föstudagur, janúar 08, 2010

Afmælisskvísa


Það er alveg með ólíkindum að í dag séu liðin 21 ár frá því að yngsta barnið mitt fæddist en engu að síður er það staðreynd. Það var sunnudagurinn 8. janúar og klukkan alveg að verða fjögur að degi til þegar daman fæddist. Hún opnaði annað augað, sá föður sinn, leist vel á hann og lokaði augunum aftur, hefur sennilega séð að hún var komin í öruggar hendur.
Síðan hefur hún margoft sýnt og sannað hvað í henni býr. Hún er yndisleg stelpa og hefur verið okkur til mikils sóma hvar og hvenær sem er. Hún hefur alltaf verið ákveðin og vitað hvað hún vill, hún má ekkert aumt sjá og hefur oft komið skólasystkinum sínum til hjálpar þegar aðrir hafa snúist gegn þeim. Hrund er ein af þeim sem eru fæddir leiðtogar og því hefur það reynst henni auðvelt að fá félaga sína til að láta af leiðinlegri breytni sinni gagnvart þeim sem eru minni máttar. Hún er líka samkvæm sjálfri sér og lætur verkin sín frekar tala en orð en samt er henni aldrei orðavant, það má segja að frá því hún var altalandi, aðeins eins og hálfs árs gömul, þá hefur hún varla stoppað.
Hrund kláraði stúdentinn sl vor og hana hefur alltaf langað prufa að búa erlendis og í haust lét hún verða af því og fór til Þýskalands sem aupair og gætir þar tveggja barna. Hún unir hag sínum vel en var samt fljót að komast að því að útlöndin verða fljótt hversdagsleg. Hún ætlar að koma heim í vor og vinna á sambýlinu sem hún hefur unnið á undanfarin sumur og stefnir svo á háskólann í haust. Ég hlakka svo mikið til þegar hún kemur aftur heim.
Elsku Hrundin mín, ég óska þér innilega til hamingju með afmælisdaginn þinn og vona að hann verði alveg hrikalega skemmtilegur. Ég elska þig meira en hægt er að segja með orðum og er afar stolt af þér. Guð blessi þig og veiti þér það sem hjarta þitt þráir.

laugardagur, desember 26, 2009

Og svo komu jólin....


„Jólin hér, jólin þar, jólin þau eru alls staðar“ stendur í einhverju jólalagi og svo sannarlega hafa jólin verið hér í jólahúsinu mínu við ána. Jólin, þessi yndislegi tími þar sem friður og hátíðleiki svífur yfir, jólin þegar allt skartar sínu fegursta og besta. Áin rennur tignarlega framhjá glugganum mínum og fuglarnir allt um kring, nýta sér þessa matarkistu sem áin svo sannarlega er.

Ég hef svo sannarlega notið aðventunnar eins og endranær enda löngu hætt að stressa mig yfir þessum tíma heldur lærði fyrir mörgum árum að slaka á og veit sem er að jólin koma alltaf hvort sem „allt sem gera þarf fyrir jólin“ er búið eða ekki og það er miklu skemmtilegra að vera afslappaður heldur en uppstressaður. Ég hef rölt um Kringluna með frábærri vinkonu, við Erling höfum heimsótt góða vini og átt skemmtileg samfélag við þau, ég hef farið í árlegt stelpuboð með litlujóla ívafi (pakkar) og bara virkilega notið þess að vera til.

Innst inni verð ég þó að viðurkenna að ég kveið svolítið fyrir einu og það var að Hrund yrði ekki með okkur, ég kveið fyrir að vita af henni í Þýskalandi yfir hátíðina sérstaklega þegar ég vissi að fólkið sem hún dvelur hjá er trúlaust fólk sem heldur ekki uppá jólin, það hefði verið allt annað ef ég hefði vitað að hún myndi prufa nýja hluti, kynnast þýskum jólum.

Svo gerðist undrið mikla, jólin voru alltí einu komin á skrifstofuna mína. Vinkona Hrundar sem er einnig aupair í Þýskalandi var búin að plana að koma heim um jólin og ætlaði að koma með pakka frá Hrund til mín og í samráði við mig ætlaði hún að koma í hádeginu sl þriðjudag, síðasta vinnudaginn minn fyrir jól. Ég var að ljúka við að færa nokkrar tölur á sinn stað í bókhaldi eins af fyrirtækjunum mínum þegar ég „heyrði“ í þögninni frammi. Þegar ég lít upp horfi ég beint í myndavél og bakvið hana stendur HRUND. Ég ætlaði varla að trúa mínum eigin augum, HRUND var komin en hún átti að vera í Þýskalandi, við vorum búin að senda pakkann hennar út með flugmanni sem vinkona hennar þekkir en þarna stóð hún, sagði ekki neitt en horfði bara á mig. Ég get ekki lýst því hvernig mér leið en vá samt, nú voru jólin algerlega að koma. Henni tókst það sem hún ætlaði sér að koma okkur algerlega á óvart og vinkonur hennar voru með í plottinu og við sóttum svo pakkann aftur til vinkonunnar sem sendi hann aldrei af stað...

Jóladagarnir hafa verið yndislega notalegir, við vorum bara þrjú að þessu sinni á aðfangadagskvöld en það var bara gaman enda er Hrund sérlega skemmtilegur félagsskapur. Í gær komu svo Íris og Eygló með sínar fjölskyldur en dagurinn í dag hefur liðið með tilheyrandi letigangi, lestri góðra bóka, og narti í osta, mandarínur og snakk....að ógleymdum afgangi af jólagrautnum með karamellusósunni.

Það eru mín forréttindi í lífinu að hafa Erling, stelpurnar mínar og allt þeirra fólk hjá mér og um leið og ég geri mér grein fyrir því að þetta er ekki sjálfgefið þá er ég svo óendanlega þakklát fyrir það. Það gleður mig meira en orð fá lýst að stelpurnar sækja að koma hingað, litlu ömmugullin mín hringja stundum og spyrja hvort þau megi koma. Algerlega yndis.....Framundan eru fleiri svona letidagar, á von á skemmtilegum gestum á morgun og ég hlakka mikið til.....elsku vinir, það er alltaf heitt á könnunni í jólahúsinu við ána, ekki hika við að kíkja við ef þið eruð á ferðinni......

fimmtudagur, desember 03, 2009

Katrín Tara 5 ára afmælisprinsessa


Hún er ljóshærð með blá augu, mjög fjörug og skemmtileg, ákveðin og veit svo sannarlega hvað hún vill en brosið hennar.......blikið í augunum......ískrið í henni þegar henni þóknast að koma og knúsa ömmu sína, bara yndisleg......

Hún Katrín Tara, ein af ömmustelpunum mínum og vinkona mín, algerlega ómótstæðileg lítil (stór) dama er fimm ára í dag og svo verður hún að eigin sögn bráðum sex ára og byrjar þá í skóla. Hún er svo dugleg stelpa og gengur mjög vel í leikskólanum sínum. Hún æfir fimleika og vill alltaf sýna okkur afa sínum hvað hún getur og það er sko ekki lítið. Katrín Tara er mjög góð í að teikna og lita og er alltaf að gleðja okkur með fallegum teikningum.

Ég og hún eigum okkar spes kveðju. Þegar hún var yngri þá vildi hún aldrei kyssa bless og þar sem ég er algerlega á móti því að þvinga börn til að kyssa fullorðna þá fundum við upp okkar eigin kveðju og höfum haldið því við. Þegar þau fjölskyldan eru að fara frá okkur eða við frá þeim þá labbar hún í burtu, snýr sér svo við og ég sendi henni fingurkoss sem hún svo grípur og skellir á kinnina á sér og svo fæ ég einn tilbaka. Þvílíka krúttið.

Elsku Katrín Tara mín, innilega til hamingju með afmælisdaginn þinn, ég bið Guð að vaka yfir hverju þínu spori. Þú ert alger Guðs gjöf inn í líf okkar eins og systkini þín og litlu frænkurnar þínar. Ég elska þig meira en orð fá lýst og það eru mín forréttindi að fá að vera amma þín

fimmtudagur, nóvember 05, 2009

Annáll.....

Þið þolinmóðu örfáu vinir sem enn ratið hér inn fáið hjartans þakkir fyrir trúfesti ykkar.
Ég hef ekki verið sú duglegasta við bloggið síðan fésbókin kom til sögunnar en vegna "fjölda áskorana" ætla ég að slá nokkur slög á lyklaborðið.

Lífið gengur auðvitað sinn vanagang hér í Húsinu við ána og við Erling elskum að vera hér heima og njóta allra gæða sem þetta hús og umhverfi þess bíður uppá. Margumtöluð kreppa hefur auðvitað hitt okkur líkt og flest alla heimsbúa en við tökum lífinu með ró og í raun og veru finnst mér við og litlu fjölskyldurnar okkar Erlings vera líkt og 5 skip sem eru í öruggu vari í fallegri vík meðan stórsjóir og mikill öldugangur gengur yfir fyrir utan brimgarðinn. Það fer vel um okkur öll, "skipin" þ.e heimilin okkar eru notaleg skjól og þar inni er birta og friður og þótt ekki verði kannski siglt mikið meðan stormurinn gengur yfir þá er lífið "um borð" bara ljúft og enginn skortur á neinum gæðum. Við erum líka svo heppin að finnast við bara skemmtileg og kunnum mjög vel við félagsskapinn af okkur og svo eru auðvitað fleiri "skip" þarna og vinir sem er gaman að hafa samfélag við.

Sumarið var skemmtilegt og margt gert sér til skemmtunar. Við hjónin tókum upp á því að byrja að klífa fjöll og ég verð að segja að það kom mér skemmtilega á óvart hvað mér finnst þetta ferlega skemmtilegt. Við náðum að fara á 4 tinda og stefnum ótrauð á að halda þessu áfram næsta sumar og gera þá meira af því. Svo var farið í ferðalög upp á hálendið, bæði bara við tvö og svo með stórum hóp fólks og hvort tveggja var mjög gaman. Margar helgarnar vorum við á Föðurlandi og það er bara einstaklega ljúft. Tókum nokkra sumarfrísdaga þar í ágúst og veðurblíðan var slík að það líktist mjög þeirri eyju sem er í mestu uppáhaldi hjá mér á eftir sjálfu Íslandinu, það er Mallorka. Við heimsóttum Óla og Anette og þeirra fjölskyldu í sumar og eins og alltaf var vel tekið á móti okkur og við áttum skemmtilegan tíma með þeim í Danaveldi.

Erling er nú í mastersnámi í lögfræði við HR og líkar það afar vel en þau eru í tveimur fögum saman hann og Íris og oft eru þau að vinna verkefni saman.

Arnan okkar kynntist ljúfum og góðum manni í sumar og eru þau saman öllum stundum sem hægt er en hann reyndar býr ekki á höfðuborgarsvæðinu þannig að þau hittast um helgar. Okkur Erling líst vel á hann og það gleður okkur mjög hvað hann er góður og umhyggjusamur við þær mæðgur og tekur litlu dömunum af mikill skynsemi og uppsker það að þær eru yfir sig hrifnar af honum og hamingjan skín nú af Örnunni okkar, kominn tími til.....

Það gengur allt sinn vanagang hjá Írisi og Eygló og þeirra fólki enda eru þau í tveimur af ofangreindum "skipum" sem eru í vari frá stórsjó kreppunnar.

Hrundin venti sínu kvæði í kross og gerðist aupair hjá frábærri fjölskyldu í Þýskalandi og hún unir svo sannarlega hag sínum vel þar. Krakkarnir sem hún gætir eru alveg yndisleg og náðu að bræða hana eins og skot. Það þýðir sem sagt að við Erling erum bara tvö í kotinu í fyrsta sinn á ævinni en þannig er nú lífið bara og eins gott að við kunnum svona vel við okkur.

Framundan er svo að fagna því að Erling varð fimmtugur um daginn og ég verð fimmtug í janúar. Ég er svo þakklát fyrir lífið sjálft og allt það góða sem í veg okkar er lagt.

Kannski verð ég duglegri við bloggið í framhaldinu, við sjáum til. Mér finnst reyndar að fésbókin geti ekki alveg komið í staðinn fyrir það..... Þangað til næst vinir....njótið daganna, þeir eru góðir

mánudagur, október 26, 2009

Erling fimmtugur, hann lengi lifi


Þegar ég gifti mig fyrir rúmum 30 árum síðan var ég ákaflega hamingjusöm ung stúlka. Ég hafði kynnst frábærum strák sem að sögn foreldra minna bauð af sér góðan þokka og það var jafn mikilvægt þá og núna, skil það samt enn betur þegar ég sjálf hef verið í sporum foreldra minna og verið kynnt fyrir tilvonandi tengdasonum mínum.
Erling hefur svo sannarlega staðið undir væntingum mínum og langt umfram það, ég er í dag enn hamingjusamari en ég var á brúðkaupsdaginn okkar, við erum svo lánsöm að vera bestu vinir, getum setið endalaust í límsófunum okkar og spjallað um allt milli himins og jarðar. Við erum meira en bara vinir hann er nefnilega sálufélagi minn og sá einasti eini sem þekkir mig betur en ég sjálf og er mjög næmur á mig og allt sem mér viðkemur. Það þýðir ekkert að segja honum eitthvað annað en satt þegar hann spyr um mína líðan og hann er óþreytandi í að gleðja mig og dekra á allan mögulega hátt.
Afkomendahópurinn stækkar sífellt og eins og áður sagði hafa tengdasynir bæst í hópinn. Dæturnar eru 4 og barnabörnin 7, elsta er 7 ára og sú yngsta aðeins eins árs. Við elskum að ferðast bæði innan lands og utan og notum hvert tækifæri til þess ásamt ótöldum dögum sem við eyðum saman í Kofanum okkar á Föðurlandi. Þess utan á Erling tvö stór áhugamál og ég er mjög ánægð með að hann sinnir þeim vel. Annars vegar er það veiðidellan, enda er það skylda hvers manns að draga björg í bú, er það ekki annars.....ekki síst á þessum kreppudögum og hins vegar er það mótorhjóladellan sem hann er svo búinn að smita mig af.
Ég er ákaflega stolt af manninum mínum, elska hann meira en hægt er að lýsa í stuttum pistli og bið Guð að leyfa okkur að eldast saman, svo við getum gengið saman inní sólarlagið, tvær krumpaðar sveskjur hönd í hönd.

laugardagur, október 17, 2009

Þórey Erla afmælisskvísa


Þar sem ég er orðin sjö barna amma er ekki skrýtið að það séu oft afmælisblogg á síðunni minni. Það er mér samt alltaf mikil og sönn ánægja að segja ykkur frá afmælum þessara yndigulla sem skreyta lífið okkar Erlings meira en hægt er að segja.

Hún Þórey Erla, næst yngsta prinsessan mín á afmæli í dag, er orðin fjögurra ára daman. Það er alveg merkilegt hvað svona lítil mannvera á auðvelt að vefja svona stórri manneskju eins og mér um fingur sér og hafa ekkert fyrir því. Brosið hennar og stóru augun og þegar hún kemur til manns og smellir kossi á mann með stórum smelli er algerlega ómótstæðilegt. Þórey Erla er mjög geðgóð en veit alveg hvað hún vill og að eigin mati þá getur hún allt. Við erum góðar vinkonur og það er mjög gaman þegar hún hringir og spyr hvort hún og systurnar megi koma í heimsókn á Selfoss til afa og ömmu. Hún er reyndar meiri afa en ömmustelpa og þegar ég kem til þeirra ein þá spyr hún um afa sinn áður en hún heilsar þetta litla yndigull.

Elsku Þórey Erla, ég óska þér innilega til hamingju með afmælisdaginn þinn, þú ert sannkölluð Guðs gjöf inn í líf okkar og ég bið Guð að gæta þín hvar sem þú ferð.

Vertu svo dugleg að láta þér batna svo hægt verði að hafa veisluna þína fljótt.

mánudagur, október 05, 2009

Erla Rakel 1 árs afmælisprinsessa


Það var fallegur sunnudagsmorgunn, við Erling vorum búin að fylgjast með Eygló og Bjössa alla nóttina því loksins var komið að því að fyrsta barnið þeirra myndi láta sjá sig. Fæðingin gekk frekar illa og snemma morguns var ákveðið að sækja barnið með töngum. Það gekk svo allt upp og loksins kom hringingin sem við höfðum beðið eftir, lítil dama var mætt á svæðið og var auðvitað fallegust og fullkomin að sögn yfir sig hamingjusamra foreldra.

Það er alveg hreint ótrúlegt að í dag sé komið eitt ár síðan þetta var og yngsta prinsessan okkar Erling er að fagna fyrsta afmælisdeginum sínum. Erla Rakel er yndislegur lítill gullmoli sem heillar alla sem koma nálægt henni, dökkhærð með brún augu sem bræða mann algerlega. Hún dafnar mjög vel og er bara algert yndis barn. Hún er mikil pabbastelpa þótt það komi nú ekki í veg fyrir að mamma hennar megi alveg sinna henni og svo finnst henni svo gaman þegar hún hittir stóru frændsystkinin sín enda nenna þau alveg ennþá að leika við litla barnið.

Elsku Erla Rakel mín, þú ert alger Guðs gjöf inn í líf okkar og við elskum þig mjög mikið og hlökkum til að fylgjast með þér vaxa og dafna. Það var mjög gaman að koma í flottu afmælisveisluna þína og mikið var strumpakakan flott sem mamma þín gerði. Hlakka svo til næst þegar ég hitti þig.

föstudagur, september 11, 2009

Hann á afmæli í dag...


Það er alveg ótrúlegt að það sé bráðum áratugur síðan ég kynntist honum fyrst. Við Erling vorum nýkomin heim frá Spáni þegar Íris sagði okkur að hún hefði farið út að borða með vini sínum. Við vorum auðvitað forvitin foreldrarnir og stuttu seinna vorum við kynnt fyrir honum Karlott og þau munu halda uppá 8 ára brúðkaupsafmælið sitt bráðum.

Sem ættmóðir margra þá er eðlilegt að það sé oft verið að halda uppá afmæli hjá einhverjum og í dag er það áður nefndur tengdasonur minn hann Karlott sem fagnar einu árinu enn og í þetta sinn í 34. skipti. Karlott er einstaklega ljúfur og góður drengur og segja má að hann sé hvers manns hugljúfi. Hann er með mikla veiðidellu og vill heldur ekki læknast af henni og ég gæti best trúað að eftir ferðalagið okkar stórfjölskyldunnar um síðustu helgi hafi hann smitast illilega af jeppadellu og hálendisferðagleði, allavega veit ég að hann skoðar bílasölur vel þessa dagana og grun hef ég um að það séu jeppar sem heilli mest.

Íris og Karlott eiga 3 yndisleg börn saman og eru einstaklega samhent um allt er viðkemur heimilishaldi og barnauppeldi. Hann starfar við heimaþjónustuna í Hafnarfirði og einnig við liðveislu og þá fer hann með fatlaða einstaklinga út á lífið og ég veit að skjólstæðingar hans eru mjög ánægðir með hann. Við Erling erum mjög ánægð með hann og stolt af honum.

Elsku Karlott minn, ég óska þér innilega til hamingju með daginn þinn, veit að Íris og börnin munu dekra þig. Sjáumst svo sem fyrst.....

mánudagur, ágúst 31, 2009

Íris afmælisstelpa


Ég man það eins og það hefði gerst í gær, stoltið, þakklætið og gleðin sem fyllti huga minn þennan fallega morgun í ágúst tók öllu öðru fram sem ég hafði nokkurn tímann upplifað. Jú, við Erling vorum orðnir foreldrar í fyrsta sinn. Ég gat ekki beðið eftir að foreldrar mínir kæmu til að sjá þetta undurfallega barn sem ég hafði fætt og ekkert fegurra var til undir sólinni að okkar mati.
Í dag eru 31 ár liðið frá þessum yndis degi þegar hún Íris mín fæddist og það er ótrúlegt að ég, rétt rúmlega fertug, skuli eiga barn á fertugsaldri en svona er lífið frábært. Hún hefur alla tíð verið okkur mikill gleðigjafi og við erum afar stolt af henni. Hún er sjálfstæð og öguð og hún lýkur því sem hún tekur sér fyri r hendur. Hún og Karlott maðurinn hennar eiga 3 yndisleg börn og þau eru einstaklega samhent um allt heimilishald og barnauppeldi. Íris er lögfræðingur að mennt en fyrst og fremst er hún mikil mamma og eiginkona og auðvelt að sjá að fjölskyldan er í algeru fyrirrúmi hjá henni.

Elsku Íris mín, ég vil óska þér til hamingju með daginn þinn og vona að hann verði þér góður og að ég veit að fólkið þitt mun dekra þig á allan hátt.

mánudagur, ágúst 24, 2009

Afmælisskvísa


Í mínum huga eru afmælisdagar alltaf miklir merkisdagar og ég er svo lánsöm að eiga mörg yndisleg ömmubörn og því eru oft afmælisfærslur á blogginu mínu.
Í dag á ein prinsessan mín afmæli og það er hún Petra Rut sem er 7 ára í dag og er að fara í annan bekk og það er sko ekkert smá stórt skal ég segja ykkur. Hún lauk fyrsta bekk í vor með frábærum vitnisburði. Hún er alveg yndisleg stelpa með ákveðnar skoðanir og veit sko hvað hún vill. Um daginn spurði hún mig hvort ég væri bara mamma. Ég sagði henni að ég væri bæði mamma og svo væri ég líka amma en í vinnunni væri ég bókari. Eftir smá umhugsun sagði hún mér að hún ætlaði ekki að vera bókari þegar hún yrði stór heldur ætlaði hún að vera mamma og lögfræðingur eins og mamma sín. Algert yndisbarn og einlæg.
Aðspurð vildi hún helst fá gsm síma í afmælisgjöf en þar sem foreldrar hennar sáu ekki sömu ástæðu og hún fyrir gsm síma þá vildi hún bara fá Bratz dúkku. Við Petra Rut eru miklar vinkonur og það er svo notalegt þegar hún kemur og vefur handleggjunum um hálsinn og mér og gefur mér knús.

Elsku Petra Rut mín, ég vil óska þér til hamingju með daginn þinn, vona að þú verðir dekruð í allan dag. Þú ert alger Guðs gjöf inn í líf okkar og ég elska þig marga hringi..

föstudagur, júlí 24, 2009

Danía Rut á afmæli í dag, hún lengi lifi.....


Í dag er merkisdagur í lífi okkar stórfjölskyldunnar, Danía Rut, elsta barnabarnið okkar Erlings fagnar 7 ára afmælisdeginum sínum.

Við vorum búin að bíða eftir henni í 9 daga þennan júlímánuð fyrir 7 árum síðan og svo lét hún loksins verða af því að kíkja á okkur. Hún hefur alla tíð verið mikill gleðigjafi í lífi okkar og þrátt fyrir veikindi í byrjun þá er hún við hestaheilsu í dag og lauk fyrsta skólaárinu sínu í vor með frábæran vitnisburð. Danía Rut greindist einhverf þegar hún var 5 ára en þar sem hún er ekki með neina þroskaröskun gengur hún í venjulegan skóla en fær aðstoð á skólatíma.

Hún er mjög dugleg stelpa, elskar dýr og sérstaklega kisur og svo getur hún unað sér tímunum saman með bók. Hún er mjög blíð og það er yndislegt þegar hún vefur handleggjunum sínum um hálsinn á mér og segir mér að hún elski mig.

Elsku Danía Rut mín, innilega til hamingju með daginn þinn, láttu nú alla dekra við þig og ég hlakka til að sjá þig í dag. Ég elska þig meira en hægt er að lýsa með nokkrum orðum og er stolt af þér og dugnaði þínum.

mánudagur, júní 22, 2009

Hann á afmæli í dag...hann lengi lifi....


Eins og lesendur mínir vita þá er ég svo heppin að tilheyra stórri fjölskyldu og í minni eigin nánustu fjölskyldu þá er ég ættmóðir margra og því eru oft afmælisskrif á síðunni minni og það er einmitt í dag.

Annar tengdasonur minn, hann Bjössi hennar Eyglóar á afmæli í dag er orðinn 35 ára kappinn. Bjössi er mjög duglegur strákur og í síðustu viku útskrifaðist hann sem vélfræðingur en hafði áður lokið vélstjóraprófi. Hann er nýbúinn að skipta um vinnu og starfar nú á nýju verkstæði Strætó bs og líkar það bara vel. Hann hefur gaman af veiðiskap og okkur Erling til mikillar ánægju þá eru þeir tengdasynir okkar, hann og Karlott hennar Írisar, góðir félagar og fara oft saman á kvöldin og baða maðka. Eygló og Bjössi eru mjög samhent og auðséð að hann gerir Eygló hamingjusama og það er gaman að fylgjast með þeim og litlu prinsessunni þeirra henni Erlu Rakel.

Elsku Bjössi, við Erling sendum þér innilegar hamingjuóskir héðan frá Stövring og við biðjum Guð að blessa þig ríkulega í leik og starfi.

mánudagur, júní 15, 2009

Sumarfrí

Það var ekki leiðinlegt að slökkva á tölvunni í vinnunni núna fyrir helgi, búin að vinna allan vsk pakkann og ganga frá öllum launum og öðru smálegu sem gera þurfti. Ég kvaddi samstarfsfólkið með orðunum, sjáumst eftir tvær vikur, njótið lífsins og saknið mín mikið.
Létt í lund settist ég undir stýri og ók heim á leið yfir fjöllin tvö eins og hún Petra Rut mín segir stundum.
Það er eitthvað svo sérlega notalegt að vera í fríi og ég fann það sérstaklega í dag. Það er mánudagur en samt gat ég sofið út, kom niður og þar var Erling að lesa blöðin og var eitthvað svo sérstaklega notalegur að sjá. Við fengum okkur morgunmat saman, síðan litaði hann á mér hárið og við tók svo ýmislegt stúss sem tilheyrir því að fara í sumarfrí. Dagurinn hefur því verið góður og áðan kvöddum við Örnu og litlu stóru gullin hennar en þær kíktu á okkur því þegar við komum heim aftur verða dömurnar farnar burtu með pabba sínum í þrjár vikur.
Eftir hádegi á morgun munum við hjónin sitja á Ráðhústorginu og fylgjast með mannlífinu og svo rölta niður að Nýhöfn og bara njóta þess að vera til.
Á 17. júní fljúgum við svo norður á bóginn til Óla bróður og hans fjölskyldu og ætlum að eyða með þeim nokkrum dögum og ég hlakka mikið til. Köben hefur alveg sérstakan sjarma í okkar augum, eitthvað svo heimilisleg borg.
Njótið lífins vinir mínir, ég skelli inn myndum þegar við komum heim aftur...þangað til næst...

miðvikudagur, júní 03, 2009

Erling Elí afmælisprins...


Fyrir tveimur árum þegar Íris hringdi í mig og bað mig að sækja stelpurnar og gæta þeirra var líka svona fallegt veður úti. Ég brenndi í bæinn því allt benti til þess að prinsinn ætlaði að mæta á svæðið.
Það var svo rétt fyrir kvöldmat að símtalið kom sem við vorum búin að bíða eftir allan daginn, ljóshærður glókollur var kominn í heiminn og fékk nafn Erlings afa síns ásamt öðru fallegu nafni.
Í dag er Ering Elí orðinn tveggja ára gamall. Hann er flottur og duglegur strákur sem bræðir alla sem eru kringum hann og það er svo gaman að því að hann er mjög hændur Erling afa sínum, notar hvert tækifæri til að smeygja sér í fangið á honum eða stinga litlu hendinni sinni í lófann hans.
Erling Elí nýtur þess að hafa allar þessar stelpur í kringum sig því hann er enn sem komið er eini stákurinn í barnaskaranum okkar Erlings. Stóru systur hans er u þolinmóðar við hann og leyfa honum oftast að vera með sér. Hann er alger prakkari og grallaraspói.
Elsku Erling Elí minn, ég óska þér til hamingju með daginn þinn, þú ert alger Guðs blessun í líf okkar og ég er Guði þakklát fyrir þig. Hlakka til að koma í veisluna þína í dag og láttu nú alla dekra við þig sem aldrei fyrr. Ég elska þig milljón hringi og aðeins fleiri líka litla gullið mitt.

fimmtudagur, apríl 23, 2009

Kvennó endurfundir ofl.

Það var mikið hlegið skrafað og skemmt sér í gömlu stofunni uppi á þriðju hæð í Iðnó seinni partinn í gær. Þar vorum við samankomnar stelpurnar í 3-Z sem útskrifuðumst úr Kvennó 1976 en þá var Kvennaskólinn virðulegur gagnfræðaskóli sem seinna breyttist í menntaskóla.

Í þessum hópi föngulegra kvenna eru fulltrúar mjög margra og fjölbreyttra starfsgreina og gaman að fá að heyra hvað hver og ein hefur fyrir stafni og svo er auðvitað bráðnauðsynlegt að vita ALLT um fjölskylduhagi okkar. Þær ráku upp stór augu yfir ríkidæmi mínu varðandi börn og barnabörn, sumar virtust jafnvel eiga erfitt með að trúa því að ég eigi 7 barnabörn enda er það örugglega ótrúlegt miðað við hvað ég er nú ungleg, múhahahaha. Þetta var allavega mjög gaman og við ákváðum að hittast aftur eftir 2 ár og byrja þá á því að fara skoðunarferð um gamla skólann okkar en svo vel vill til að ein okkar er kennari þar og því hæg heimatökin fyrir hana að sýna okkur skólann.

Í fyrradag komu svo vinir okkar og nágrannar til landsins og við fögnuðum komu þeirra mjög hér í eldhúsinu okkar enda vorum við Erling hrædd um að annað þeirra hefði ekki lifað af veturinn, heldur verið skotinn þar sem hann var fastur á ísilagðri Ölfusánni í vetur. Álftaparið Nína og Geiri eru sem sagt komin og við fylgjumst með þeim laga til hreiðrið sitt úti í hólmanum en þetta er þriðja árið sem við njótum þeirra forréttinda að horfa á þau koma sér fyrir og á endanum sjá þegar ungirnir komast á legg hjá þeim.

Í tilefni afmælisins hans pabba höfum við notið þess að hafa Óla bróðir hér á landinu. Um leið og ég vissi hvaða daga hann yrði hér "pantaði" ég hann og hina bræður mína í heimsókn. Ég tók mér frí í vinnunni og við Erling áttum frábært og skemmtilegt samfélag við þá góðan dagpart. Óli er mikill vinur okkar Erlings og það er alltaf gaman að hitta hann. Hann fer svo heim til Danmerkur í dag og ég veit að fólkið hans er spennt að fá hann heim og við munum hitta hann aftur á hans heimaslóðum í júní, ég er þegar orðin spennt að hitta þau.

Ég fagna komu sumarsins hér á landinu okkar fagra og hlakka til alls þess góða sem það hefur í för með sér. Að vísu er ekki sérlega sumarlegt að litast út um gluggann og það var snjór á heiðinni þegar Hrundin mín fór til borgarinnar í morgun. En það er samt komið sumar allavega samkvæmt dagatalinu, þar stendur skýrum rauðum stöfum, Sumardagurinn fyrsti. Dagurinn verður notaður til að gera bara það sem mig langar til og ekkert annað. Seinni partinn fer ég svo yfir til Tedda bróður og hans fjölskyldu að fagna 12 ára afmæli yngstu dótturinnar þar á bæ.

Ætla að spilla aðeins prófalestri hjá Erling og fá hann í kaffipásu með mér...þangað til næst vinir mínir. Gleðilegt sumar öll sömul.....

þriðjudagur, apríl 21, 2009

Ég er í sjokki.....

Við Erling settumst áðan fyrir framan sjónvarpið og horfðum á þátt sem heitir Börn til sölu. Þátturinn fjallar um mansal, barnarán og kynlífsþrælkun í Kambódíu í kjölfar mikillar þjóðarmorða sem voru framin þar á áttunda áratugnum.

Fjöldi fólks, börn og fullorðnir, vinna á öskuhaugunum og mér fannst alveg hrikalegt að sjá myndirnar sem sýndu fólkið hópast að þegar öskubílinn kom í von um að finna fyrstur eitthvað til að nýta sér og safna því saman í poka. Ef vel gengur ná þau að skrapa saman "verðmætum" fyrir 1-2 dollara á dag og því er það of mikil freisting fyrir fátæka og skulduga foreldra þegar þeim er boðið allt að 1000 dollarar fyrir dæturnar en svona "mikið" fæst fyrir þær ef þær eru fallegar. Svo er líka mjög algengt að börnum og þá sérstaklega stúlkubörnum sé rænt og þær sjást yfirleitt aldrei aftur.

Í þættinum var viðtal við unga stúlku (barn) sem amma hennar hafði selt í kynlífsþrælkun en hafði tekist að flýja og var í endurhæfingarbúðum sem hjálparsamtök hafa komið á laggirnar. Hún lýsti reynslu sinni og svo sagði hún að draumur hennar væri að eignast húsaskjól, hún þyrfti ekki önnur föt en þau sem hún var í. Annar sagðist ekki hafa fengið vatnssopa þann daginn þrátt fyrir að vera þyrstur, sá var að vinna á öskuhaugunum. Fleiri ömurlegar sögur voru sagðar sem ég endurtek ekki hér.

Á Íslandi eiga flestir húsaskjól, nóg af fötum og hreint rennandi vatn í krönunum, er ekki mál að hætta að kvarta um kreppu og njóta alls þess góða sem okkur er úthlutað af náttúrunnar hendi. Við erum lukkunnar pamfílar, Íslendingar......

föstudagur, apríl 17, 2009

Lífið er ljúft.....

Um kaffileytið hringdi síminn minn kunnuglegri hringingu, hringingu sem aðeins heyrist þegar flotti maðurinn minn hringir. "Hvenær heldurðu að þú verðir heima ljúfust", spurði hann. Þar sem ég var á fullu ásamt mömmu og systkinum mínum að skreyta salinn fyrir afmælið hans pabba gat ég ekki alveg svarað honum. "Viltu láta mig vita svona ca klukkutíma áður" sagði hann þá. Það var auðvitað lítið mál og þegar ég renndi frá bílastæðinu við salinn, hringdi ég í hann og þar sem ég þurfti í Bónus myndi vera um það bil klukkutími í heimkomu. Það var fallegt að aka yfir fjöllin tvö heim á leið og ég naut tímans ein í bílnum með Mama Mia diskinn á fullu og stillt mjög miklu hærra heldur en þegar einhver er með mér. Hrund varð eftir í bænum, þær systur voru að fara í þrítugsafmæli frænku sinnar þar sem þemað var 80´stíll og fjör eftir því.

Í Bónus troðfyllti ég kerruna af gosi, meðlæti og öðru sem vantaði fyrir morgundaginn og rétt um klukkan sex renndi ég inn götuna mína og allt í mér fylltist stakri ró og vellíðan. Það er ekki ofsögum sagt að það sé lífsbætandi að búa svona aðeins utan við skarkala höfuðborgarinnar en njóta samt nálægðarinnar við hana því hún er vissulega líka sjarmerandi.

Erling kom út með svuntuna á sér og bar inn vörur og þegar inn var komið mætti mér gamalkunn en sjaldgæf lykt í dyrunum. Þar var komin í ljós ástæðan fyrir því af hverju hann vildi fá að vita nokkuð nákvæman tíma á heimkomu minni. Lyktin reyndist vera af gæs sem hann hafði skotið í haust og var nú í ofninum, elduð á gamla" mátann. Hún ásamt sósu og meðlæti var alveg hreint algert lostæti, ummmmmm frábært og gaman að fá svona móttökur.
Reyndar hefur það verið þannig eftir að hann byrjaði aftur í skólanum og er stundum heima á daginn að læra að hann er búinn að elda þegar við Hrund komum heim og það er svo notalegt.

Framundan er svo fríhelgi með fullt af skemmtilegum uppákomum. Hæst ber að nefna veisluna sem verður annað kvöld í tilefni þess að pabbi fyllti 70 árin um páskana og svo auðvitað er gaman að Óli bróðir er að koma til landsins og ég hlakka mikið til samveru við hann.

Jæja kæru vinir, nú ætla ég að fara inn í stofu til Erlings, setjast í límsófann og njóta þess að vera til og vera í nærveru hans sem er jú allra besti vinurinn minn, njótið helgarinnar...þangað til næst...

mánudagur, apríl 13, 2009

Páskar

Með vindinn í fangið þeystum við af stað í dag á mótorfáknum okkar og stefnan var tekin á höfuðborgina. Það er allt öðruvísi ferðamáti að vera á mótorhjóli heldur en í bíl. Allt umhverfið færist nær, alls konar lykt, misgóð eða misvond, fyllir vitin og skynjunin er önnur. Þar sem þetta var fyrsta ferðin á þessu vori þá var smá beygur í mér varðandi Kambana, það er þessi tilfinning að finnast við vera að fara á hliðina í beygjunum en svo var öryggið komið mjög fljótt. Erling veit að ég er alltaf svona þegar við byrjum á vorin og þessi elska fór sérlega varlega í þessu. Ég treysti honum algerlega fyrir mér og þetta er mjög gaman. Við kíktum á pabba og mömmu og svo á vini okkar Sigrúnu og Heiðar og áttum bara mjög skemmtilegan dag í borginni. Það var ekki mikill lofthiti, aðeins 3 gráður en þar sem Erling var búinn að kaupa handa mér norsk ullarföt til að vera í innan undir leðurgallanum fann ég ekki fyrir neinum kulda, alger munur að vera svona heitt.

Páskahelgin hefur verið mjög notaleg, við vorum á Föðurlandi yfir bænadagana og eins og ég hef áður sagt ykkur þá er einstaklega notalegt að eyða tíma þar, yndisleg kvöld yfir spjalli með góðum vinum og hlusta á timbrið snarka og loga í kamínunni er eitthvað svo róandi og notalegt. Það er allavega alveg öruggt að við komum heim algerlega afslöppuð og með fullhlaðin batteríin.

Dæturnar voru svo hér allar í gær með sitt fólk og fjörið í börnunum jókst í réttu hlutfalli við minnkandi páskaeggin, þau eru alveg hreint yndisleg þessi kríli. Yngsta daman er bara sex mánaða og fékk ekkert páskaegg en fylgdist áhugasöm með frændsystkinum sínum.

Á morgun byrjar svo ný vinnuvika hjá mér en prófalestur er að byrja hjá Erling, stíf törn framundan og þar sem ég vissi að ég myndi missa hann inná skrifstofu næsta mánuðinn eftir páskana þá nýtti ég hverja stund af þessu páskafríi til samveru við hann.
Nú eru Arna og Hrund komnar heim í sveitina og þær, ásamt Theu sitja inni í stofu og ég ætla að fara inn og setjast í límsófann og spjalla við þær, vonandi næ ég að draga Erling inn með mér....Þangað til næst vinir mínir.....

fimmtudagur, apríl 09, 2009

Heill þér sjötugum, ég elska þig pabbinn minn


Ég er svo heppin að tilheyra stórri fjölskyldu og fyrir það er ég Guði þakklát. Því fylgir auðvitað að afmælisdagar eru margir og mér finnst alltaf mikil ástæða til að fagna hverjum og einum þeirra því lífið sjálft er gjöf sem okkur er gefin.Í dag er merkisdagur í lífi Sunnuhlíðarfjölskyldunnar því ættfaðirinn hann pabbi minn fagnar 70 ára afmælisdegi sínum.
Hann pabbi er alveg frábær, greiðvikinn og sérlega umhyggjusamur um okkur öll, vill alltaf vita þegar við erum á ferðinni og ósjaldan hefur hann hringt og athugað með mig og mitt fólk, hvort við séum örugglega komin heim í hús þegar veður eru válynd á heiðum eða þegar slys hafa gerst á þeirri leið sem við ökum til og frá vinnu þá hringir hann og athugar hvar við erum stödd. Mér þykir afskaplega vænt um þetta og svona hefur hann alltaf verið.
Pabbi var lengst af bílstjóri á Hreyfli, var formaður félagsins í langan tíma og eins og segir í korti sem honum barst ásamt höfðinglegri gjöf frá félaginu þá vann hann af miklum heilindum fyrir félagið og var t.d sá sem lagði mikla áherslu á að tölvuvæða bílana og kom þeirri hugmynd í framkvæmd. Hann spilar alltaf brige með félögum sínum og það eru ófá verðlaunin sem hann hefur komið með heim eftir spilakvöld, hins vegar veit ég varla muninn á spaða og ás.
Afkomendur hans og tengdabörn eru eitthvað í kringum 50 og því er bæði þröngt á þingi en endalaust gaman þegar við komum öll saman í litla ömmuhúsinu hans og mömmu. Litlu langafabörnin hans kalla hann Langa að eigin ósk og að mér læðist sá grunur að hann sé bara nokkuð stoltur af okkur öllum.
Elsku pabbinn minn, innilega til hamingju með daginn þinn, vona að hann verði þér frábær og ég hlakka mikið til veislunnar þinnar sem verður haldin eftir rúma viku, þegar Óli bróðir er kominn heim í tilefni dagsins. Allt það hrós sem þú fékkst í afmæliskortum vina þinna í gær áttu algerlega inni fyrir.
Elska þig endalaust
Erlan þín

laugardagur, apríl 04, 2009

Vorið er komið að kveða burt snjóinn

Það er óvenju hljótt núna hér í húsinu við ána og sennilegasta skýringin er sú að ég er ein heima og er svo róleg og stillt. Erling er í málflutningi mastersnema í Héraðsdómi Reykjavíkur og svo skemmtilega vildi til að hann og Íris voru dregin saman að vinna þetta verkefni ásamt einni skólasystur í víðbót. Ég er búin að laga það til hér sem ég nenni að gera og hef verið að undirbúa kvöldið. Já við hjónin ætlum að fara í Kofann okkar og slaka þar á þangað til á morgun. Eftir svona törn eins og Erling er búinn að vera í finnst honum sérlega notalegt að fara austur austur eins og við segjum stundum og vinda þar ofan af spennunni. Þegar hann kemur heim á eftir verð ég sem sagt búin að útbúa okkur með nesti og nýja skó (nei annars ekki nýja), sem minnir mig á að það er alltof langt síðan ég hef keypt nýja skó :o) Einn viðskiptavinur minn kom færandi hendi á skrifstofuna um daginn og gaf mér bringur af bæði önd og gæs og þær fara á grillið við Kofann í kvöld og með því verður gott hrásalat, rjómasósa, kartöflur og gott rauðvín, ummmm

Annars gengur lífið sinn vanagang, við öll þrjú sem hér búum höfum verið svo heppin að losna alveg við allar þær pestir sem hafa verið að hrjá fólk og við erum farin að halda að það sé miklu hvítlauksáti að þakka, ja hver veit allavega. Hrund er alveg á síðustu skóladögunum sínum í Kvennó og er bæði spennt og kvíðin að útskrifast, gaman að ljúka þessum áfanga en söknuður að kveðja frábæran skóla, kennara og starfsfólk sem er orðið eins og vinir hennar. Hún er komin með vilyrði fyrir sumarvinnu á sambýli hér á Selfossi og það finnst henni mjög gaman. Svo í haust mun hún halda á vit nýrra ævintýra en hún ætlar að flytja með Írisi og Karlott til Danmerkur og vera þar einn vetur áður en háskólanám tekur við. Eins mikið og ég samgleðst henni að fara og láta draum sinn rætast þá veit ég að við Erling munum sakna hennar alveg ferlega mikið, það er svo skemmtilegur félagsskapur af henni og svo er hún bara öll svo yndisleg og foreldrum sínum mikil uppspretta ánægju og gleði eins og þær reyndar allar eru dætur okkar. Tilhugsunin um að Íris og Karlott flytji af landi brott er skrýtin og ég veit að það verður erfitt að hafa þau í öðru landi en ég samgleðst þeim líka innilega. Nú er bara að koma sér vel við flugfélögin og fá Danmerkurferðir á góðu verði, það bara hlýtur að vera hægt.

Enn á ný njótum við þeirra forréttinda að hafa Örnu og dætur hennar um páskahátíðina og ég hlakka mikið til. Eygló ætlar líka að vera hjá okkur með litlu Erlu Rakel þar sem Bjössi fékk afleysingavinnu á sjónum og verður ekki heima um páskana. Íris og Karlott og litlu stóru yndigullin þeirra koma svo á páskadag og verða með okkur þannig að þið sjáið að ég hef mikið að hlakka til. Ég elska það þegar við erum öll samankomin hér í Húsinu okkar fallega við ána.

Nú vöknum við á morgnana við alls konar fuglahljóð sem berast inn um glugganan og það er svo vorlegt og notalegt. Ég bíð spennt eftir að vita hvort nágrannar okkar Nína og Geiri hafi lifað veturinn af og komi og geri sér hreiður hér úti í hólma en það hafa þau gert undanfarið ár. Við Erling þurfum endilega að fara að fjárfesta í góðum kíki til að geta betur fylgst með þessum vinum okkar.

Jæja vinir, best að sinna aðeins þvottinum og kíkja svo aðeins á vinkonur mínar á Bláregnsslóð, þær eru algerlega óborganlega skemmtilegar. Njótið daganna, hlakkið til hátíðarinnar sem er framundan. Ég er byrjuð að bíða eftir Erling, hlakka til að heyra hvernig þeim gekk með málið og svo er bara svo gaman að eyða tímanum með honum. Ég er svo sannarlega lánsöm kona...þangað til næst....