Haust

Þær brostu að mér í vinnunni í dag þegar ég kvaddi þær rétt fyrir kl fjögur og þaut út. „Bless, Erla barnapía“ sögðu þær enda óvanar því eins og ég sjálf að þurfa allt í einu að hendast út til að gleyma ekki að sækja börnin á réttum tíma. Það tókst samt, ég var komin í skólann til Daníu Rutar rétt rúmlega hálffimm og þá búin að sækja hinar dömurnar í leikskólann. Arna og Hrund fóru sem sagt á mót til Toronto og litlu dömurnar verða hér hjá okkur þessa viku og þær sögðu mér áðan systurnar að mamma þeirra hefði farið til útlanda til að ná í nammi handa þeim. Enda hvað ætti hún svo sem að vera að gera annað en einmitt það. Þegar þær voru svo loksins komnar í háttinn og ég var að byrja að biðja með þeim þá spurði Sara Ísold hvort hún mætti gera söður (ekki stafsetningarvilla hún sagði söður) og heilags anda og byrja á Daníu Rut því hún væri elst. Leyfið fékkst og hún þaut uppúr rúminu að systrum sínum og laut yfir þær og signdi þær. Þvílíka krúttið.

Það má segja að hver árstími hafi sinn sjarma þótt auðvitað eigum við öll okkar uppáhalds árstíð. Mitt uppáhald er vorið og svo sumarið en aftur á móti en haustið svo rómantískur tími. Ég er gjörn á að byrgja mig upp af kertum á þessum árstíma og veit fátt notalegara en sitja í stofunni með kertaljós og félagsskap af fólkinu mínu og vinum. Á haustin er maður líka duglegri í alls konar félagslífi, saumaklúbburinn minn byrjar og mér þykir svo vænt um stelpurnar sem eru í honum enda er þessi saumaklúbbur svo gamall að við vitum ekki einu sinni réttan aldur hans. Við Erling erum nokkuð dugleg að fara á tónleika og í leikhús og er svolítið framundan í þeim efnum. Við reyndar horfum nánast ekkert á sjónvarpið, okkur báðum finnst það tímasóun en ég hef samt ekkert á móti sjónvarpi, fínt fyrir þá sem nenna að horfa á það. Ég vil frekar horfa á mynd á dvd þegar mig langar til þess.

Það styttist mjög í að stærri kofinn á Föðurlandi verði íveruhæfur og ég hlakka ekkert smá til þess að sitja þar í notalegum kúrusófa, með snarkandi eldinn í kamínunni sem við fengum á Barnalandi á ótrúlegu verði. Við höfum ekki farið í frí saman síðan við fórum til Egyptalands í apríl en erum staðráðin í að vera þar í nokkra daga núna seinni partinn í október.

Já lífið er skemmtilegt en við söknum auðvitað Hrefnu og það er skrýtið að keyra framhjá Vífilstöðum og eiga ekki erindi þangað. Þótt hún hafi verið orðin veik og ekki alltaf þekkt mig þegar ég kom þá gat maður samt kíkt við, haldið í hendina hennar og sagt henni hvað var að gerast í lífi okkar Erlings. Hún var límið sem hélt krökkunum hennar saman og nú er svo mikilvægt að við höldum merki hennar á lofti. Ég held að fátt hafi henni fundist betra en vita af krökkunum sínum saman, allavega vorum við aldrei of mörg í einu hjá henni í Kotinu forðum daga.
Njótum alls þess góða sem lífið hefur uppá að bjóða, látum ekki krepputal fjölmiðlanna þrykkja okkur niður. Þangað til næst lesendur mínir....

Karlott er 33ja ára í dag, hann lengi lifi........

Eins og ég hef oft sagt ykkur þá er ég svo heppin að vera ættmóðir margra og ég er líka svo heppin að eiga vináttu fólksins míns og fyrir það er ég mjög þakklát. Í stórri fjölskyldu eru því auðvitað oft afmæli og í dag á annar tengdasonur minn og vinur afmæli. Það er alltaf ánægjulegt þegar fólk fyllir eitt árið í viðbót og á því er engin undartekning núna.

Karlott er einstaklega ljúfur og góður strákur og er vel liðinn hvar sem hann kemur. Hann er forfallinn veiðidellukall eins og tengdapabbi hans og svili og mér finnst frábært þegar við erum öll samankomin og þeir „kallarnir“ eru uppteknir við veiðisögur og fleira því tengt.

Karlott og Íris eiga þrjú yndisleg börn saman og þau eru einstaklega samhent í öllu er viðkemur heimilishaldi og uppeldi á börnunum.Karlott nýtur einnig mikillar hylli á vinnustað sínum, Landsbankanum og eru bæði yfirmenn og samstarfsfélagar mjög ánægðir með hann og stendur hann sig með stakri prýði.

Karlott minn, ég óska þér innilega til hamingju með daginn og bið Guð að blessa þig ríkulega. Við Erling erum stolt af þér. Sjáumst sem fyrst....

Hún er þrítug í dag, hún lengi lifi.....

Húsið var gamalt, veggirnir gulir og vinalegir og starfsfólkið alveg hreint framúrskarandi. Ég var búin að vera með verki sem gerðu ekkert annað en versna í 21 tíma og ég hélt að ég myndi örugglega deyja áður en ég fengi að sjá fyrsta og að mínu mati örugglega eina barnið mitt. Nóttin var erfið en svo kom að því….kl 8:35, 31. ágúst 1978, fæddist þessi yndislega stúlka sem alla tíð síðan hefur verið yndi okkar foreldra hennar og hvarvetna verið okkur til sóma. Já ég lifði þetta af og síðan fleiri slíka atburði sem betur fer. Ég man hvað við vorum stolt af henni, kornungir foreldrarnir, og ég gat varla beðið eftir að sýna fólki hana og þegar nýbökuð amman, mamma mín, kom að sjá hana fyrir hádegi sama dag sagði ég við hana; mamma hefurðu nokkurn tímann séð fallegra barn?Það var eins gott að ég var með eyru því annars hefði höfuðið á mér klofnað í tvennt svo breitt var brosið.
Í morgun þegar ég vaknaði var ég að hugsa hvað það væri skrýtið að það væru komin 30 ár síðan við Erling urðum foreldrar í fyrsta sinn. Vissulega er mjög langt síðan en finnst ykkur lesendur mínir ekki jafn fyndið og mér að við foreldrarnir séum bara rétt rúmlega fertug og eigum barn á fertugsaldri :o)
Íris hefur alla tíð verið okkur mikill gleðigjafi og við erum ákaflega stolt af henni. Hún á yndislegan mann og 3 frábær börn og í vor útskrifaðist hún sem lögfræðingur og er núna byrjuð í mastersnámi í lögfræði og hefur hug á að sérmennta sig í skattalögfræði. Þau Karlott hafa búið sér fallegt heimili í Hafnarfirði og núna í ágúst var eldri dóttirin Petra Rut að byrja í skóla og var hún afar stolt af því. Í afmæli mömmu sinnar í gær gekk Petra Rut um allt og tók myndir af gestum með myndavél sem hún fékk frá foreldrum sínum í sex ára afmælisgjöf um daginn. Hún virðist hafa erft ljósmyndaáhugann frá móður sinni en Íris er mjög flink með myndavélina og frændfólk hennar er farið að biðja hana að taka ljósmyndir við ýmis tækifæri.
Elsku Íris mín, ég óska þér innilega til hamingju með daginn og bið þér ríkulegrar Guðs blessunar í öllu sem þú tekur þér fyrir hendur. Mundu svo að þú hefur viku til að velja fyrirmynd af afmælisgjöfinni þinni frá okkur pabba þínum :o)
Elska þig endalaust og miklu meira en það.......Njóttu dagsins og láttu dekra þig í botn...

Í minningu tengdamóður minnar

Þegar ég gekk inn á Vífilstaði þennan miðvikudag, í stofuna hennar Hrefnu tengdamóður minnar til 32ja ára, vissi ég að hennar lífsganga var senn á enda.

Þar sem ég sat við rúmið og hélt í hendina hennar leitaði hugur minn aftur í tímann og minningarnar streymdu fram. „Komdu inn með mér og hittu foreldra mína“, sagði Erling við mig. Ég var bara 16 ára og ekki of kjörkuð en lét þó tilleiðast. Ég hefði ekki þurft að vera svona kjarklaus, Hrefna og Maggi tóku mér vel þótt eflaust hafi þeim fundist við of ung til að vera orðin kærustupar. Hrefna var mikill mannþekkjari og það var mér mikill heiður að vera strax meðtekin eins og ein af krökkunum þeirra og hjá þeim átti ég sama skjól og hjá mínum eigin foreldrum. Hrefna átti sterka trú, bað fyrir okkur öllum, predikaði ekki í orðum en verkin hennar töluðu hátt og snjallt góðan boðskap.
Fyrstu jólin mín að heiman hélt ég á heimili hennar og hún skildi þessa unglingsstelpu sem saknaði foreldra og systkina og vildi allt fyrir mig gera. Einhvern veginn var allt svo lítið mál hjá henni. Mér fannst t.d. gæs vond en hún vissi að Erling elskaði að fá gæs og til að gleðja hann og dekra mig þá var ekker tiltökumál að hafa bara eitthvað annað líka. Hins vegar átti hún eftir að kenna mér síðar að meta gæsina.
Þegar ég var 21 árs eignuðust við Erling tvíburadætur og áttum eina eldri dóttur fyrir, þá kom hún og var hjá okkur fyrstu vikurnar enda tíðkaðist ekki þá að feður fengju feðraorlof. Þvílíkur munur að hafa þennan dugnaðarfork hjá sér og þegar ég var að segja að mér finndist ómögulegt að hún væri að standa í þessum þvotti þá fannst henni það nú ekki mikið mál, þú átt nú þvottavél , sagði hún bara. Hennar kynslóð þekkti ekki þennan munað sem þvottavélar eru og var þvotturinn bara þveginn úti í læk. Elsti sonur hennar er fæddur í október og var Hrefna úti í læk að þvo þegar hún tók léttasóttina með hann.
Hrefna var mikil hannyrðakona og kunnu stelpurnar mínar vel að meta ullarsokkana og vettlingana sem hún gaf þeim og verkin hennar prýða heimili barnanna hennar og þeir eru ófáir útlendingarnir sem eiga lopapeysu eftir hana. Hún hafði ekki góða sjón og ég held að henni hafi þótt það einna verst þegar hún varð blind að geta ekki sinnt handavinnunni eins og áður. Hún kvartaði þó aldrei og var alltaf glöð og ánægð með sitt.

Mér auðnaðist ekki að vera viðstödd þegar hún kvaddi en hafði átt stund með henni nóttina áður. Tveimur tímum eftir andlát hennar kom ég inn til hennar og það var tígurleg ró yfir hvílubeðinu. Hún var svo friðsæl og falleg. Ekki var til hrukka á andliti hennar og hárið rétt aðeins farið að grána í rótina en dökka litnum í hárinu hafði hún haldið betur en við hinar sem yngri erum. Hrefna hafði fullnað skeiðið, varðveitt trúna og hefur nú hitt tengdapabba aftur.
Guð gefi okkur öllum styrk til að takast á við söknuðinn og djörfung til að bera áfram kyndilinn sem hún lætur okkur eftir.
Ég drúpi höfði í virðingu og miklu þakklæti og blessa minningu tengdamömmu minnar.

Minningargrein birt í Mbl 29. ágúst

Tek ég mig ekki vel út....

Eins og ég sagði ykkur þá er ég fræg :o) :o) því ég vinn með Sirrý, mömmu hans Didda (Ingimundur Ingimundarson)í landsliðinu. Hann kom í dag í heimsókn til okkar og þessi mynd var tekin við það tækifæri, reyndar sérstaklega fyrir hana Hrund mína. Mátti til með að deila henni með ykkur. Það kom mér mjög á óvart hvað verðlaunapeningurinn er þungur, örugglega silfur í gegn.

Njótið lífsins vinir mínir, þangað til næst.......

Ótrúleg gjöf að vera Íslendingur

Get ekki annað en tekið undir með fyrirliða handboltalandsliðsins sem sagði þessi orð í ræðu sem hann hélt áðan við móttökuathöfn fyrir Strákana okkar. Ég held að við gerum okkur ekki nægilega mikla grein fyrir þeim forréttindum að fá að fæðast á landi eins og Íslandi sem flýtur í mjólk og hunangi. Margir tala um kreppu en það er engin raunveruleg kreppa hér á landi. Við höfum öll gott af því að þurfa að hugsa aðeins um í hvað við látum peningana okkar en það geta kannski ekki gert allt sem við viljum akkúrat þegar við viljum, það er ekki kreppa.
Það að þurfa að losa sig við dýra bíla, fara í færri utanlandsferðir og hugsa hvort okkur raunverulega vanti það sem við erum að spá í að kaupa, er ekki kreppuástand. Hins vegar ef við ættum ekki mat eða fatnað handa okkur og börnunum okkar og enga vinnu að hafa þá gætum við farið að tala um kreppu.

Ég er stolt af að vera Íslendingur og er þakklát fyrir að vera ein af þessum aðeins rúmlega þrjúhundruð þúsund sem hafa fengið þessa gjöf. Ísland er jú ekki lítið land, Ísland er STÓRASTA land í heimi.

Og talandi um það, ég sá mann í gær í stuttermabol með þessari áletrun sem mér finnst alger snilld, veit einhver hvar hægt er að nálgast svona boli, mig langar nefnilega í einn.

Höldum svo áfram að vera glöð og best, svo ég ljúki nú þessum pistli á sama hátt og ég byrjaði hann, með tilvitnun í fyrirliðann. Enda er ég fræg, ekki gleyma því, ég vinn með henni Sirrý sem er mamma hans Didda, varnarjaxlsins sterka sem var rétt í þessu að taka við orðunni hjá honum Hr. Ólafi. Við sem vinnum með Sirrý erum búnar að segja henni að við eigum hann með henni. Þangað til næst vinir mínir.....

Afmælisprinsessa

Ég er svo heppin að eiga margar litlar vinkonur og í dag á ein þeirra afmæli.Petra Rut dótturdóttir mín er sex ára gömul í dag og hún er að byrja í grunnskóla eins og hún sjálf segir okkur mjög stolt. Hún valdi sér bleika skólatösku sem hún fékk svo í fyrirfram afmælisgjöf því skólinn er sko byrjaður. Petra Rut er mjög skemmtileg stelpa og alveg eins og mamma sín þá fæddist hún fullorðin eða svo má segja. Hún hefur mjög ákveðnar skoðanir á hlutunum og veit alveg hvað hún vill.

Aðspurð sagði hún að henni langaði í alvöru myndavél í afmælisgjöf en við mættum samt alveg ráða hvað við gæfum henni. Svo vildi hún fá að vita hvort afi hennar myndi láta mig fá pening til að kaupa gjöfina eða hvernig þetta yrði eiginlega. Skondnar pælingar hjá 6 ára dömu.

Petra Rut bræðir mig algerlega með sínu sérstaka brosi og það er svo gaman hvað hún sækir í að vera við hliðina á manni við matarborðið eða þegar hún hringir í okkur afa sinn og spyr hvort þau megi koma í heimsókn á Selfoss.Elsku Petra Rut mín, innilega til hamingju með afmælið þitt, þú ert alger Guðs gjöf inn í líf okkar allra og við elskum þig allan hringinn eins og þú segir svo gjarnan sjálf.

Kóngsins Köben

Fljótlega eftir að við hættum við að fara í sumarfrí til Rhodos ákváðum við Hrund að skella okkur saman í mæðgnaferð til Kaupmannahafnar. Í byrjun júlí var svo ferðin pöntuð og 15. ágúst var tilvalinn ferðadagur. Auðvitað gátum við ekki vitað þá að elskuleg tengdamamma mín og amma Hrundar myndi kveðja okkur þann sama dag.

Á fimmtudeginum á undan þegar ljóst var að hverju stefndi spurði ég Erling hvað hann vildi að við gerðum og við vorum alveg tilbúnar að hætta við ef hann óskaði þess. „Hún mamma myndi ekki vilja að þið hættuð við og hvort þið farið eða ekki breytir engu héðan af varðandi mömmu svo ég vil bara að þið drífið ykkur og njótið samverunnar við hvor aðra“. Undir þetta tóku systkini hans og ég var þeim þakklát fyrir skilninginn.

Mæðgurnar í Leifsstöð

Það var auðvitað skrýtið að fara af stað í ferðalag sama dag og hún kvaddi en eftir að hafa komið við og fengið að sjá hana þar sem hún var í hvílubeði sínu, tígurleg sem drotting, þá leið okkur betur og við héldum af stað. Við áttum góðan og skemmtilegan tíma saman enda er Hrund mjög skemmtilegur ferðafélagi. Við gerðum bara það sem okkur langaði til þegar okkur langaði til þess. Við fórum m.a. í strætó út á Amager að kaupa barnavagn fyrir Eygló og Bjössa og það var bara gaman og smá ævintýri. Íris var búin að segja okkur frá pínu lítinni búð þar og þetta var svona eins og að koma í búð hjá Kaupmanninum á Horninu hérna í „gamla daga“.

Fyrir utan barnavagnabúðina á Amagerbrogade 2

Á strætóstoppistöðinni með vagninn

Við Hrund á Ráðhústorginu, það var slysavarnasýning þar

Fórum á Peder Öxe, Hrund skvísa og mamman hennar

Við versluðum aðeins, fórum út á borða á kvöldin, fórum í siglingu og stundum settumst við bara niður og fylgdumst með mannlífinu sem er mjög fjölbreytt þarna í kóngsins Köben. Erling var búinn að biðja okkur um að vera ekki seint úti á kvöldin og við ákváðum að vera alltaf komnar upp á hótel ekki seinna en 11 á kvöldin og vorum síðan alltaf komnar inn vel fyrir þann tíma. Þar sem myndir segja meira en mörg orð þá læt ég nokkrar fylgja með og leyfa ykkur að sjá hvað við nutum lífsins.

Í siglingunni, Hrund tók myndina svo við ættum nú einhverja af okkur saman:o)

Á ekki alltaf að deila? Líka heyrnartólum? Natalie Cole á ipodinum:o)

Skvísan á brautarstöðinni, Hovedbanegarden

Ég er í fríi fram á mánudag og ætla bara að slappa af og njóta þess að vera til. Dagarnir hafa verið skrýtnir, því þótt Hrefna hafi verið búin að vera lasin og orðin 87 ára þá er missirinn stór og söknuðurinn til staðar. Njótið lífsins lesendur mínir, þangað til næst.......

Minning

Móðurást

Ljóðrænum línum mig langar að henda
línum sem á nokkrar staðreyndir benda
Mér datt þetta í hug nú fyrir skömmu
Hvar værum við til dæmis án hennar mömmu
Baslið og stritið er á sig hún lagði
haukur í horni jafnvel þegar hún þagði
Hvernig hún annaðist börnin sín átta
svo lentum við ekki utangátta

Sauma okkur flíkur úr gömlum fötum
stoppa í sokka sem duttu út í götum
Eitt var það sem hún vildi ekki orða
að ekki var alltaf nóg til að borða
Merkilegt hvað þá hún gat
gert úr engu góðan mat.

Bera henni vitni verklúnar hendur
æðrast aldrei hvernig sem á stendur
Trúi ég gjörla að á þessum árum
skolandi þvottinn á lækjarsteinum sárum
hafi vangarnir mömmu oft verið skreyttir með tárum.

Að eilífðar ósi árin renna
nú man hún mamma tímana tvenna
gömlu árin burtu runnin
sum þeirra fallin í gleymsku brunninn

Nú hópinn sinn enn, hún vegur og metur
blind, en gerir samt eins og hún getur
slitnar seint þessi móðurstrengur
Það er okkar stærsti fengur
er tímaklukkan áfram gengur
að eftir stendur ævistarf
okkur fært sem góðan arf.
Orð þessi færð í lítinn ramma
segja - takk fyrir mamma.
EM

Hrefna tengdamóðir mín lést föstudaginn 15. ágúst og við söknum hennar. Erling orti þetta ljóð til hennar fyrir nokkrum árum og mig langaði að deila því með ykkur því það lýsir henni svo vel eins og hún var.

Afmælisprinsessa

Danía Rut vinkona mín og elsta barnabarnið mitt er 6 ára í dag og er að hætta á leikskólanum og fara í grunnskóla, ótrúlegt að ég svona ung eigi barnabarn sem er að byrja í skóla og það meira að segja tvö því Petra Rut verður 6 ára í ágúst.

Það er alveg ótrúlegt hvað tíminn líður hratt að það séu komin sex ár síðan ég fékk ömmutitilinn í fyrsta sinn. Ég man hvað við vorum farin að bíða eftir henni þótt Arna mín gengi bara 9 daga framyfir með hana.

Danía Rut er mikill hjartabræðari og það er ekki hægt að lýsa tilfinningunni með orðum þegar hún kemur til mín, vefur handleggjunum um hálsinn á mér og segir mér að hún elski mig. Hún er mikill bókaormur og getur alveg gleymt sér í dúkkukróknum hér í Húsinu við ána, bara ef hún er með góða bók sem hún skoðar í krók og kima. Uppáhaldsdýrið hennar er kisa og hún á eina sem amma hennar og afi í sveitinni passa fyrir hana, það er hann Prins Mjá.
Elsku Danía Rut mín, ég vil óska þér innilega til hamingju með sjötta afmælisdaginn þinn og bið Guð að blessa þig og vaka yfir hverju þínu skrefi. Ég elska þig og er Guði þakklát fyrir að hafa gefið okkur þig.

Frábærir dagar....

Suma daga hefur mér fundist alveg við hæfi að loka skrifstofunni vegna veðurs sem hefur svo sannarlega leikið við okkur Íslendinga í sumar. Reyndar er það svo frábært á mínum vinnustað að það er lokað á föstudögum yfir sumarmánuðina nema ef 1. eða 15. ber upp á föstudag en þá þurfum við að sinna launum og staðgreiðslu fyrir fyrirtækin okkar. Þar sem það var bara 18. júlí síðasta föstudag þá var ég heima og eftir hádegi þar sem við Erling sátum úti á palli hér við Húsið okkar við ána þá litum við á hvort annað og sögðum í kór; “Spánn hvað?” Sólin, hitinn, heiður himinn, árniðurinn og svo frábær félagsskapur bæði hvors annars og Hrundar ásamt gesta sem glöddu okkur, það er bara ekkert sem jafnast við svona daga.

Eins og lesendum mínum er kunnugt þá var von á afabarni hjá honum Tedda bróður og Kötunni hans. Thea og Hrund eru óaðskiljanlegar vinkonur og þar sem ljóst var að Thea myndi annast litla drenginn sinn ein þá sagðist Hrund bara taka að sér að verða “pabbi” hans, það yrði nú ekki mikið mál. Hrund hefur svo sannarlega reynst henni vel alla meðgönguna og farið með henni í sónar, glaðst með henni og lánað henni öxl þegar á þarf að halda. Það er svo gaman að fylgjast með þeim frænkum og ómetanlegt hvað þær geta verið eins og heima hjá sér báðar, hvort sem þær eru hér eða heima hjá Tedda og Kötunni hans. Báðar alveg yndislegar og miklir gleðigjafar.

Á föstudaginn fóru svo allar stelpurnar okkar Erlings saman á Fitina og Hrund ætlaði að koma heim í gær til að fara að vinna en þær hinar ætluðu að vera þangað til í dag.
Klukkan rétt rúmlega átta í gærmorgun, hringdi svo síminn á náttborðinu mínu og þegar ég var búin að svara með minni mjög svo syfjuðu röddu heyrðist hinum megin: “Ég er orðin “pabbi”, er á leiðinni til Selfoss með Örnu, viltu koma með okkur að sjá hann? “
Þar sem ég var enn hálfsofandi þá sagði ég bara nei nei, sé hann bara seinna og lagði á.
Svo vaknaði ég almennilega og dreif mig á fætur (Erling auðvitað kominn niður) og þá hringdi Teddi og sagði mér fréttirnar sem ég vissi. Þá spurði hann mig hvort ég vissi hvað hann héti. Auðvitað hafði mér láðst að spyrja að því svo það var stoltur afinn sem sagði mér að litli fallegi drengurinn sem væri í fangi hans héti Theodór Ísak Theuson og það var ekki laust við að ég heyrði hvað hann var klökkur og glaður. Auðvitað fórum við Erling strax að kíkja á prinsinn og það var engu logið með fegurð hans eins og þið sjáið hér fyrir neðan. Ég vil nota tækifærið og óska okkur öllum innilega til hamingju með litla prinsinn og bið honum margfaldrar Guðs blessunar.









Eftir hádegi í gær var svo stefnan tekið til höfuðborgarinnar því það var líka gleðidagur í lífi Sirrýjar systur minnar og hennar fjölskyldu. Brúðkaup Snorra og Ingu Huldar fór fram í Fríkirkjunni í Reykjavík og sólin lék við þau og gladdi og auðséð að brúðhjónin voru alsæl og nutu dagsins í hvívetna. Veislan var svo haldin í Félagsheimili Fóstbræðra við Langholtsveg. Ég vil líka óska þeim öllum innilega til hamingju með daginn og bið brúðhjónunum Guðs blessunar.

Við fórum úr veislunni aðeins áður en henni lauk því við vorum búin að plana að fara upp á Skaga til vina okkar þar, Barbro og Sigga. Erling hafði komið í bæinn á mótorfáknum sínum og við brunuðum heim til pabba og mömmu og höfðum fataskipti, úr veisluklæðum í leðurgallana og settum á fákinn og ókum af stað með vindinn í fangið. Þetta var svoooo gaman, á Skaganum klæddu vinir okkar sig í sinn galla og við fórum með þeim í hjólatúr og áttum svo skemmtilega stund með þeim heima í stofunni þeirra. Við fjögur höfum alltaf verið vinir, við Barbro síðan við vorum 11 ára og svo bættust þeir Erling og Siggi við bara aðeins seinna. Þau eru svo sannarlega frábærir og traustir vinir.

Klukkan var farin að halla í miðnætti þegar við stigum á fákana á heimleið og þegar við komum til Reykjavíkur til að sækja bílinn sem ég hafði keyrt til Reykjavíkur fyrr um daginn þá langaði mig að hjóla alla leið heim með Erling svo bíllinn var bara skilinn eftir í höfuðborginni þar sem hann bíður mín þegar ég kem að vinna á morgun.

Já þetta er svo sannarlega frábærir og skemmtilegar dagar og ég ætla að halda áfram að njóta þeirra og vona að þú lesandi góður gerir slíkt hið sama....þangað til næst...

Sumarfrísdagur....

Er það ekki merkilegt að þegar maður á einn sumarfrísdag og ætlar að nota hann til að gera ALLT sem hefur legið á hakanum, (það er nú bara að ljúka við tiltekt í þvottahúsinu sem er samt langt komin) þá einfaldlega tími ég ekki að eyða þessum fallega degi innandyra. Ég var að segja við Erling að það væri nú nær að drífa sig í sveitina í góða veðrið heldur en að laga til og hann sagði bara við mig að akkúrat núna væri það EKKI bráðnauðsynlegt að raða körfum og dóti á sinn stað í þvottahúsinu:o)

Þess vegna erum við að leggja af stað í sveitina okkar og halda áfram að vinna við stærri kofann sem við vorum að fá okkur á þennan sælureit. Þ.e. Erling mun fara að vinna við þakið en ég ætla að taka með mér sólbekk og vera í sólbaði múahahaha

Við vorum þarna síðustu helgi öll sömul og það var hellingur af “Hvað þarf að gera” listanum sem var hægt að strika út og ég reikna með að annað eins verði hægt að strika út eftir þessa helgi. Við verðum reyndar ekki eins mörg en það er ekki eftir sem búið er. Veðurspáin er mjög góð og von á bongóblíðu og ég vona svo sannarlega að það rætist.

Svo það er best að fá sér einn kaffibolla og setjast út á pall með hann og herða upp hugann til að fara í Bónus því eins og sú verslun er mikil kjarabót þá er það um leið ein allra leiðinlegasta verslun sem til er á landinu, sérstaklega verslunin hér á Selfossi, sérlega lítil, þröng og þreytandi. Síðan verður stefnan tekin á Fljótshlíðina og kofann okkar sem bíður þar með öllum sínum notalegheitum.

Við öll sem ætlum út á þjóðvegi landsins þessa miklu ferðahelgi skulum hafa í huga að betra er að halda lífi en áætlun, ökum með skynsemi og komum heil heim....góða helgi....

Hvað er svo glatt sem góðra vina fundur.....

Það var fyrir um 36 árum, ég var í 11 eða 12 ára bekk og kennarinn fékk þá snilldarhugmynd að láta bekkinn fara að skrifast á við jafnaldra okkar í Danmörku.
Eflaust hefur þetta átt að efla dönskukunnáttu okkar og hefur líka sennilega virkað allavega í sumum tilfellum. Ég fékk pennavinkonu sem bjó á Bornholm og hún heitir Bitten. Þetta var gaman og í stuttu máli sagt þá hefur vinátta okkar haldist í öll þessi ár.
Hún hefur nokkrum sinnum komið til Íslands með fjölskylduna sína og við Erling höfum nokkrum sinnum heimsótt hana í Kaupmannahöfn þar sem hún býr og starfar sem lögfræðingur í Fjármálaráðuneytinu. Einnig hafa foreldrar mínir og bræður notið gestrisni þeirra hjóna á danskri grund og við höfum getað komið með vini okkar til þeirra, það er aldrei neitt mál hjá þeim.

Þó við hittumst ekki oft þá er alltaf eins og við höfum hist í gær. Við sendum hvor annarri tölvupóst og þess háttar og um daginn þegar jarðskálftinn kom þá sendi hún strax póst til að fregna frá okkur.
Við Erling fórum austur á Skóga sl mánudag til að hitta þau hjónin og áttum með þeim skemmtilega kvöldstund. Þegar við komum inn og vorum búin að knúsast rétti Bitten okkur poka með 3 fallegum skálum, dönsk hönnun og sagðist hafa séð myndir frá húsinu okkar eftir skjálftann og að okkur veitti ekki af að byrja að safna glervörum upp á nýtt.

Í tilefni af 30 ára brúðkaupsafmæli okkar í mars vildu þau endilega bjóða okkur út að borða. Bitten hafði pantað borð á litlu og notalegu sveitahóteli undir Eyjafjöllunum og við Íslendingarnir vissum ekki einu sinni af tilvist þess, Hótel Anna. Maturinn var góður og félagsskapurinn enn betri. Við vorum að brosa að því að við svona ungar skyldum eiga 36 ára vináttu að baki og vorum sammála því að þótt maður hittist ekki oft þá ættum við alltaf samleið því það er endalaust hægt að segja frá því sem manni er dýrmætast, börnin og fjölskyldan. Hvað við störfum er forvitnilegt en langt frá því mikilvægast og þá skiptir ekki hvort við erum þetta eða hitt. Fyrst og fremst erum við Bitten mæður, eiginkonur og svo auðvitað vinkonur......

Hann átti afmælisdag.....

Eins og lesendur mínir vita þá er ég svo heppin að tilheyra stórri fjölskyldu og í minni eigin nánustu fjölskyldu þá er ég ættmóðir margra og því eru oft afmælisskrif á síðunni minni og það er einmitt í dag. Annar tengdasonur minn, hann Bjössi hennar Eyglóar átti afmæli í gær 34 ára kappinn. Þar sem við vorum öll saman í sumarbústað um helgina er þessi færsla einum degi of sein en það er nú allt í lagi.

Bjössi er duglegur strákur, stendur sig mjög vel í vinnunni en hann er vélstjóri og starfar í kælismiðjunni Frost. Áður en hann og Eygló giftu sig var hann að vinna sem vélstjóri á Fossunum hjá Eimskip en Eygló til mikillar ánægju ákvað hann að koma í land og vinna, hefur sennilega haft einhvern grun um að Eygló var ekki alveg til í að vera oft ein. Þau eru mjög samhent og auðséð að hann gerir Eygló hamingjusama og það er gaman að fylgjast með þeim þessar vikurnar og mánuði því frumburðurinn er á leiðinni og þau eru eins og við öll mjög spennt yfir því. Það var haldið smá afmæliskaffi fyrir hann í gær í bústaðnum og það var bara gaman.

Elsku Bjössi, síðbúin afmæliskveðja til þín og ég bið Guð að blessa þig ríkulega í leik og starfi.

17. júní

Frábær og notalegur dagur er að kvöldi kominn. Þjóðhátíðardagur okkar Íslendinga var haldinn hátíðlegur um allt land og veðrið lék við okkur hér á Selfossi og ég veit að það var líka gott verður í Hafnarfirði því 3 elstu dætur okkar voru þar með fjölskyldur sínar og bloggskrif þeirra Írisar og Eyglóar glöddu mig mikið. Þær eru svo miklar vinkonur og samrýmdar og einnig finnst mér gott hvað Hrund er líka í þeim hópi þótt hún sé yngst og búi enn heima.

Við Erling áttum notalegan heimadag hér í Húsinu við ána en Hrund var að vinna á Sambýlinu í dag. Sólin skein glatt á pallinum og ég sem ætlaði að vera svo dugleg að ljúka nú við tiltektir eftir skjálftann um daginn. Auðvitað var miklu nær að njóta sólarinnar því ekki myndi draslið hoppa á sínn stað af sjálfu sér og enginn hætta á öðru en það biði mín áfram. Teddi, Kata og Thea komu í heimsókn og við sátum úti í sólinni, borðuðum melónur og vínber og ræddum um landsins gagn og nauðsynjar. Bara notalegt. Hrund kom svo heim um kvöldmatarleytið og við grilluðum saman og Elva vinkona hennar kom í heimsókn og þær stöllur skruppu svo yfir til Theu.

Nú erum við Erling nýkomin inn úr löngum göngutúr í fallega bænum okkar. Við fórum yfir brúna og meðfram ánni hinum megin og það er hreint ótrúlegt hvað áin hefur mikið aðdráttarafl á okkur. Himininn skartaði sínum fegurstu litum og kyrrðin var eitthvað svo mögnuð. Aðeins heyrðist í fuglum og ánni.

Á morgun er svo nýr dagur með nýjum fyrirheitum og ég hlakka til hans. Þangað til næst vinir mínir......

BA lögfræðingur.......

Það er alveg við hæfi að sólin skíni á okkur í dag því það er nefnilega merkisdagur hjá okkur í fjölskyldunni. Íris elsta dóttir okkar er að útskrifast úr Háskólanum í Reykjavík með BA í lögfræði og hefur þar með náð föður sínum. Hún hefur staðið sig alveg frábærlega vel, fengið háar einkunnir og aldrei fallið í neinu fagi þrátt fyrir að vera mamma þriggja ungra barna. Karlott, maðurinn hennar, er einnig búinn að standa sig vel og hefur stutt hana algerlega í þessu og í prófatörnum þegar hún hefur nánast búið í skólanum hefur hann séð um heimilið á meðan. Það hefur verið svo gaman að fylgjast með þeim, hvað þau eru samstíga og ákveðin að láta allt ganga upp án þess að börnin séu afskipt.

Elsku fjölskyldan mín í Háholti, innilega til hamingju með daginn, við hlökkum mikið til að koma og vera viðstödd athöfnina og gleðjast með ykkur í dag. Ég er mjög stolt af ykkur og elska ykkur meira en orð fá lýst.

Sjá myndir og meira um útskriftina á síðunni hans Erlings hér

Sól sól skín á mig

“Það væri snjallt hjá þér að hætta snemma í dag og drífa þig heim á pallinn elskan mín” Þetta var sagt við mig í símann í gær þegar ég svaraði gsm hringingunni sem tilheyrði manninum mínum. “Ég kom við heima á leiðinni í Fljótshlíðina og það er brakandi sól og hiti á pallinum”, sagði hann. “Hvenær kemurðu tilbaka” spurði ég. “Ef þú ert að koma heim snemma þá reyni ég að drífa mig eins og ég get, annars liggur mér ekki eins á”. Kl fjögur sendi ég honum sms “Er að slökkva á tölvunni og fara heim, sjáumst á pallinum”. Hann hafði ekki ýkt neitt með notalegheitin á pallinum þessi elska. Það var algerlega himneskt að setjast út á pall með kaffisopann og góða bók.
Einn og einn geitungur hafði sérstakt dálæti á mér en ég ákvað að láta þá ekki hrekja mig inn.
Erling kom stuttu seinna enda hef ég þetta líka mikla aðdráttarafl á hann eða það hlýtur bara að vera, múahahahah

“Hvað ættum við að elda” spurði ég. “Nennirðu ekki bara að skjótast í Nóatún og athuga hvort þeir eigi ekki hrefnukjöt?” Þegar ég kom tilbaka með þetta líka fína hrefnukjöt var hann að sjóða kartöflur og búinn að gera sósu. Hrefnukjöt er mjög ódýr matur og hrikalega bragðgóður. Algert lostæti. Ef þið hafið ekki prófað þá hvet ég ykkur til að verða ykkur út um bita. Bara passið ykkur að steikja það þannig að það sé ekki gegnsteikt.

Eftir matinn settumst við aftur út á pallinn, það var svo heitt og notalegt og aftur var kaffibollinn hafður með í för. Erling var búinn að slá og graslyktin er svoooooo góð.
Kvöldið var frábært, árniðurinn er róandi og þrösturinn hóf upp rödd sína. Að þessu sinni kom enginn jarðskjálfti.

Já það er gott að búa hér í Húsinu við ána, allavega nýt ég þess í botn enda bý ég með svo frábæru fólki......Þangað til næst vinir mínir, njótið lífsins

Ekki skrýtið að ég geti sofið mikið....

Konur sem eru hamingjusamlega giftar sofa betur og meira en konur í óhamingjusömum hjónaböndum samkvæmt niðurstöðum nýrrar rannsóknar. Þetta kemur fram á fréttavefnum HealthDay Reporter .

Sá þetta á Mbl áðan......Njótið dagsins

Að forgangsraða í lífinu

Ég rakst á þessa sögu í bók sem ég var að glugga í og mátti til með að deila henni með ykkur.

Ég sótti einu sinni tímastjórnunar námskeið og undir lok námskeiðsins, sagði leiðbeinandinn: “Smá þraut hér að lokum”. Hann teygði sig undir borðið, tók upp stóra skál og poka fullan af steinum. “Hvað haldið þið að við þurfum marga steina til að fylla skálina?” spurði hann. “Við skulum finna það út”.

Hann setti einn stein í skálina og síðan þann næsta......ég man ekki hvað hann setti marga steina í skálina en hann fyllti hana. Hann spurði síðan, “er skálin full?” Já, sögðum við í kór. Hann sagði, “er það?*” og teygði sig undir borðið og tók upp hnefafylli af möl semhann lagði á milli steinanna og spurði á ný hvort skálin væri full.

Líklega ekki sögðum við. “Gott sagði hann” og teygði sig á ný undir borðið og tók upp hnefafylli af sandi sem hann setti í skáina og spurði á ný, “er skálin full?” Nei, hrópuðum við í kór. “Gott” sagði hann og tók upp vatnskönnu og hellti í skálina.

Hver eru skilaboðin með þessari æfingu spurði hann?

Einhver rétti upp höndina og sagði, “Það eru alltaf göt í dagskránni hjá þér og ef þú vinnur í því getur þú alltaf bætt verkefnum á þig”.

“Nei” sagði leiðbeinandinn. Boðskapurinn er að þú verður að setja mikilvægustu atriðin fyrst, stóru steinana, síðan mölina, sandinn og vatnið. Það sama gildir um verkefni okkar.

Notalegheit á sunnudegi

Ég opnaði augun, var komin yfir í Erlings helming eins og venjulega um helgar, leit á klukkuna á náttborðinu hans og sá 11:26. Frábært, veit ekkert eins notalegt og að sofa út um helgar. Við ætluðum að fara í Kofann í gær eftir afmælið hans Erlings Elí en af ýmsum ástæðum ákváðum við að vera heima. Það er nú fátt sem jafnast á við notalegt kvöld hér í Húsinu við ána, það er helst notalegt kvöld í Kofanum okkar á Föðurlandi.

“Góða kvöldið” var sagt við mig þegar ég kom niður í hádeginu. Erling auðvitað löngu kominn á fætur og Hrund svaf uppi enda nýkomin heim af næturvakt.
Eftir kaffibolla og lestur blaða þá settumst við út á pall, spjölluðum saman og ákváðum svo að kíkja í Byko og athuga með kamínur ef við skyldum nú ákveða að fá okkur þannig grip í kofann. Jú, jú þarna var ein mjög fín sem okkur leist vel á og nú er bara að taka ákvörðun um hvort hún verður keypt núna eða seinna. Hins vegar var óska gasgrillið okkar á tilboði þar og við löngu búin að ákveða að kaupa nýtt grill og fara með það gamla austur í Kofann. Með grillið í skottinu héldum við heim á leið og kíktum til Tedda og Kötu og fengum okkur kaffisopa en stoppuðum stutt.

Ég var búinn að ákveða að drífa mig í að taka þvottahúsið og gestaherbergið í gegn um helgina en þar eru enn ummerki jarðskálftans. Það var lítið úr því vegna þess að Erling hvatti mig eindregið til að sitja úti og njóta góða veðursins enda færi draslið nú ekki langt. Ég hef því notið þess í dag að lesa skemmtilega bók, fylgjast með Erling setja saman nýja grillið og af og til settist hann hjá mér og fékk sér kaffisopa með mér.
Þegar samsetningu var lokið tók hann gamla grillið í sundur, þreif það allt upp og málaði þannig að það er orðið mjög flott og mun sóma sér vel á Föðurlandi og á örugglega eftir að þjóna okkur vel þar. Hrund vaknaði svo um fjögurleytið og kom og settist hjá mér og við spjölluðum saman. Nýja grillið var svo vígt með flottri steik í kvöldmatinn.

Nú er frábær dagur að kvöldi kominn, frábær heimadagur með öllum sínum sjarma og notalegheitum það er ekki svo lítið. Hrund er að fara á næturvakt aftur og mun vaka yfir skjólstæðingum sínum eins og henni einni er lagið. Ég hreinlega elska lífið sjálft og allt það góða sem Guð gefur okkur. Mátti til með að deila þessu með ykkur lesendur mínir, þangað til næst.......