fuglarnir allt um kring, nýta sér þessa matarkistu sem áin svo sannarlega er.

Ég hef svo sannarlega notið aðventunnar eins og endranær enda löngu hætt að stressa mig yfir þessum tíma heldur lærði fyrir mörgum árum að slaka á og veit sem er að jólin koma alltaf hvort sem „allt sem gera þarf fyrir jólin“ er búið eða ekki og það er miklu skemmtilegra að vera afslappaður heldur en uppstressaður. Ég hef rölt um Kringluna með frábærri vinkonu, við Erling höfum heimsótt góða vini og átt skemmtileg samfélag við þau, ég hef farið í árlegt stelpuboð með litlujóla ívafi (pakkar) og bara virkilega notið þess að vera til.

Innst inni verð ég þó að viðurkenna að ég kveið svolítið fyrir einu og það var að Hrund yrði ekki með okkur, ég kveið fyrir að vita af henni í Þýskalandi yfir hátíðina sérstaklega þegar ég vissi að fólkið sem hún dvelur hjá er trúlaust fólk sem heldur ekki uppá jólin, það hefði verið allt annað ef ég hefði vitað að hún myndi prufa nýja hluti, kynnast þýskum jólum.

Svo gerðist undrið mikla, jólin voru alltí einu komin á skrifstofuna mína. Vinkona Hrundar sem er einnig aupair í Þýskalandi var búin að plana að koma heim um jólin og ætlaði að koma með pakka frá Hrund til mín og í samráði við mig ætlaði hún að koma í hádeginu sl þriðjudag, síðasta vinnudaginn minn fyrir jól. Ég var að ljúka við að færa nokkrar tölur á sinn stað í bókhaldi eins af fyrirtækjunum mínum þegar ég „heyrði“ í þögninni frammi. Þegar ég lít upp horfi ég beint í myndavél og bakvið hana stendur HRUND. Ég ætlaði varla að trúa mínum eigin augum, HRUND var komin en hún átti að vera í Þýskalandi, við vorum búin að senda pakkann hennar út með flugmanni sem vinkona hennar þekkir en þarna stóð hún, sagði ekki neitt en horfði bara á mig. Ég get ekki lýst því hvernig mér leið en vá samt, nú voru jólin algerlega að koma. Henni tókst það sem hún ætlaði sér að koma okkur algerlega á óvart og vinkonur hennar voru með í plottinu og við sóttum svo pakkann aftur til vinkonunnar sem sendi hann aldrei af stað...

Jóladagarnir hafa verið yndislega notalegir, við vorum bara þrjú að þessu sinni á aðfangadagskvöld en það var bara gaman enda er Hrund sérlega skemmtilegur félagsskapur. Í gær komu svo Íris og Eygló með sínar fjölskyldur en dagurinn í dag hefur liðið með tilheyrandi letigangi, lestri góðra bóka, og narti í osta, mandarínur og snakk....að ógleymdum afgangi af jólagrautnum með karamellusósunni.

Það eru mín forréttindi í lífinu að hafa Erling, stelpurnar mínar og allt þeirra fólk hjá mér og um leið og ég geri mér grein fyrir því að þetta er ekki sjálfgefið þá er ég svo óendanlega þakklát fyrir það. Það gleður mig meira en orð fá lýst að stelpurnar sækja að koma hingað, litlu ömmugullin mín hringja stundum og spyrja hvort þau megi koma. Algerlega yndis.....Framundan eru fleiri svona letidagar, á von á skemmtilegum gestum á morgun og ég hlakka mikið til.....elsku vinir, það er alltaf heitt á könnunni í jólahúsinu við ána, ekki hika við að kíkja við ef þið eruð á ferðinni......