Svona liðu jólin.....

Aðfangadagur rann upp ljúfur og góður líkt og áður. Ég svaf svona næstum til hádegis enda var Sveinka á ferð þegar langt var liðið nætur eftir erilsaman en skemmtilegan Þorláksmessudag.

Við hjónin, ásamt yngri dætrum okkar, snæddum saman okkar mjög svo hefðbundna hádegisverð þessa dags, reyktur og grafinn lax, nýbökuð smábrauð, egg, síld og mandarínur. Í pottinum kraumaði reykt nautatunga sem Erling keypti og þetta var allt svo notalegt og ljúft, alveg samkvæmt vananum.

Dagurinn leið svo yfir eldamennsku og undirbúning áður en hátíðin sjálf gekk í garð. Kvöldið var skemmtilegt og við nutum þess öll í botn. Eygló og Bjössi komu til okkar og eyddu kvöldinu með okkur. Allir fengu flottar gjafir og það var þreytt en ánægt fólk sem gekk til hvílu að kvöldi aðfangadags, reyndar var komið fram á jólanótt.

Á jóladag fórum við til messu í Selfosskirkju og síðan komu þau öll til okkar, Íris og Karlott með litlu gullin sín og einnig Eygló og Bjössi. Arna var hjá okkur yfir jólin en litlu krúttin hennar eyddu jólunum með pabba sínum og foreldrum hans í sveitinni fyrir norðan.

Á annan í jólum var svo afmælisboð heima hjá Tedda og það hefur alltaf verið eins og jólaboð, Kata mágkona mín töfrar alltaf fram frábærar veitingar og það var ljúft að spjalla við vini sína og vandamenn. Kvöldinu eyddum við svo hér í góðu yfirlæti í “Húsinu við ána”.

Við Erling erum búin að vera í fríi milli jóla og nýárs en Arna og Hrund fóru í bæinn því þær eru að vinna en svo koma þær heim á laugardagskvöld og þá verða með í för litlu stelpurnar hennar Örnu og við ætlum að hafa smá litlu jólin á gamlárskvöld fyrir þær mæðgur og þá fær Arna allavega að fylgjast með þeim taka upp nokkra pakka. Mikið hlakka ég til þess.

Í fyrrakvöld kláruðum við jólakveðjuna frá okkur þetta árið og svo vöktum við fram á nótt meðan við vorum að prenta hana út og kveðjan fór í póst í gær. Okkur fannst mjög gaman að þessu enda hefur árið verið okkur svo viðburðarríkt og gott að full ástæða var til að sleppa hefðbundnum jólakortum og segja ykkur svolítið meira frá árinu en rúmast fyrir á litlu korti.

Í gær fórum við austur í Fljótshlíð, kíktum á fjallakofann okkar á Föðurlandi og þar var allt í stakasta lagi, alltaf jafn notalegt að koma þangað, setjast í sófann umvafinn teppi meðan gasofninn hitar upp fyrir okkur og fylgjast með kertalogunum leika listir sínar á veggjunum. Frábært athvarf. Við heimsóttum síðan vini okkar sem þar búa, gott að eiga góða vini. Á heimleiðinni, klukkan að ganga ellefu, segi ég við Erling að mig langi nú bara í steik en því miður var búið að loka búðum. Við komum hingað á herragarðinn rétt fyrir ellefu og Erling fer eitthvað að vesenast. Og viti menn, þremur korterum seinna er mér boðið til málsverðar, tveggja manna miðnæturpartí. Grillaður humar, lambalundir ásamt meðlæti. Hann Erling minn er alveg meiriháttar og svona stundir sem við eigum saman hjónin skreyta lífið miklu meira en hægt er að segja frá í nokkrum orðum.

Hafið það um áramótin og farið varlega með flugeldana,
þangað til næst.....

Aðfangadagur jóla er einmitt í dag.......

Það er allt að verða hljótt hér í Húsinu við ána. Klukkan er farin að ganga tvö eftir miðnætti, Þorláksmessa að baki og framundan er aðfangadagur jóla.

Ég breytti útaf vananum og fór úr húsi í dag en það hef ég ekki gert á Þorláksmessu í mörg ár. Hef verið í fríi þennan dag eins lengi og ég man eftir og verið búin að kaupa allt inn og bara notið þess að vera heima og undirbúa heimilið undir hátíðina.

Við Erling fórum sem sagt í bæjarferð í dag, hann fór að hitta Hlyn bróður sinn yfir kæstri skötu og ég fór og keypti síðustu jólagjöfina. Við hjónakornin hittumst svo þegar þessu var lokið og buðum okkur í kaffi til mömmu og pabba áður en við keyrðum yfir heiðina á leið heim á herragarðinn okkar. Alltaf jafngott að koma við hjá þeim og þau voru hress eins og vanalega.

Vinir okkar Gylfi og Christina komu svo við áðan og við áttum notalegt samfélag með þeim yfir rjúkandi súkkulaði með þeyttum rjóma ásamt ýmsu öðru meðlæti sem tilheyrir þessum árstíma.
Við Christina ákváðum að gera þetta að hefð.

Um tíuleytið komu síðan Hrund og Arna heim, örþreyttar eftir daginn en við skreyttum samt jólatréð áðan og borðstofuborðið en mér finnst það algerlega nauðsynlegt að það sé tilbúið þegar ég kem niður að morgni aðfangadags og þótt heimilisfólkið hér væri þreytt þá var það samt látið eftir mér.

Erling er búinn að skreyta stóra jólatréð hér fyrir utan og setti í það um 700 perur svo það er mjög flott.

Við erum sem sagt tilbúin í jólin, á morgun verður bara notalegur dagur, mikil afslöppun og eina sem þarf að huga að er matseldin og Erling sér um það og ég held honum bara félagsskap á meðan og færi honum kaffi annað slagið. Eygló og Bjössi koma svo seinnipartinn og halda jólin með okkur og ég er mjög ánægð með það. Helst vildi ég hafa allar stelpurnar mínar og þeirra fólk en ég skil líka vel þegar þær vilja fara að halda sín eigin jól og skapa sínar hefðir fyrir sig og börnin sín. Mér finnst reyndar mjög gaman að sjá hversu mikið af okkar hefðum halda áfram hjá þeim og nefni ég þar t.d. hinn sérstaka hrísgrjónagraut sem hún tengdamóðir mín gerði alltaf og við höfum hann alltaf og nú er Íris farin að gera hann líka og þannig helst þetta kynslóð eftir kynslóð. Bara gaman.

Jæja, hér á þessum bæ er Sveinki enn á kreiki á nóttunni fyrir jólin, þótt hér búi bara fullorðin börn, það væri samt kannski réttara að tala um Sveinku í okkar tilfelli og ég held að það sé best að fara að athuga með hana.

Jólakveðjan okkar fer í póst milli jóla og nýárs en ég vil óska lesendum mínum gleðilegra jóla og bið þess að friður Guðs og gleði umvefji ykkur ríkulega þessa jólahátið.

Hvað langar þig að fá í jólagjöf?

Ég kom við í foreldrahúsum einn daginn í liðinni viku. Það er alltaf jafn notalegt að kíkja við hjá mömmu og pabba eftir vinnu, fá sér kaffisopa í góðum félagsskap og heyra fréttir af fjölskyldunni og segja frá því sem á daga manns hefur drifið síðan síðast.
Auðvitað voru jólin rædd og allt tilstandið í kringum þau og misjafnt hversu langt hver og einn var kominn við undirbúning þessarar hátíðar okkar, hátíð ljóss og friðar.

“Hvað viltu svo fá í jólagjöf” spurði ég mömmu og hafa eflaust mjög margir fengið þessa spurningu sl vikur. “Mig skortir ekkert, á allt sem mig langar í og þarfnast” sagði þessi flotta mamma mín. “En mig langar í geit í jólagjöf” sagði hún svo. Einhverra hluta vegna þurfti þessi ósk hennar nánari útskýringar við. Jú það er nefnilega þannig að það er hægt að kaupa geitur og gefa fjölskyldum sem búa í svokölluðum þróunarlöndum og sú gjöf getur algerlega skipt sköpum fyrir viðkomandi fjölskyldu. Geitin framfleytir fjölskyldunni. Svo er líka hægt að kaupa vatnsbrunna og eins og þeir segja hjá Hjálparstofnun kirkjunnar þá gefur vatnið von.

Við Íslendingar, sem búum við allsnægtir, eigum erfitt með að setja okkur í þær kringumstæður þar sem geit og vatn getur skipt fólk ÖLLU máli. Við fáum vatnið, hreint og tært, beint úr krananum og kaupum mjólk, kjöt og aðrar nýlenduvörur bara í Bónus.
Einfalt, ekki satt, hvernig getur geit skipt svo miklu máli eða vatnsbrunnur?

Ég hef hugsað um þessi orð móður minnar, ég er líka í þeirra aðstöðu að eiga allt sem mig langar í, skortir ekki neitt og það sama gildir um flesta sem ég þekki og samt erum við að reyna að finna upp eitthvað sniðugt til að gefa hvert öðru í jólagjöf, já ég sagði, við reynum að finna eitthvað....

Hvað langar þig lesandi góður að fá í jólagjöf þetta árið?

Strákur eða stelpa?????

Hvað það verður veit nú enginn en ólíkt því sem er í jólalaginu fræga þá er ekki mikill vandi að spá fyrir um þetta þar sem hingað til hafa einungis komið litlar prinsessur í heiminn í fjölskyldunni okkar Erlings og bara gaman að þeim litlu yndigullum.
Petra Rut og Katrín Tara eru að verða stóru systur og það verður rétt eftir miðjan maí sem það kemur í ljós hvort tíundi afkomandi okkar verður karlkyns eða kvenkyns. Elsku Íris og Karlott, innilega til hamingju og ég bið Guð að allt gangi vel á meðgöngunni.

Annars er allt gott af okkur að frétta, jólin eru alveg að koma og ég hlakka ekkert smá til, það verður gaman að halda jólin í fyrsta sinn í “Húsinu við ána”. Erling er að leggja lokahönd á það sem verður klárað af eldhúsinnréttingunni fyrir jólin og þá get ég farið að hengja upp jólagardínur og setja jólaljós út í glugga. Það verður síðan verkefni nýs árs að ljúka við það sem ekki hafðist að klára fyrir jólin. Mér finnst það ekkert mál og mun halda frábær og gleðileg jól þótt ekki sé allt tilbúið.

Við komum heim frá Köben í gærkvöldi eftir frábæra ferð. Eins og ykkur lesendum mínum er kunnugt þá var þetta vinnustaðaferð með vinnunni minni og svo bauð Örn, eigandi stofunnar, okkur á Reef and Beef veitingastaðinn sem ég sagði ykkur frá um daginn og maturinn var algerlega ómótstæðilegur. Ég fékk mér strútakjöt og það var mjög sérstakt og mjög gott. Erling fékk nautakjöt sem var framleitt í Ástralíu eftir sömu aðferð og japanska nautakjötið sem hefur verið talað um og fær svo sérstaka meðferð, t.d nudd einu sinni á dag svo kjötið verði mýkra. Það eru aðeins fjórir búgarðar í allri Ástralíu sem hafa fengið leyfi til að nota þessa aðferð og þetta kjöt kom frá einum þeirra. Það er ekki nokkur leið að lýsa bragðinu með orðum en kannski orð eins og meiriháttar, besta sem ég hef smakkað eða eitthvað í þá áttina segi kannski smá. Vinnufélagar mínir fengu sér ýmist krókódíl, kengúru, strút eða nautakjöt en þau voru í skýjunum yfir matnum eins og við.

Við fórum í búðir, settumst á bekk á Ráðhústorginu og skoðuðum mannlífið, fórum tvisvar á Baresso kaffihúsið sem er komið í uppáhald hjá okkur, sváfum út, borðuðum mikið af góðum mat, fórum í jólatívolíð og skemmtum okkur frábærlega vel. Í gær enduðum svo ferðina á að fara í gönguferð um slóðir Íslendinga í Kaupmannahöfn undir öruggri leiðsögn Guðlaugs Arasonar, mæli með gönguferðunum hans ef þið eruð í kóngsins Köben á þeim tíma sem hann er með þær.

Jæja vinir, nú ætla ég inn í stofu og fá mér kaffi og konfekt með Erling. Hér með tek ég undir með konunni sem skrifaði í nýjustu Vikuna, “Til hvers að stressa sig við það á aðventunni að komast í kjólinn fyrir jólin. Þeir sem umgangast mann á jólunum hafa hvort sem er séð mann eins og maður er núna og elska mann hvort sem aukakílóin eru eða ekki.” Höfum það kósí með kertaljós, rauðvín og osta, eða kaffi og konfekt og njótum þess að vera til. Og eins og Ella systir segir í blogginu sínu “Borðum jólasmákökurnar núna því við höfum hvort sem er ekki lyst á þeim yfir sjálf jólin” Það má svo bara snúa sér að grænmetinu á nýja árinu.

Þangað til næst............

Katrín Tara afmælisbarn

Hún er mjög fjörug og skemmtileg, uppátektarsöm með afbrigðum og lætur hafa fyrir sér, ákveðin og veit svo sannarlega hvað hún vill en brosið hennar.......blikið í augunum......ískrið í henni þegar henni þóknast að koma og knúsa ömmu sína, algerlega ómótstæðileg lítil dama sem á afmæli í dag.

Já það eru tvö ár síðan hún leit dagsins ljós, snemma morgun 3.desember fengum við Erling símhringingu sem við vorum búin að bíða eftir, Íris var í símanum og sagði okkur að þau Karlott væru búin að eignast dóttur og hún héti Katrín Tara. Petra Rut hafði gist hjá okkur um nóttina og þegar hún fékk fréttirnar þá sagði hún bara, nú á ég líka litla systur eins og Danía Rut.

Á föstudaginn var þá fékk ég að sækja þær systur á leikskólann og taka þátt í foreldrakaffi þar sem Íris og Karlott voru upptekin í vinnu og prófi. Fyrst fór ég til Petru Rutar og drakk með henni og hún sýndi mér myndir og fleira. Svo fórum við saman á deildina hennar Katrínar Töru og það var svo gaman þegar hún sá mig. Hún hentist niður af stólnum, hljóp í fangið á mér en vildi svo fara strax aftur. Þá rauk hún að hjólaborði sem á var kakó og fullt af bollum, tók eitt óhreint glas, enda hvað skiptir það máli, rétti mér og benti á kakókönnuna. Ég átti sem sagt að drekka með henni, ég reyndar skipti um glas svo lítið bar á og við Petra Rut fengum okkur aftur kakó.
Þetta var svo gaman..........mikil forréttindi að eiga þessar litlu skottur.

Elsku Katrín Tara mín, innilega til hamingju með afmælisdaginn þinn, ég bið Guð að vaka yfir hverju þínu spori. Þú ert alger Guðs gjöf inn í líf okkar eins og systir þín og litlu frænkurnar þínar. Ég elska þig meira en orð fá lýst og hlakka til að koma í afmælisveisluna þína.

Ja hérna hér.......

.......ég held að það hafi ekki áður liðið svona langt á milli bloggfærslna hjá mér. Allt hefur þó sínar skýringar og mín er sú að það ótrúlega ástand hefur verið hér á heimilinu að tvær af þremur tölvum eru ekki að virka og þessi eina sem er Hrundar tölva er frekar ásetin af lærdómsþyrstum menntskælingum sem hér búa.

Nú erum við hins vegar bara tvö heima hjónakornin, þær frænkur voru að leggja af stað til Reykjavíkur að hitta vini sína og því um að gera að nota tækifærið og pikka aðeins enda hef ég, eins og stjórnmálamennirnir, fengið fjölda áskorana um að láta nú í mér heyra :o)

Dagurinn er búinn að vera skemmtilegur eins og laugardagar eru yfirleitt. Húsið er undirlagt af pappakössum sem innihalda nýju eldhúsinnréttinguna okkar og Erling er byrjaður að setja hana saman. Undanfarna daga hefur hann verið að rifa niður loftklæðninguna í eldhúsinu og setja ný ljós í loftið ásamt því að taka niður þessa gömlu, litlu innréttingu sem var hér þegar við keyptum húsið. Þetta er allt mjög spennandi og ég hlakka mikið til þegar eldhúsið okkar verður tilbúið.

Við erum búin að hafa skemmtilega gesti i heimsókn seinni partinn, Karlott kom með litlu skvísunar sínar og eins komu Teddi, Kata og börnin. Það er alltaf gaman að hittast, gott að tilheyra fjölskyldu sem droppar inn og tekur sig ekki of hátíðlega. Það var mikið hlegið hér að alls konar bröndurum og sönnum frásögum af ýmsum uppákomum. Við drukkum líka mikið kaffi enda sérlega gott með kaffifroðu og súkkulaðispæni.

Aðventan er byrjuð hjá mér enda ekki seinna vænnna, tíminn líður svo hratt og jólin verða komin áður en við vitum af. Erling er búinn að fara og sækja nýju kaffivélina okkar og það er ekkert smá frábært að setjast inn í stofu og drekka nýlagað kaffi og fá sér heimabúið jólakonfekt með. Okkur finnst miklu betra að njóta þess núna að fá okkur mola því á jólunum höfum við hjónin ekki mikinn áhuga á súkkulaði, viljum frekar brauð og lax eða bara kjöt. Erling fór með hluta af veiðifeng sumarsins í reyk og við munum njóta þess um jólin.

Ég nú búin að keyra á milli Reykjavíkur og Selfoss daglega í marga mánuði og finnst það ekkert mál. Mér finnst verst ef það er mikil hálka en þá er um að gera að fara bara nógu rólega yfir, sérstaklega niður Kambana. Við á þessum bæ höfum eina setningu í hávegum þegar kemur að ferðalögum hér á milli, “Það er betra að halda lífi en áætlun”.

Það er útlit fyrir skemmtilegu kvöldi sem við Erling ætlum að eiga saman, njótið lífsins vinir og ekki láta neitt stress ná tökum á ykkur, það er ekkert þess virði..........

Kaupmannahöfn........

Það er eitthvað við þá borg sem heillar okkur hjónin algerlega. Tilhugsunin um eina helgi þar framkallar mikla tilhlökkun og eins og vanalega þá stóð borgin alveg undir væntingum okkar um skemmtilega daga.

Við lentum þar rétt eftir hádegi á föstudegi eftir frekar klaufalegt aðflug hjá blessuðum flugstjóranum en það var samt mjög gaman að við flugum meðfram stóru brúnni yfir til Svíþjóðar og það er nú meira mannvirkið. Kaupmannahöfn tók á móti okkur með góðu veðri og eftir að hafa komið okkur fyrir á hótelinu okkar þá fórum við aðeins út í göngutúr, röltum í matarbúðina og keyptum okkur að borða og fórum svo aftur heim og spjölluðum um heima og geima eins og okkur einum er lagið.

Við eyddum síðan helginni í góðu yfirlæti, fórum út að borða, á kaffihús, löbbuðum mikið, skoðuðum sívala turninn og fylgdumst með mannlífinu á Strikinu og við Nýhöfnina.

Ég verð samt að segja ykkur frá því að við fórum á ástralskan veitingastað á laugardagskvöldinu og Erling pantaði sér krókódílakjöt og ég pantaði mér kengúrukjöt. Þvílík upplifun, þvílíkt lostæti. Ég hef sjaldan fengið jafn góðan mat og þarna enda er þetta vinsæll staður og þarna þarf að panta borð. Ef þið lesendur mínir eigið leið til Köben og þorið að prófa nýja hluti þá hvet ég ykkur til að fara þangað, staðurinn heitir Reef and beef og er rétt hjá Ráðhústorginu
http://www.reefnbeef.dk/

Við flugum síðan heim til Íslands á sunnudagskvöldinu og vorum sammála um að þetta var ekki of stutt ferð bara mjög skemmtileg. Það var samt skrýtið að vita að við förum þangað aftur eftir bara 5 vikur með vinnunni minni. Eins og ég hef áður sagt þá skilja svona ferðir skemmtilegar minningar eftir í minningabankanum og lífið er svo stutt og um að gera að njóta þess meðan við eigum það.

Það eru samt ekki bara utanlandsferðir sem skapa skemmtilegar minningar, það er mjög gaman í góðu veðri að labba um miðbæ Reykjavíkur, labba sér inn á veitingastað, fá sér að borða, virða fyrir sér mannlífið þar og sjá að flóran er svo margbreytileg hvort sem við erum á Selfossi, Reykjavík eða í kóngsins Köben.

Jólin eru skammt undan......mikið hlakka ég til aðventunnar........ég ætla rétt bráðum að fara að setja jólalög undir geislann........þangað til næst

Lífið og tilveran.....

Það var seinni part dags fyrir um það bil 10 dögum síðan að síminn minn hringdi á skrifstofunni. Erling var á línunni og var bara hress eins og vanalega. ”Erla”, sagði hann, ”er ekki eitthvað af ferðapunktunum okkar að renna út um áramótin?” Ég svaraði því játandi og svona rétt í leiðinni :o) nefndi ég við hann að það hefði verið auglýst puntkatilboð til nokkurra borga og þar á meðal var uppáhalds erlenda borgin okkar, Kaupmannahöfn. Jú hann vissi það og spurði mig hvernig mér litist á að halda uppá afmælið hans þar um næstu helgi. Það þurfti nú ekki að dekstra mig til þess enda er ég forfallinn áhugamaður um ferðalög. ”Heyrðu elskan” sagði þessi flotti maður minn við mig, ”nennirðu ekki að sjá um að panta þetta fyrir okkur?”
Auðvitað var ég til í það og við förum eldsnemma næsta föstudagsmorgun og komum aftur heim á sunnudagskvöld. Það eru m.a. svona hlutir sem skreyta lífið svo fagurlega og svona ferðir skapa svo skemmtilegar minningar. Ráðhústorgið, Strikið, Nýhöfn, mannlífið, mikið hlakka ég til það verð ég að segja.

Helgin er búin að vera góð og notaleg. Ég og Erling vorum svo dugleg að taka gestaherbergið í gegn og koma því í notalegt horf ásamt því að flytja skrifstofuna á sinn stað í húsinu. Við erum að láta teikna eldhúsinnréttinguna fyrir okkur og vorum að velja okkur tæki í nýja eldhúsið sem verður sett upp núna á næstu vikum hér í Húsinu við ána.
Erling lætur allt eftir mér sem ég bið hann um og ég fæ meira að segja amerískan ísskáp með klakavél og öllu tilheyrandi og svo pöntuðum við líka þessa fínu kaffivél sem malar baunirnar jafnóðum og ég veit að tengdasynir mínir eru mjög ánægðir með það.

Erling og Hlynur fóru í sína árlegu veiðiferð saman núna fyrir helgina og á fimmtudagskvöldið buðu dætur mínar mér í partí heima hjá Írisi og við áttum saman mjög skemmtilegt kvöld. Við Hrund vissum að við yrðum þar fram á nótt og fengum því að gista heima hjá Eygló og Bjössa sem eru enn í brúðkaupsferðinni sinni, enda enginn Erling heima hvort sem var. Ég er svo þakklát að eiga vináttu dætra minna, það er minn fjársjóður og forréttindi. Þær eru allar alveg meiriháttar, ólíkar hver á sinn hátt en einstaklega vel gerðar hver og ein.

Jæja vinir, læt ég nú staðar numið að sinni, ætla fram í stofu og fá mér kaffisopa með Erling áður en við förum að sofa. Vona að vikan framundan verði okkur öllum góð. Þangað til næst.........

Hún á afmæli í dag.....

Þótt ótrúlegt sé þá er ár eitt ár liðið síðan hún fæddist og hugur minn fer á flug aftur í tímann.

Það var frekar svefnlaus nótt, aðfararnótt 17. október. Nokkrum sinnum um nóttina vaknaði lítil stúlka og umlaði, vantaði snuðið sitt. Hún sofnaði um leið og það var komið á sinn stað. Þess á milli vaknaði ég við sms frá Örnunni minni sem var á fæðingardeildinni að eiga sitt þriðja barn. Það var ástæða þess að ég svaf ekki heima hjá mér heldur var ég hjá tveimur af ömmustelpunum mínum og það var Sara Ísold sem vaknaði af og til en Danía Rut er orðin svo stór að hún steinsvaf alla nóttina. Það var svo um hálf sex leytið að langþráða símtalið kom, lítil prinsessa hafði litið dagsins ljós rúmlega fimm um morguninn. Hún var algert grjón 12 merkur og 48 cm með mikið og dökkt hár eins og systur hennar voru. Þessi litla prinsessa er níunda stúlkan okkar Erlings í röð, við eigum 4 dætur og 5 dótturdætur og geri aðrir betur.

Já, hún Þórey Erla er orðin eins árs og í fyrradag héldum við upp á afmælið hennar hér í Húsinu við ána. Hér var margt um manninn og mikið fjör eins og vera ber í barnaafmæli og bara gaman að rifja upp gamlar endurminningar með því að hafa aftur barnaafmæli í húsinu.

Þórey Erla er hvers manns hugljúfi, einstaklega broshýr og geðgóð. Eldri systur hennar elska hana og eru mjög góðar við hana. Hún bræðir mann algerlega með brosinu sínu og svo skríkir hún og hlær þegar leikið er við hana. Hún er sannkölluð Guðs gjöf inn í líf okkar allra.

Elsku litla yndigull, ég óska þér til hamingju með daginn og bið Guð að vaka yfir lífi þínu og blessa þig um ókomin ár.

Ps. ef ykkur langar að vita eitthvað meira um brúðkaup Eyglóar og Bjössa og leyndarmálið varðandi kjólinn, kíkið þá á síðuna hans Erlings, hann er með pistil um það http://www.erlingm.blogspot.com/

Stóri dagurinn

Þá er stóri dagurinn þeirra Eyglóar og Bjössa runninn upp bjartur og fagur. Veðrið er gott enda er mamma búin að biðja fyrir góðu veðri þennan dag í marga mánuði.

Undirbúningsvinnnan er búin og allt hefur gengið samkvæmt áætlun. Ég fór í gær og kíkti á veislusalinn þar sem verið var að leggja á borð en síðan mun hún Christina vinkona mín sjá um skreytingar og hún hefur harðbannað mér að stelast til að kíkja í dag og sjá afraksturinn, þetta á að koma okkur á óvart. Ég hins vegar treysti henni alveg enda er hún líka búin að setjast niður með brúðhjónunum tilvonandi og skrifa niður þeirra óskir og langanir.

Það er frábært að tilheyra samheldinni fjölskyldu þar sem allir eru boðnir og búnir að aðstoða okkur. Mamma mín er búin að standa í ströngu við að baka brúðartertuna og Hildur mágkona bakaði kransakökurnar, Sirrý systir gerði helling af fallegum leirskálum sem á að nota undir konfekt, Ella Gitta gerði.......leyndarmál.... fram yfir brúðkaupið en hún er alger snillingur í því sem hún gerði. Systur brúðarinnar hafa lagt sitt af mörkum og það er líka leyndarmál fram yfir brúðkaupið en það má samt segja frá því að Íris bjó til flott blað um þau og það verður í veislunni.

Í þessum skrifuðu orðum eru mamma, Dúdda og Sissa frænkur mínar að skreyta brúðartertuna og Christina er að skreyta salinn og kirkjuna. Ástarþakkir til ykkar allra fyrir alla hjálpina og ekki síst fyrir að vera vinkonur mínar. Ég met mikils að þið gefið af tíma ykkar fyrir mig.

Brúðurin tilvonandi gisti í föðurhúsum í nótt og í gærkvöldi eftir æfingu í kirkjunni kom fjölskyldan hans Bjössa hingað til okkar í kaffi og það var mjög notalegt og gaman að kynnast þeim. Seinna um kvöldið þá vorum við Erling hér með dæturnar fjórar og litlu brúðarmeyjarnar, Petru Rut og Daníu Rut. Það var hlegið og spjallað og rifjaðir upp gamlir tímar á þessum tímamótum Eyglóar.

Rétt bráðum mun fallega stofan okkar Erlings breytast í snyrti- og hárgreiðslustofu því Rakel, systurdóttir Erlings, og Ólafía, vinkona Írisar, eru væntanlegar til að dekra við brúðina og okkur hinar skvísurnar og gera okkur fínar. Erling er búinn að fara í bakaríið og kaupa brauð og sætindi handa okkur öllum og ég veit að þetta verður skemmtilegur og frábær dagur og ég ætla að njóta hans í botn enda nýt ég þeirra forréttinda að vera móðir brúðarinnar.

Og já kjóllinn.......hann er glæsilegur.......en hann er samt ennþá leyndarmál.

Þangað til næst kæru vinir, ég ætla að fara og kíkja á hana dóttur mína sem eftir nokkar klukkutíma fær titilinn ”Frú Eygló”

Daglegt líf

Ég get hreinlega gleymt mér við útsýnið sem blasir við úr eldhúsgluggunum í Húsinu við ána þegar ég kem niður á morgnana. Sólarupprásin er svo stórkostleg og Hekla, hinum megin við Ölfusána, böðuð rauðum bjarma sólarinnar, er svo tignarleg og falleg.

Lífið er komið í fastar skorður eftir sumarfrí og búið er að finna út hvenær þarf að leggja af stað til Reykjavíkur svo Hrund nái strætó úr Mjóddinni í tæka tíð svo hún komi á réttum tíma í skólann. Við mæðgur ökum sem sagt samferða til höfuðborgarinnar á morgnana og svo heim aftur seinni partinn. Við notum tímann til að spjalla saman um allt mögulegt en stundum á morgnana sefur daman við hliðina á mér og ég hlusta bara á góða tónlist.

Það er ekki hægt að segja að nein lognmolla einkenni líf mitt þessa dagana, hvorki í vinnunni eða heima fyrir. Skattskil lögaðila ásamt uppgjöri virðisaukaskatts gerir það að verkum að mikið er að gera í vinnunni en við fengum reyndar fyrirheit frá eigenda stofunnar um Danmerkurferð í desember ef við myndum ljúka við ákveðin verkefni fyrir ákveðinn tíma og það tókst. Við förum, vinnufélagar og makar, að morgni 7. desember og komum heim að kvöldi 10. desember. Mikið hlakka ég nú til, Kaupmannahöfn í jólabúningi klikkar ekki.

Síðan er það auðvitað í fyrsta sæti brúðkaup Eyglóar og Bjössa sem er framundan. Þau ætla að gifta sig í Selfosskirkju 7. október. Undirbúningur hefur gengið vel og verið er að leggja lokahönd á það sem þarf að gera. Það er auðvitað í mörg horn að líta en þetta hefur verið skemmtilegur tími og ég efa ekki að þau hjónaleysin verða stórglæsileg á þessum merkisdegi. Kjóllinn er meiriháttar, hann er........leyndarmál................en hún verður falleg brúður hún dóttir mín..........

Við Erling höfum, síðustu tvær helgar, verið í húsinu okkar á Föðurlandi og það er svo notalegt að eiga svona athvarf þarna í sveitinni sem okkur þykir svo vænt um.
Húsið er tilbúið fyrir utan að það vantar rafmagn sem við erum nánast ákveðin í að taka inn fyrir veturinn. Þá verður hægt að vera meira þar.

Liltu og stóru ömmugullin mín dafna vel og það er alltaf jafn gaman að hitta þær. Íris og Arna komu með þær hingað áðan og það var aldeilis líf og fjör. Þær eru svo ólíkar en heilla mig algerlega hver með sínu nefi eins og sagt er.

Ég er byrjuð að læra línudans, sá auglýst námskeið fyrir byrjendur hér á Selfossi og skráði mig bara og dreif mig ein. Ég er búin að fara tvisvar og þetta lofar góðu, búið að vera mjög skemmtilegt. Mig hefur lengi langað að læra línudans og svo þarf maður einhvern veginn að kynnast fólkinu sem hér býr. Síðan erum við Erling búin að skrá okkur á námskeið í samkvæmisdönsum en það verður eftir áramót. Bara gaman.

Jæja vinir, það veitir ekki af að fara að koma sér í svefninn, þar sem klukkan verður stillt á að hringja kl 6 í fyrramálið eins og aðra daga þá er gott að fara stundum snemma að sofa. Njótið lífsins, það er svo skemmtilegt...... þangað til næst

Til hamingju með daginn.....

Það er stutt á milli afmæla hjá þeim hjónakornum Írisi og Karlott því hann fyllir árið í dag rúmri viku á eftir henni og er því orðinn 31 árs. Karlott kom inn í líf okkar árið 2001 og ég kunni strax vel við hann og nánari kynni hafa leitt í ljós að hann er frábær og ljúfur strákur. Hann er haldinn ólæknandi veiðidellu og notar hvert tækifæri sem gefst til að drekkja ormum eða láta fiskana gabbast af flugum sem hann egnir fyrir þær. Karlott er þessi nútíma mjúki maður og er mjög duglegur heima fyrir og styður Írisi algerlega í því námi sem hún er í auk þess að vera sérstaklega vel liðinn í vinnu sinni hjá Landsbankanum. Petra Rut og Katrín Tara, dætur hans, eru mjög hrifnar af pabba sínum og sérstaklega er Petra Rut iðin við að segja okkur að pabbi hennar geti þetta og hitt :o)

Karlott minn, til hamingju með daginn og ég bið Guð að blessa þig ríkulega í öllu sem þú tekur þér fyrir hendur.

Íris afmælisbarn, 28 ára í dag

Húsið var gamalt, veggirnir gulir og vinalegir og starfsfólkið alveg hreint framúrskarandi. Ég var búin að vera með verki sem gerðu ekkert annað en versna í 21 tíma og ég hélt að ég myndi örugglega deyja áður en ég fengi að sjá fyrsta og að mínu mati þá örugglega eina barnið mitt. Nóttin var erfið en svo kom að því….kl 8:35, 31. ágúst 1978, fæddist þessi yndislega stúlka sem alla tíð síðan hefur verið yndi okkar foreldra hennar og hvarvetna verið okkur til sóma. Já ég lifði þetta af og síðan fleiri slíka atburði sem betur fer. Ég man hvað við vorum stolt af henni, kornungir foreldrarnir, og ég gat varla beðið eftir að sýna fólki hana og þegar nýbökuð amman, mamma mín, kom að sjá hana fyrir hádegi sama dag sagði ég við hana; mamma hefurðu nokkurn tímann séð fallegra barn?
Það var eins gott að ég var með eyru því annars hefði höfuðið á mér klofnað í tvennt svo breitt var brosið.

Hún er hörku dugleg, gift og tveggja dætra móðir og stundar nám við lagadeild Háskólans í Reykjavík.

Íris mín, til hamingju með afmælið þitt, ég bið Guð að blessa þig og fjölskyldu þína ríkulega í leik og starfi. Ég elska þig og er mjög stolt af þér

Við erum komin heim.....

Þá erum við hjónin komin heim frá heitu löndunum, brún og sæt. Við vorum mjög heppin með veður í fríinu okkar þarna suðurfrá, sólin skein glatt og stundum var heitara en við hefðu kosið. Það er gaman að vera í sumarfríi, ferðast og skoða sig um og frábært að vera á ströndinni, stinga tánum í heitan sandinn og láta sólina baka sig og smá saman fær húðin þennan fallega gullna lit. Samt er alltaf best að koma heim aftur. Að sjá landið fagra fyrir neðan vænginn á flugvélinni er stórkostlegt. Það jafnast ekkert á við Ísland. Við lentum í Keflavík rétt eftir hádegi og því var bjart og landið sást vel. Um mig fer alltaf einhver sérstök tilfinning þegar ég sé landið mitt birtast. Þjóðernisstolt kallast það sennilega.

Auðvitað mætti vera aðeins heitara loftslag hér og það mætti alveg rigna aðeins minna en samt vildi ég ekki skipta á þessu og þurru og heitu loftslaginu í suðurhöfum þar sem þarf að kaupa allt vatn sem maður vill drekka og moskító stingur mann og sýgur úr manni blóðið. Það jafnast fátt á við að keyra um íslenska fjallavegi, sjá læk, ná sér í ílát til að drekka vatnið úr eða einfaldlega leggjast á hnén og fylla lófann af vatni og drekka. Ummmmm. Hvergi annars staðar vildi ég búa en ég er alltaf til í að ferðast til annarra landa.

Við fórum á Föðurlandið okkar á Fitinni síðustu helgi og gistum í krúttlega og notalega kofanum okkar sem við höfum byggt okkur þar. Meiriháttar og ég er alsæl með þetta athvarf sem er orðið þarna. Gaman að geta skroppið þangað úr ys og þys hins daglega lífs og notið lífsins í kyrrðinni þar. Við höfum ákveðið að hafa ekki sjónvarp þar bara góðar græjur til að geta notið þess að hlusta á góða tónlist.

Ég er að lesa mjög athyglisverða bók þessa dagana, ”Munkurinn sem seldi sportbílinn sinn”. Sannsöguleg bók sem fjallar um virtan lögfræðing sem fær hjartaáfall og í kjölfarið ákveður að breyta algerlega um lífsstíl og leitar til vitringanna í Sivena sem búa hátt í Himalaya fjöllunum í Indlandi. Þeir kenna honum hvernig á að njóta lífsins á heilbrigðan hátt og aðferðin þeirra er meira en fimm þúsund ára gömul. Þetta eru sjö venjur sem þarf að tileinka sér og þegar ég er búin með bókina skal ég segja ykkur nánar frá þeim. Ég ætla allavega að lesa þetta og tileinka mér það sem er gott.

Það eru frábærar fréttir af Daníu Rut, ég tek mér það bessaleyfi að grípa niður í skrifin frá síðunni hennar Örnu

”En ég er með góðar fréttir í sambandi við Daníu Rut elsta gullið mitt. Við Davíð fórum um daginn og hittum Stefán Hreiðarsson, forstöðumann greiningar og ráðgjafastöð ríkisins. Og hann hafði góðar fréttir að færa. Það sem er að hjá henni Daníu Rut er að stundum gerist það að genin raða sér þannig upp að einn þroskaþáttur er seinni en hitt. Og það hefur gerst hjá Daníu Rut. Málþroskinn kemur en hann kemur bara hægar og seinna en hjá öðrum krökkum. Yndislegar fréttir, Guð er góður. ”

Njótið lífsins vinir, þangað til næst........

Hún á afmæli í dag...

Það leið ekki nema mánuður frá því ég fékk ömmutitilinn í fyrsta skipti þangað til ég fékk aðra ömmustelpu. Hún Petra Rut á nefnilega afmæli í dag, er orðin fjögurra ára. Ég spurði hana um daginn hvað hún væri gömul og hún sagðist vera þriggja ára og sýndi mér þrjá fingur en bætti strax við að hún væri alveg að verða fjögurra ára, sýndi mér fjóra fingur og sagðist svo bráðum verða fimm og þá komu auðvitað fimm fingur á loft og svo sagðist hún verða svona gömul og sýndi sex fingur og þá færi hún í skóla. Hún var sko alveg með þetta á hreinu litla daman.

Petra Rut er mjög skemmtileg stelpa, skýr og veit alveg hvað hún vill. Hún er löngu búin að segja mér hvað henni langar að fá í afmælisgjöf frá okkur afa sínum en það er rauður íþróttagalli með hvítum stórum stöfum. Ef að líkum lætur þá fær hún þá ósk sína uppfyllta.

Elsku Petra Rut mín, innilega til hamingju með fjórða afmælisdaginn þinn, ég elska þig stóra yndigullið mitt og ég bið Guð að vaka yfir hverju þínu skrefi og blessa framtíð þína.

Náttúran skartaði sínu fegursta....

........þegar við Erling héldum heim á leið í gærkvöldi. Himininn glitraði bókstaflega þegar síðustu sólargeislar dagsins dönsuðu um himinhvolfið á leið sinni niður fyrir sjóndeildarhringinn.

Við vorum að koma frá Fitinni eftir að hafa eytt deginum með því dýrmætasta sem við eigum, stelpunum okkar, stelpunum þeirra og mönnunum þeirra. Við vorum í kofanum okkar sem hann Erling er búinn að vera að keppast við að gera tilbúinn fyrir þessa verslunarmannahelgi. Arna gisti þar með litlu dömurnar sínar og þegar ég hringdi í hana fyrsta kvöldið og spurðu hvernig færi um þær þá hafði hún .þetta um kofann að segja; mamma, þetta er ólýsanlegt æði. Ég tek alveg undir með henni og við erum búin að eiga skemmtilegar stundir saman á Föðurlandinu okkar.

Þetta er búin að vera svolítið öðruvísi verslunarmannahelgi en áður, því við Erling höfum verið í tjaldútilegu um verslunarmannahelgi eins lengi og ég man.
Núna höfum keyrt heim á kvöldin í Húsið við ána enda er þetta svo stutt og fljótfarin leið. Það er svo notalegt að sofa þar og vakna svo undir hádegi við árniðinn og heyra í Erling á neðri hæðinni, vitandi að hann er búinn að hella uppá kaffi og bíður eftir mér. Fara svo aftur austur eftir hádegi í sveitasæluna þar.

Annars er ég komin í sumarfrí og finnst það auðvitað alveg frábært. Tilhugsunin að eiga næstu þrjár vikur í fríi og hafa Erling minn alveg útaf fyrir mig er meiri háttar. Við ætlum að skella okkur á suðrænar slóðir, labba berfætt á ströndinni í tunglskini, sitja úti á svölum á kvöldin með kertaljós og fylgjast með mannlífinu. Ferðast um og skoða land og þjóð. Með okkur í för verða vinir okkar Heiðar og Sigrún og við gistum í höllinni sem þau eiga þarna suðurfrá. Svo eru bræður Erlings, Hansi og Hlynur þarna með sínar fjölskyldur en það vissum við reyndar ekki þegar við pöntuðum okkar ferð, en bara gaman að því.

Ég hlakka svo til og er Guði svo þakklát fyrir einmitt lífið sjálft……..

Góðar minningar eru dýrmætar

Það eru rúm 30 ár síðan ég sá þá bræður í Kirkjulækjarkoti í fyrsta sinn. Ég var komin á mitt fyrsta Kotmót og í fyrstu fannst mér þeir allir eins, um tíma vissi ég aldrei hver var hver en þó voru þeir mjög ólíkir. Það var auðséð að fólk bar virðingu fyrir þeim enda vorum við öll gestir á þeirra heimaslóðum. Ekki datt mér nú í hug þarna hversu mikið ég átti eftir að tengjast fólkinu í Kotinu, hvað þá að einn bræðranna yrði tengdafaðir minn. Maggi, Ninni og Grétar voru allir elskulegir menn og vildu allt fyrir alla gera og eins og er með syni þeirra þá held ég að þeir hafi getað gert allt sama hvert viðfangsefnið var.

Ég var að hugsa um þetta á föstudaginn var þegar við fylgdum Ninna til grafar, sá síðasti af þeim bræðrum sem kvaddi þetta líf. Maggi tengdafaðir minn fór fyrstur, síðan Grétar einu og hálfu ári seinna og nú Ninni. Eftir útförina þá kíktum við í Kotið í kaffi til vina okkar Gylfa og Christinu. Þegar við komum á hlaðið við sjoppuna hans Ninna þá voru þar Davíð og Már frændur Erlings og við fórum að spjalla við þá. Smátt og smátt fjölgaði ættingjum á planinu og mikið skrafað og rætt eins og venjulega þegar fólk sem hittist sjaldan hittist svo.

Hugur minn fór á reik, ég man svo vel eftir því þegar ég var 15 ára og var á Kotmóti og fékk þann heiður að fá að vinna í sjoppunni um verslunarmannahelgina. Það var sko gaman, alltaf straumur í sjoppuna og mest seldist af Spur, síríuslengju og lakkrísrúllu.

Synir bræðranna voru sko flottir gæjar og ekki spillti fyrir þegar þeir komu í sjoppuna til að kaupa nammi að þeir stoppuðu og spjölluðu við okkur Barbro en hún var oft með mér að afgreiða. Það verður þó að segjast að einn þeirra vakti meiri athygli mína en hinir og þegar hann kom inn í sjoppuna þá kom svo undarleg tilfinning alltaf yfir mig, hjartað hamaðist og fæturnir urðu undarlega linir. Hann var við það að stela hjarta mínu og eitt kvöldið fórum við ásamt fleirum í göngutúr. Göngutúrinn var afdrifaríkur og eins og þið flest vitið þá höfum við gengið saman veginn í 30 ár, 4 dætrum og 5 dótturdætrum ríkari. Já hann Erling minn var svo sannarlega flottur gæi, með liðað hár niður á axlir, átti jakka með loðkraga (sem reyndar hvarf á dularfullan hátt fljótlega eftir að við fórum að búa) og svo átti hann skellinöðru og það voru ófáar ferðirnar sem við Barbro fengum að vera aftan á.

Hinir gæarnir í Kotinu og konurnar þeirra eru miklir vinir okkar Erlings og ég er svo þakklát fyrir þessa vináttu og bræðraböndin sem binda þessa stráka svo þétt saman enn í dag enda eru þeir aldir upp hlið við hlið og hafa ófá prakkarastrik framið saman. Gylfi og Christina, Rúnar og Júlíana, Heiðar og Sigrún, Hlynur og Gerður, Erling og Erla, þetta eru litlu og stóru strákarnir úr Kotinu og þeirra frábæru konur.

Það er gott að eiga svona minningar og við fráfall Ninna þá drýp ég höfði í virðingu við minningu þessara bræðra frá Kirkjulækarkoti sem mér þótt svo mikið vænt um. Ég veit að þeir eru allir heima hjá Drottni og ég fæ að sjá þá aftur. Mættum við öll taka breytni þeirra til fyrirmyndar því þeir voru allir stólpar í Guðs ríkinu og eitthvað svo sannir í trú sinni. Þeir sýndu trú sína meira í verki en orði og ég veit að vegna þeirra hafa margir eignast lifandi trú á Jesú Krist. Guð blessi minningu þeirra allra.

Hún á afmæli í dag

Í dag eru fjögur ár síðan ég fékk ömmutitilinn í fyrsta skipti, ótrúlegt hvað tíminn líður hratt. Danía Rut fyllir fjórða árið í dag, þetta litla, stóra yndigull.
Danía Rut er mjög lífglöð og kát stelpa og bræðir alla í kringum sig bara með einu brosi.
Hún er dugleg að nota “Tákn með tali” og hennir fer stöðugt fram og er alltaf að bæta við sig nýjum orðum og nú síðast lærði hún að segja nafnið sitt og það er frábært. Elsku Danía Rut, til hamingju með fjórða afmælisdaginn þinn, þú ert sannkölluð Guðs gjöf til okkar allra. Guð blessi þig nú og um ókomin ár og vaki yfir hverju þínu skrefi.

Mér líður svo vel

Í dag eru sex vikur síðan við fluttum í Húsið við ána og óhætt að segja að margt hafi breyst hér innan dyra síðan 11. júní sl. Erling er búinn að hvítta allan panelinn og mála margt og laga og við höfum í sameiningu gert þetta að heimili með öllum þessum litlu og stóru hlutum sem tilheyra heimili. Við höfum keypt okkur ný húsgögn þar sem þeirra var þörf og þau, í bland við þessi sem fyrir voru, skapa fallega umgjörð í hreiðrinu okkar.
Ég vona að þeir sem hingað koma finni að við fluttum hjörtu okkar með því eins og ég las einhvers staðar nýlega þá er heimilið þar sem hjartað er.

Ég er mjög þakklát fyrir þau forréttindi sem við njótum að fá að búa á svona stað, áin heillar, virðuleg og þung streymir hún stöðugt framhjá gluggunum hjá okkur og ég get staðið nánast endalaust og horft á hana og fylgst með fuglunum fljúga tignarlega yfir henni eða synda makindalega á henni. Sjónarspil náttúrunnar er mjög stórbrotið og sköpunarverk Guðs er svo augljóst hér fyrir utan, ég tala ekki um seint á kvöldin þegar fjöllin litast af rauðum bjarma himinsins þegar sólin er við það að ganga niður. Stórkostleg sjón.

Eitt kvöldið fyrir stuttu síðan sátum við Erling við eldhúsborðið þegar hann Gunnar nágranni okkar gekk upp götuna með þennan líka stóra lax sem hann var að draga uppúr ánni. Erling stökk auðvitað út og spjallaði við hann enda veiðiáhuginn sameiginlegur með þeim.

Ég held næstum að við séum búin að fá fleiri gesti þessar sex vikur hér í Húsinu við ána heldur en tvö árin sem við bjuggum í Vesturberginu og okkur finnst það alveg meiriháttar. Gestir eru miklir auðfúsugestir hér á óðalssetrinu okkar Erlings og Hrundar.

Veðrið hefur leikið við okkur undanfarna daga eins og aðra landsmenn og helgin er búin að vera alveg stórskemmtileg. Í gær fór ég og hitti hluta af stórfjölskyldunni minni en þau voru í útilegu við Apavatn. Þarna voru allar dætur mínar með sitt fólk, mamma, pabbi og flest systkini mín með sitt fólk. Við eyddum deginum saman og krakkarnir nutu sín í botn enda er þetta meiriháttar góð aðstaða þarna og greinilega tekið mið af börnum við skipulagningu svæðisins. Erling kom síðan um kvöldmatarleytið og grillaði með okkur en hann var á Fitinni að reisa litla sumarhúsið sem við erum að koma okkur upp þar. Í gær kom í ljós að Húsasmiðjan hafði afgreitt okkur með vitlaust hús en við vorum svo heppin að Hlynur mágur minn, starfsmaður Húsasmiðjunnar, var staddur þarna í sínu húsi og hann var snar í snúningum, ræsti út mannskap og hætti ekki fyrr en hann var búinn að láta senda bíl af stað með annað hús fyrir okkur og svo tók hann á móti því fyrir okkur í gærkvöldi svo Erling gæti komið til okkar í útileguna.
Þegar ég fór svo á fætur “snemma” í morgun var Erling farinn austur og er væntanlega byrjaður að reisa húsið núna en hann ætlar að vera búinn að því fyrir verslunarmannahelgi.

Ég ætla að njóta sólarinnar á pallinum í dag og vona svo að fólkið mitt komi við á heimleið frá Apavatni seinna í dag. Njótið lífins vinir mínir því það er svo skemmtilegt og munið að ef við erum heima þá er alltaf heitt kaffi á boðstólum í Húsinu við ána og þið eruð velkomin. Þangað til næst………

Ert þú lögfræðingurinn sem er......

......nýfluttur í hverfið, spurði maður nokkur sem Erling hitti á árbakkanum í gærkvöldi.
Hvaða á, jú auðvitað Ölfusá, en í gær var opnunardagur árinnar og jafnframt afmælisfagnaður Stangveiðifélags Selfoss. Það er greinilegt að við erum flutt í lítið samfélag í ört vaxandi bæjarfélagi og fólkið hefur verið að spjalla saman um “nýja” fólkið í götunni. Sá sem spurði er hann Gunnar í Skarði og hann býr beint á móti okkur.

Já, við erum flutt til Selfoss, erum reyndar búin að vera hér í hálfan mánuð og það er gaman að segja frá því að okkur er vel tekið hér. Við höfum líka heyrt það á nokkrum stöðum að fólkið sem býr í hverfinu okkar, þ.e utan ár, sé sérlega samheldið og standi saman. Ég var að bera inn dót úr bílnum fyrir nokkrum kvöldum þegar ég heyri að maður nokkur rekur all hastarlega á eftir hundi og segir honum að hypja sig heim. Fyrir hornið á húsinu mínu geysist síðan lítill smáhundur og á eftir honum kemur maðurinn sem er að reka hann. Hundurinn hverfur inn á lóðina rétt hjá mér en maðurinn stoppar hjá mér og spyr mig hvort ég sé nýi nábúinn hans. Ég svara eins og er að ég viti það ekki en ef hann búi hér við hliðina þá sé það rétt hjá honum. Það kom í ljós að þetta var hann Valdimar sem býr í húsinu við hliðina. Hann bauð mig hjartanlega velkomna í hverfið og sagði mér aðeins frá umhverfinu og hann kvaddi með orðunum, sjáumst vinkona.

Það kom svo í ljós daginn eftir þegar hann hitti Erling að hann er forfallinn veiðimaður sem þekkir Ölfusá eins og fingurnar á sér og hann er búinn að rölta með Erling og sýna honum alla bestu veiðistaðina í ánni. Erling er auðvitað búinn að ganga í veiðifélagið og það var einmitt í gær sem hann Valdimar kom og sagðist vera búinn að fá leyfi til að kenna nýja manninum á ána og mér fannst það skondið að horfa á eftir Erling labba með stöngina niður að ánni og ég gat fylgst með honum í veiðiferðinni útum gluggana hjá okkur.

Það er mjög notalegt að keyra inn kyrrláta götuna “mína” eftir langan vinnudag, leggja beint fyrir utan húsið og finna hvað húsið býður mig velkomna heim. Þetta er eitthvað sem erfitt er að lýsa en alveg einstök tilfinning.

Erling er búinn að vera að mála og sparsla, hvítta panel ásamt svo mörgu öðru til að fegra heimilið okkar, það er bara verst hvað vinnan okkar er alltaf að slíta sundur daginn fyrir manni. Það er samt gaman að sjá hvernig húsið er smátt og smátt að verða eins og við viljum hafa það. Rétt bráðum ætla ég að fara og kíkja á stofuna mína og sjá hvað Erling er búinn með mikið en þegar hún er búin sækjum við nýju Chesterfield sófana okkar sem við vorum að versla okkur, sérhannaðir í danskri verksmiðju fyrir Valhúsgögn.

Það eru aukin lífsgæði fyrir okkur að hafa keypt þetta hús á þessum frábæra stað og ég á eiginlega ekki orð til að lýsa því hvernig mér líður með þetta. Ég fyllist lotningu gagnvart náttúrunni í kvöldgönguferðunum okkar Erlings, Guðs blessun er það sem ég þakka fyrir á hverjum degi og fullvissan um að Guð er með okkur og náð hans vakir yfir okkur er nóg fyrir mig. Já lífið er dásamlegt.........þangað til næst.